วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

คำ..คนทาลาน


คำ...คนทาลาน

(บทกวีจากที่ราบสูง ฮ่วย..มันคือเป็นจั๊งซี่))

ข้าคร่ำถากถางหญ้าเนินนาแล้ง

แหละปรับแต่งเป็นรูปผ้าข้าโพกหัว

ข้ากุมกอบกองก้อนหญ้าแห่งควายวัว

ละเลงทั่วร่างธรณินสิ้นบาทา

เป็นลานรอรวงเรียวที่เกี่ยวฝัน

เป็นลานจันทร์ลอมข้าวดาวบุหงา

เป็นลานตีความทุกข์ยากสู่มรรคา

เป็นลานท้าศัตรูแท้กระแสอธรรม

ข้าลอมข้าวขึ้นเท้าคชสาร

ฟ่อนแรกหว่านทานหมู่เปรตให้อิ่มหนำ

กระดานแผ่นแอ่นรอท่าข้ากิจกรรม

จึงกุมกำคอมัดข้าวเข้าเหนี่ยวตี

ตุบ!  บรรพชนจงรับรู้ยังมีข้า

ยืนทายท้าลานผืนใหม่ศิวิไลซ์วิถี

หมู่ดาวเดือนจงโอบล้อมสดุดี

ข้าจะตีขับกล่อมเจ้าตราบยาวนาน

เถอะ,วัวควายแทะเล็มหญ้าใต้ฟ้ามืด

จงยาวยืดทุนนิยมเข้าปล้นผลาญ

ปลาใหญ่กินปลาเล็กโอ.สัจจการ

จงขับขานไปเถอะเพลงบรรเลงโลกีย์

(ขอบคุณภาพจากเน็ตครับ)

โดย หิ่งห้อยแห่งหุบเขา

 

กลับไปที่ www.oknation.net