วันที่ พฤหัสบดี ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หน้าที่พิราบที่ฉันรัก


        

           นี่เป็นวันแรกในรอบหลายๆ ปี ที่ฉันตื่นแต่ตี 5  ในหน้าหนาว  บึ่งรถฝ่าหมอกเป้าหมายที่สวนราชพฤกษ์ เชียงใหม่

          ฉันต้องการตอบข้อสงสัยที่ว่า เจ้านกพิราบ สัญลักษณ์ของการสื่อสารนั้น  มันบินส่งข่าวกันได้อย่างไร?

         วันนี้มีการปล่อยนกพิราบกว่า 700 ตัว บินจากเชียงใหม่กลับไปกรุงเทพ  พวกมันมาแข่งขันมหกรรมนกพิราบสื่อสารนานาชาติ   เป็นเรื่องน่าทึ่งที่พวกมันสามารถบินกลับกรุงเทพในระยะทาง 560 กิโลเมตรด้วยเวลาเพียง 7 ชั่วโมงเท่านั้น   

         ก่อนหน้านี้ฉันและอีกหลายคนรู้เพียงว่า พิราบขาวคือสัญลักษณ์ของการสื่อสาร เมื่อก่อนที่ยังไม่มีเทคโนโลยีทันสมัย   เขาจะใช้นกพิราบในการส่งข่าว คนก็อาจจะเข้าใจว่าจะสามารถเอาสาสน์สำคัญผูกกับข้อเท้านก แล้วปล่อยไปหาคนที่อยากจะให้ไปก็ได้  แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่  นกพิราบสื่อสารเหล่านี้จะต้องถูกฝึกให้เชื่องกรงใดกรงหนึ่ง  เมื่อนำมันออกไปอยู่ที่อื่น และปล่อยกลับมา มันก็จะบินกลับไปที่กรงเดิมตามสนามแม่เหล็กในอากาศ  ทิศทางลม  ดวงตะวัน  และแน่นอน การฝึกฝนจนชินทาง

              

         วีรกรรมพิราบสื่อสารกล่าวขานมากในสมรภูมิรบ พิราบ “จีไอโจ” เคยสามารถช่วยชีวิตทหารอังกฤษในอิตาลีร่วมพันคนจากการที่สามารถบินฝ่าวงล้อมข้าศึกนำข่าวสารแจ้งให้กองทัพพันธมิตรทราบจนไม่เกิดเหตุการณ์ถูกยิงถล่ม นกตัวนี้ได้รับเหรียญกล้าหาญของสหรัฐและเหรียญดิกเค่นของอังกฤษ

         ว่ากันว่าในช่วงสงครามอิรัก พิราบสื่อสารก็ยังคงมีบทบาทสำคัญในการส่งข่าวเพราะมีคุณสมบัติพิเศษคือ “ไม่อาจดักฟังได้”  สำหรับประเทศไทยเจ้านกพิราบก็เข้ามีบทบาททางการสื่อสารในช่วงสงครามเช่นกัน  คนจีนที่เลี้ยงพิราบในย่านเยาวราชมักถูกญี่ปุ่นเข้าไปตรวจสอบอยู่บ่อยครั้ง ด้วยระแวงระไวว่าจะเป็นสายลับ แต่ปัจจุบันยุคของอีเมล์และโทรศัพท์  นกพิราบสื่อสารจึงกลายมามีบทบาทงานอดิเรกของคนรวยนานาประเทศ

          ฉันสบตาเจ้าพิราบตาแววที่อยู่ในกรง มันกำลังรอเวลาจะถูกปล่อยให้โบยบิน พวกมันแกร่งพอดูที่ฝันฝ่าสนามซ้อมมาได้ถึงสนามนี้ ด้วยก่อนหน้านี้เมื่อเริ่มเปิดรับการแข่งขันเมื่อต้นปีมีพิราบถึง 1,666 ตัวมาร่วมแข่ง แต่ระหว่างทางที่มันออกบินในสนามแรกๆ มีเป็นจำนวนนับร้อยที่สูญเสียไป เหยี่ยวจิกกิน บินเกี่ยวสายไฟ  หมดแรงเอง หลงทาง ....เป็นธรรมชาติของการเดินทางเพื่อต่อสู้กับโลกอันกว้างใหญ่

            เมื่อกรงเปิดขึ้นพร้อมกัน  พิราบนับร้อยมันบินกรูและวนหาทิศอยู่ชั่วครู่  และแล่นไปสู่ทิศใต้ของเชียงใหม่ได้อย่างน่าฉงน  มันรู้ได้อย่างไรว่าทางนั้นไปกรุงเทพ 

         บทเพลง “เพื่อมวลชน” ของจิ้น กรรมาชน ดังขึ้นเองในหัวใจประกอบฉากที่ดิฉันเห็นอยู่ข้างหน้า

ถ้าหากฉัน เกิดเป็นนก ที่โผบิน
ติดปีกบิน ไปให้ไกล ไกลแสนไกล

จะขอ เป็นนก พิราบขาว
เพื่อชี้นำ ชาวประชา สู่เสรี


ถ้าหากฉัน เกิดเป็นเมฆ บนนภา
จะนำพา ความร่มเย็น สู่ท้องนา


หากฉัน เกิดเป็น เม็ดทราย
จะถมกาย เป็นทาง เพื่อมวลชน


ชีวา ยอมพลีให้ มวลชน ที่ทุกข์ทน
ขอพลีตน ไม่ว่า จะตายกี่ครั้ง

 

            ฉันมีความสุขที่ได้เห็นพิราบโผบิน เพื่อทำหน้าที่  แม้จะรู้ว่า ย่อมไม่ใช่พวกมันทั้งหมดที่จะถึงปลายทาง

 

 

                                                                                

 

                     

โดย บางอ้อ

 

กลับไปที่ www.oknation.net