วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พ่อของฉัน...ที่อาจไม่สวยงามเหมือนใครๆ


                  

สมัยเด็กๆ ฉันไม่รู้อะไรมากหรอก เกี่ยวกับวันพ่อ รู้แต่ว่าได้หยุด ไม่ต้องไปโรงเรียน ได้เล่นอยู่บ้าน หรืออาจจะโชคดีได้ไปนอนค้างบ้านแม่ด้วย ดีใจๆ

โตขึ้น วันพ่อแห่งชาติ มีความสำคัญกับฉันในฐานะที่ฉันเป็นประชาชนคนไทย ที่ได้รับรู้ถึงพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฉันก็รู้สึกรักและปลาบปลื้มกับพระปรีชาสามารถของพระองค์ท่าน การทรงงานหนักของพระองค์ท่าน รู้สึกว่าตัวเองช่างโชคดีที่ได้เกิดมาในประเทศไทยของเราเหลือเกิน

V

V

v

แต่สำหรับพ่อตัวจริงของฉัน………มันอาจจะไม่สวยงามเหมือนของคนอื่นๆนัก

ช่วงเวลานี้ฉันเห็นเรื่องราวในบล๊อกที่เกี่ยวกับพ่อของบล๊อกเกอร์แต่ละท่านเป็นเรื่องดีๆ ของพ่อ ฉันก็รู้สึกยินดีไปกับพวกเขาด้วย ที่มีผู้นำครอบครัวที่ดี เป็นคุณพ่อที่เก่ง ให้ความรัก ความอบอุ่น สอนลูกๆ ให้เป็นคนดี ฉันตั้งใจที่จะไม่เขียนบล๊อกเรื่องพ่อ จะไม่อินเทรนด์กับเขาหรอก ขอให้ผ่านๆ ช่วงนี้ไปก่อนดีกว่า

แต่เรื่องราวพ่อในอีกแง่มุมของพี่ Khunrin เรื่อง "ลูกไม่มีพ่อ เขาใส่หม้อลอยน้ำมา"

Khunrin (http://www.oknation.net/blog/khunrin/2008/12/05/entry-1)

พี่ชายที่น่ารักคนหนึ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า เรื่องพ่อของฉัน ที่มันอาจจะไม่งดงามนักในบางช่วงของความทรงจำ อาจจะทำให้ใครที่กำลังเป็นพ่อ หรือ กำลังจะเป็นพ่อในอนาคต ได้รับรู้และเตรียมตัวสำหรับการเป็นพ่อ ที่เป็นพ่ออย่างแท้จริง มิใช่แค่เป็นผู้ให้กำเนิดเท่านั้น

V

v

“เฮ้ย ไอ้ลูกขี้เหล้า ” เด็กๆ ฉันได้ยินประโยคเหล่านี้ประจำ เวลาปั่นจักรยานกลับจากโรงเรียน ….ฉันพยายามนั่งนึกว่าตอนเด็กๆ ฉันมีความทรงจำอะไรบ้างเกี่ยวกับพ่อ แต่สิ่งที่ฉันได้มาก็เป็นเสียงก่นด่า ฟังได้ศัพท์บ้าง ไม่ได้ศัพท์บ้าง เวลาพ่อเมาแล้วกลับมาบ้าน  พ่อมีเรื่องพูด เรื่องบ่น เรื่องด่ามากมายเวลาที่เมา ทุกคนทำผิดไปหมด บางครั้งทำลายข้าวของในบ้าน แม่เข้าไปห้าม ก็กลับกลายเป็นการลงไม้ลงมือกัน  ในความทรงจำมีแต่เสียงดังๆ โหวกเหวก และเสียงร้องไห้ บางครั้งเสียงดังจนกระทั่งบ้านข้างๆ วิ่งออกมาดู ภาพที่เห็นคือ เด็กผู้หญิงสองคนกำลังร้องไห้ กอดขา คว้ามือพ่อไม่ให้ทำร้ายแม่............ หลายครั้งที่ฉันกลับไปนอนค้างกับแม่ด้วยความยินดี แต่ดึกๆ เราสามคนแม่ลูกก็หอบกันกลับมาบ้านยาย พร้อมรอยฟกช้ำบนร่างกายแม่ กับน้ำตาของเราสองพี่น้อง…............

