วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

นางฟ้าของพ่อ


มีโอกาสไปอ่านเจอบทกลอนนี้

ในวารสารฉบับหนึ่ง  ///  ซึ้ง  /// 

น้ำตาร่วงเลยอ่ะ  ---  คิดถึงพ่อจัง

เมื่อก่อน ...  พ่อก็เคยพูดแบบนี้อยู่บ่อยๆ

จนวันที่เราทำเพื่อเค้าได้สำเร็จ  

แต่เค้า .. ก็อยู่ดูความสำเร็จ

ของนางฟ้าคนนี้ได้ไม่นาน

แค่  4 ปีกว่าๆ  ---  ที่พ่อมีโอกาสได้เป็น

..........  พ่อของหมอ ..........

 

 

เมื่อยังเด็ก      นั้นได้ยิน    จนชินหู

พ่อบอกให้     เรียนรู้        เร่งศึกษา

เรียนให้เก่ง    จำให้ดี       ทุกวิชา

ไปเป็นหมอ    เป็นนางฟ้า   รักษาคน 

 

ครั้นเรียนจบ   หกปีมา      ทำหน้าที่

ช่วยชีวี        คนป่วยไข้    ได้ทุกหน

บำบัดความ    ลำบาก       คนยากจน

หายทุกข์ทน   พ้นความตาย  หมายชีวี 

 

พ่อบอกว่า      ให้ดูแล      คนแก่เฒ่า

ช่วยป้อนข้าว   ป้อนน้ำ       ตามหน้าที่

ถ้าดูแล        ชิดใกล้      ได้ยิ่งดี

เจ็บป่วยที      เยียวยาให้   ได้ทันกาล 

 

จงเมตตา      คนเจ็บป่วย   ด้วยนะลูก

อย่าดูถูก       พูดจา       หาคำหวาน

อย่าแบ่งชั้น     มีจน         หรือคนพาล

บริการ         ด้วยน้ำใจ     ไม่นำพา 

 

เมื่อพ่อป่วย    ด้วยโรคร้าย   ให้โศกเศร้า

แล้วลูกสาว    อยู่ไหน        ไม่มาหา

มาดูแล        เฝ้าไข้          ใกล้ๆ ตา

รอนางฟ้า       ใจจดจ่อ     พ่อก็ทน 

 

พ่อทนทุกข์     ทนปวด       รวดร้าวจิต

รออีกนิด       เถิดหนา       อย่าสับสน

เมื่อนางฟ้า     วิ่งขึ้นบ้าน      อย่างลานลน

ทันเป็นคน    ปิดตาพ่อ          ที่รอคอย

โดย ba_ii_tong

 

กลับไปที่ www.oknation.net