วันที่ อังคาร ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ควันหลงจากเยี่ยมนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษ ที่โรงพยาบาล


เมื่อคืนที่เล่าให้ฟังว่าไปดูแลนักท่องเที่ยวที่ประสบอุบัติเหตุที่โรงพยาบาลเมืองคนดี นั่นละค่ะ  ขณะที่ยืนอยู่ที่เตียงนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษ พลันก็สะดุ้ง ได้ยินเสียงเด็กผู้ชาย อายุประมาณ 17-20 ปี ร้องไห้ดังลั่น  เลยหันไปดูที่มาของเสียง พบภาพสุดสลดที่เรียกน้ำตาให้ตัวเราอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่..... พบเด็กผู้ชายกำลังร้องไห้อย่างสุดเสียง  เอามือฟุบกอดกับขา/เท้าของผู้เป็นแม่   สอบถามคุณพยาบาลผู้แสนดี ทราบว่า ครอบครัวเขามี 4 ชีวิต โดนยิงทั้งครอบครัว มีเขาปลอดภัยอยู่คนเดียว แม่อาการสาหัสกำลังให้ออกซิเจน ช่วยชีวิต  เท่านั้นแหละ เราเริ่มปาดน้ำตา แอบไปเศร้ากับน้องเขาด้วย  จนคนที่เฝ้าไข้เตร็ดเตร่แถวนั้น ชักไม่แน่ใจ ว่าเราเป็นญาติคนไข้เตียงไหน หรือมาเยี่ยมใครกันแน่  ...แต่เราเชื่อว่า  เราไม่ได้ปาดน้ำตาคนเดียว  ไม่ว่าเขาจะเป็นคนดีหรือไม่ แต่วินาทีนั้น เราได้อธิษฐานแล้วล่ะ ขอให้บุญที่เราได้ทำมาขอยกให้แม่ลูกคู่นั้น   .........วันนี้ตั้งใจไว้แล้วว่าจะชวนตนที่บ้านไปทำบุญ.......

โดย อิงตะวัน

 

กลับไปที่ www.oknation.net