ฉันเกลียดพ่อ!!!......

ฉันขอเป็นลูกที่พ่อตายไปแล้วยังดีซะกว่า….!!!

ฉันเกลียดเหล้า!!!!!…….ที่ทำให้พ่อของฉันกลายเป็นคนใจร้าย ทำร้ายแม่ คนที่ฉันรักมากที่สุด

ฉันไม่เห็นว่าเหล้ามีประโยชน์ตรงไหน เสียเงินซื้อ เมา อาละวาด แต่ทำไมผู้ใหญ่ยังกินกันอยู่ได้

ตอนเด็กฉันคิดแบบนั้นจริงๆ

            

เรื่องครอบครัวฉัน มีพ่อขี้เหล้า พ่อแม่ตบตีกัน หอบลูกหนี เป็นเรื่องสนุกปากที่ชาวบ้านรู้กันไปทั่ว จนฉันเองรู้สึกได้ว่าไม่อยากไปไหน เพราะต้องเจอสายตาแปลกๆ และคำถามที่ฉันไม่อยากตอบ จากผู้ใหญ่อยากรู้บางคน

พ่อติดเหล้ามาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ ใครจะหาพ่อ ไม่ยาก ก็ตามหาได้ตามวงเหล้านั่นแหละ พ่อมีเวลาให้กับงานสังคม และคนนอกบ้านเสมอ แต่เวลาที่ให้ครอบครัวมักจะตรงข้ามกัน พ่อมีเงินกินเหล้าตลอด แต่ไม่มีเงินที่จะส่งเสียลูกให้เรียนหนังสือ กลับเป็นป้าๆ น้าๆ ที่รับฉันและน้องไปดูแลเรื่องการศึกษามาตลอด  เด็กๆ ฉันรู้สึกอิจฉาเพื่อนๆ ที่มีพ่อมารับที่โรงเรียน พ่อแม่พาไปเที่ยวในวันหยุด พ่อของเพื่อนๆฉัน ทำงานดีๆ มีเงินมาก ครอบครัวไม่ลำบาก ทุกคนได้อยู่พร้อมหน้ากัน ไม่ต้องไปอาศัยอยู่กับคนอื่นๆ พ่อบางคนแม้ไม่ร่ำรวย แต่ก็รักครอบครัว มีเวลาให้ครอบครัวเสมอ

V

V

ฉันไม่เคยพูดถึงพ่อในกลุ่มเพื่อน เรื่องพ่อคงเป็นเรื่องที่ฉันอยากจะหนีตลอดเวลา ........

V

V

โอกาสด้านการศึกษาในเมือง ทำให้พวกเราพี่น้องแทบไม่ได้เจอพ่อ แต่แม้เมื่อเรากลับบ้าน เราก็ไม่ได้เจอพ่อในภาวะปกติเช่นกัน เพราะเรามักจะต้องตกใจตื่นจากเสียงด่าของพ่อกลางดึกเสมอๆ ฉันเคยทะเลาะกับพ่อ และตะโกนว่า ฉันไม่อยากมีพ่อ ที่ฉันไม่กลับบ้านพ่อก็เพราะต้องเจอภาพแบบนี้.......... 

น้องสาวบอกฉันว่า ความทรงจำเรื่องพ่อของน้อง คือเสียงร้องไห้ของแม่และการนอนนอกบ้าน โดยที่ตื่นขึ้นมาก็จะเห็นดาวระยิบระยับ น้องเข้มแข็งกว่าฉันเสียอีก เพราะน้องเล่าด้วยอาการปกติ ไม่ได้โกรธเคืองพ่อ แต่ฉันกลับสะท้อนใจเหลือเกิน………

…….คงจะดีนะ ถ้าพ่อเราจะดีกว่านี้ ........ถ้าเราเลือกได้......

