วันที่ เสาร์ กุมภาพันธ์ 2550

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อหมูหนีหมี มาเจอหมา


วันนี้ มีกลอนขำ ขำ มาคลายเครียดขอร๊าบบบบ

ข้อพึงระวังก่อนอ่าน  ...

กรุณาตั้งสติให้มั่น 
อ่านออกเสียงเต็มคำ
ช้าๆ ชัด ๆ จะปลอดภัย


ฝากให้คิดนีส ส นึง หลัง
อ่านจบว่า.....กลอนนี้มีดีตรงไหน


  
เมื่อคราวหนีเที่ยวภูหลวง ตอนฝนหล่น

*******

หมาหันหมาย หาหมู เห็นหูหมา
หูหมาหนา หมูหนี หมีเห็นหมู
เห็นหมูหัน หูหนี หมีหันดู
หมีหมาหา เห็นหมู หันหูดี

หาหมีเห็น เหม็นหู หมีหมูเหม็น
หาหมีหาย หมายเห็น เหม็นหูหมี
หมาหนีหาย หมายหมู หูหันรี
หมายหาหมู หมาหนี หมีหายตัว


******


กลอนนี้มาจาก ผศ.ดร.ธเนศ เวศร์ภาดา ที่นำมาติวเด็ก ๆ
ที่จะเอนทรานส์ปีก่อนนู๊น น ..ฮับ 

กลอนนี้ ...ตลกดี มีความทะลึ่ง (หากเผลออ่านผิด)
แต่แม้ไม่อ่านผิด ไม่เผลอผวนคำ...
ก็ยังมีอารมณ์ขันในตัวบทของมันเอง
แล้วรู้มั๊ยว่า กลอนนี้มีดีตรงไหน นอกจากเรียกเสียงหัวเราะ


 
                 
                   ป๋มถ่ายคู่กับเปราะภูสีชมพู-ภูหลวง


....ให้ลองผันเสียงคำต่าง ๆ ที่ใช้ดูซิขอรับ จากเห็นว่า ทุกคำใช้เสียงจัตวาหมดเลย ยกเว้นคำลงท้ายวรรค ที่เป็นเสียงสามัญ ตามข้อบังคับของกลอนแปด 

.... ขอให้สนุกกับการอ่าน และการแต่งกลอนขำ ขำ นะขอร๊าบบบบ ....

ลป.= ลืมไป  .... กรุณาอ่านอย่างระมัดระวัง และถ้าอ่านออกเสียงก็ควรหลีกเลี่ยงที่สาธารณะ จะปลอดภัยขอร๊าบ

โดย vickie

 

กลับไปที่ www.oknation.net