วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เร้น


ลูกตะขบสีแดงช้ำจมอยู่ในแอ่งน้ำ

ผิวถนน,รถราเดินขบวน

โดยยังไม่รู้ชีวิตจะสิ้นสุดลงเมื่อใด

""""""""""

ผ้าผวยผึ่งกายอยู่บนราวเหล็ก

ฉันทำได้เพียงรอคอย

แสงตะวันกับสายลมที่กำลังวิ่งแข่งกันมา

"""""""""""

เสียงโทรศัพท์กระชากฝันหลุดออกนอกห้อง

บทสนทนา...บทสนทนา........

บางที  อยาตนะก็รกรุงรัง

""""""""""''

เช้า  เช้า แก้วกาแฟไม่เคยเยือกหนาว

ค่ำคืนโต๊ะไม้ไม่เคยเงียบเหงา

หมู่ดาวนีออนยังไถ่ถามทักทาย

""""""""""""

เสียงเพลงป่ายปีนมวลอากาศภายในห้อง

พัดลมเพดานเหวี่ยงตัวช้าๆ

ปิดบานประตูหน้าต่างไว้,สายๆค่อยปั้นหน้าสู่โลกการแสดง

แจ้ง  ใบตอง

โดย แจ้งใบตอง

 

กลับไปที่ www.oknation.net