V

V

V

V

แต่เมื่อเวลาผ่านไป

 เราอาจจะได้เรียนรู้จากหลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง ทำให้เราเข้าใจว่า

"การเรียนรู้และเข้าใจคนอื่นให้มากขึ้น ก็จะทำให้เรามีความสุขได้มากขึ้น” 

เรารู้จากแม่ว่า พ่อคิดว่าพ่อเป็นลูกที่ปู่กับย่าไม่รัก เพราะให้ไปอยู่วัดเรียนหนังสือ โตมามีแม่ก็กลัวแม่ทิ้ง ไม่ยอมให้แม่ทำงานนอกบ้าน อาจจะเพราะเรื่องราวในวัยเด็กของพ่อ ที่ทำให้พ่อเดินไปหาเหล้าและกลายเป็นอีกคนอย่างที่เราเห็น

 แต่จริงๆ พอฉันมานั่งมองพ่อ ฉันก็รักพ่อ พ่อเป็นคนมีจิตใจดี พ่อรักเด็ก รักสัตว์ พ่อมักหาข้าวไปเลี้ยงหมาจรจัดเสมอ พ่อช่วยมันจากคนที่จะจับมันไปกิน จนมันจำเสียงรถพ่อได้  พ่อรักต้นไม้ พ่อกับแม่ปลูกต้นไม้ ไม้ผล รอบๆบ้านไว้เยอะแยะ ฉันได้ยินพ่อบอกว่า ก็ปลูกไว้ให้ลูกๆ เวลากลับบ้านจะได้มีอะไรกินกัน เพื่อนๆ มา ก็จะได้มีของฝาก พ่อเป็นคนดีคนนึง แต่พ่อเปลี่ยนไปเป็นอีกคนเพราะ  ”เหล้า”

v

V

ทุกวันนี้ พ่อฉันก็ยังเมาเหล้าเช่นเคย พ่อดูแก่มากถ้าเทียบกับคนอายุเท่ากัน คงเป็นเพราะฤทธิ์ของเหล้า ตอนนี้ด้วยอายุที่มากขึ้นความถี่และปริมาณแอลกอฮอลล์ลดลงตามความสามารถของร่างกายพ่อ

ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับสุขภาพพ่อ ฉันทำงานอีกจังหวัดหนึ่งไม่ได้อยู่บ้านกับท่าน แต่ระยะหลังเราก็ได้เจอกันมากขึ้น เพราะพ่ออยู่บ้านมากขึ้น  เราคุยกันมากขึ้น และหวังว่ามันจะดีขึ้นเรื่อยๆ

ฉันหมั่นบอกตัวเองว่า “เราเลือกที่จะเกิดไม่ได้ แต่เราก็ยังมีอากาสเลือกที่จะเป็นคนดีได้”

ฉันดีใจที่วันนี้เราสองคนพี่น้องไม่ได้ไปติดยาเสพติด เรียนจบ มีงานที่ดีทำ เพราะแม่ ป้า ยายและน้าๆ ของฉัน  ที่เป็นคนดี

แต่……..จะมีสักกี่คนที่โชคดี

---------------------------------------

ฉันได้แต่หวังว่า “เหล้า” จะไม่ไปทำให้ครอบครัวใดมีรอยแผลลึกที่ยากจะเยียวยา เหมือนกับที่เราต้องเจออีกเลย.......................

V

v

ส่วนครอบครัวเรา ฉันหวังว่าเวลาที่เหลือ เราจะใช้เวลาที่มีดูแลกัน ทดแทนช่วงเวลาที่เราสูญเสียไปให้ดีที่สุด และวันนี้ฉันโทรกลับไปบอกพ่อว่า

                                " ลูกรักพ่อนะ ขอให้พ่อแข็งแรง อยู่กับลูกไปนานๆ นะจ๊ะ"

                                       

                             

                     

    _________________________________________________________________________________

:::: ขอให้ทุกครอบครัวมีความสุข ในวันพ่อแห่งชาติ และทุกๆ วันค่ะ ::::

::Rosefinchy::

โดย Rosefinchy

 

กลับไปที่ www.oknation.net