วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

แล้วจะพบโลกมีมุมที่งดงาม


         …แล้วจะพบโลกมีมุมที่งดงาม…

ค่ำคืนมืดมิดแสนยาวนาน

ความเหงาคืบคลานระรานใจ

ความฝันเร่งเร้าเขย่าฤทัย

ให้ออกไปเผชิญหน้าหาตัวตน

เหมือนมีหมอกหนาหนักในหัวใจ

เหมือนดั่งไฟสุมขอนให้ร้อนรน

เหมือนดั่งโลกลึกลับและสับสน

เหมือนมืดมนหนทางร้างว่างเปล่า

เฝ้าคำนึงครุ่นคิดชีวิตตน

เฝ้าสับสนวนวกแต่เรื่องเก่า

เฝ้าเรียกร้องร่ำไรไฉนเล่า

เฝ้ามัวเมาหมกมุ่นสูญเวลา

คอยแล้วคอยเล่าเฝ้าแต่คอย

คอยจะสอยดวงดาวจากราวฟ้า

คอยวาดหวังไว้ให้ร่วงหล่นมา

คอยให้ฟ้าประทานจานเจือใจ

วันเลื่อนเดือนคล้อยลอยลับตา

เวลาผ่านวารวันพ้นจนลับไกล

วันไม่หวนทวนกลับสำหรับใคร

เวลาเดินไปข้างหน้ามาแสนนาน

หากตั้งใจวางเท้าออกก้าวเดิน

พร้อมเผชิญโลกกว้างอย่างกล้าหาญ

แม้พานพบเรื่องร้ายมาแผ้วพาล

ย่อมพ้นผ่านเภทภัยด้วยใจแกร่ง

แล้วจะพบโลกมีมุมที่งดงาม

แม้ในยามฟ้าไร้ดาวมาพราวแสง

ยังมีเทียนแท่งน้อยคอยแสดง

เพื่อเปล่งแสงแห่งความหวังพลังใจ

       **************

 

 

 

 

 

 

 

 **************

โดย chorntawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net