วันที่ พุธ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เสียงอ่านหลากทำนอง : มารดาของฝูงสัตว์ที่รู้จักการเอ่ยอ้าง


เสียงอ่านหลากทำนอง : มารดาของฝูงสัตว์ที่รู้จักการเอ่ยอ้าง

(บทนอกหนึ่ง)

นางง้อมม่วน1  นั่นมวลประชาชน อันเป็นดอกไม้ของผู้พี่

ท้าวฮุ่ง2              คือนักรบผู้ยืนอยู่หน้านั้น

นางง้อมม่วน  :    ผู้น้องนี่ฮักเครือญาติชาติพันธุ์หลวงหลาย

ท้าวฮุ่ง           :    จริงว่า ข้าขอให้ดอกโยธิกาเจ้า

นางง้อมม่วน  :     ผู้ข้าบ่ต้องการดอกไม้  ผู้พี่ควรยื่นให้กับประชาชนสาเถิด

ท้าวฮุ่ง              นางผู้อื่นคือสายน้ำห้วยน้อย แต่เจ้าเปรียบดั่งแม่น้ำโขง

                         ผู้สาวอื่นใดนั้นคือแสงหิ่งห้อย แต่เจ้าคือแสงดวงอาทิตย์

นางง้อมม่วน  :     ผู้ข้าบ่ปะสงค์  แม้โยธิกา  เฮาจำเป็นต้องแกว่งดาบอยู่ฤา?

ท้าวฮุ่ง           :     ปวงพี่น้องคือดอกไม้บานหลั่นล้น แล้วโรย

นางง้อมม่วน   :    ยื่นดอกโยธิกากำนั้นให้บรรดาพี่น้องแด่ถ้อน

ท้าวฮุ่ง              ข้าขอดมดอกไม้ต้นเดียวกับเจ้าจนสลาย ง้อมผู้ฮักยิ่ง

นางง้อมม่วน   :   ในมือประชาชนควรมีกลิ่นโยธิกา  พี่เอย

(บทในเรื่อง)

ลมละอองฤดูใบไม้ร่วงพรูหนาว

ประเทศ (ไม่ใช่) ของฉัน สั่นรัวสะท้านสะทก

ใครกันเล่า จะจูงเท้ามือของประเทศเดินทาง

ใครกันเล่า แมงมุม วัว ลิง ตะกวด ผีเสื้อ งู หรือหงส์ป่า

ขณะฝูงสัตว์ครึ่งบกครึ่งบึงปีกงอกออกหางบินว่อน

ปากลิ้นยาวอ้าตะเบ็งเสียงร้องเอ่ยอ้างประชาชน

โอ้หนอ บรรณานุกรมแห่งความฝันอันชั่วร้าย

พ่นคำสารภาพและสรรเสริญจากปากมันวับของผีห่าซาตาน

นกกระเต็นในกิ่งไม้แห้งจ้องมองดูฝูงปลาสีขาวเกล็ดวาวระยิบ

หาได้รู้ไม่ว่า ค่ำคืนประเทศ  (ไม่ใช่) ของฉันหดตัวเท่าเมล็ดงาในกระด้ง

บรรณานุกรมมีชีวิตหลากนอนหลับ สะสมเหงื่อและน้ำตาสำหรับเช้าค่ำ

ริ้วละอองลมบนเงาประวัติศาสตร์ยอกย้อนบิดเบี้ยว มันโอบพัดรัวกระหน่ำ

ฝูงปีศาจหลับสนิทบนฟูกนุ่มหอม ตระเตรียมปากมันวับเอ่ยอ้างซ้ำซาก

สถาปนาความชอบธรรมและสำนึกรักชาติอันตระบัดสัตย์รุนแรงทรามลึก

บนสายแม่น้ำน้ำตา หยาดเหงื่อและคราบเลือดของบรรณานุกรมที่ล้มลงทีละล้าน!

เมื่อเช้า ข้าราชการผู้ซื่อสัตย์เอ่ยนำให้เด็กร้องเพลงและสวดมนต์

ฝูงข้าทั้งหลายรักประเทศ ข้ารักประเทศ รักประเทศ  รักรักรักรัก!

ขณะฝูงปีศาจสวะเอ่ยอ้างบรรณานุกรม  แยกเขี้ยวสุมหัวในห้องหินอ่อน

ฝูงปีศาจร้ายยิ้มกริ่ม ราวกับบดบังรังสีโฉดทมิฬต่อมวลมนุษย์

ประเทศ (ไม่ใช่) ของฉันสั่นระทด บรรณานุกรมฉีกขาดเปื่อยไหล

ประชาชนกลายเป็นมารดาแห่งการเปลี่ยนแปลง เพื่ออิ่มหมีพีมันทะลัก

ได้ยินไหม --- เสียงคำยืนยันจากนักเอ่ยอ้างแฝงในซากจากขุมนรกกังวาน

พลิ้วลมอ่อนจากใบไม้หนึ่งของจักรวาล

พัดซีกซ้ายบรรณานุกรม ซีกขวาเปิดกว้างเป็นสีส้ม

ลมปากเหม็นคาวพัดเพบรรณานุกรมระเนระนาด

บางปีกขวาตีปีกร่าเริงราวกับสาวสวรรค์ลงเล่นน้ำ

ฝูงสัตว์ที่รู้จักการเอ่ยอ้างโผล่ซาก ลุกขึ้นยืนปรบมือเกรียวกราว

(บทนอกสอง)

ท้าวฮุ่ง           :     เจ้ากับข้าก็เป็นเครือไม้เดียวมาแต่คราวตำน้ำ 3

                          ตั้งแต่ขอกฟ้าแมน แดนฟ้าตั้งฟ้าต่อ พุ้นดาย

นางง้อมม่วน  :      ผู้พี่แสนฮัก เจ้าได้ยินเสียงโห่ช้างม้าและเสียงดาบอยู่ฤา?

ท้าวฮุ่ง           :      ประชาชนคือดอกไม้ บานแล้วก็ขุร่วง

นางง้อมม่วน  :      ผู้พี่ เสียงไฟแตกเศิกแตกเสือไหม้ลามมาแล้ว

ท้าวเจือง        :      ง้อมแพง ผีแลคนเทียวไปมาหากันบ่ขาดแท้ดาย

นางง้อมม่วน       ผู้พี่เอย  ประชาชนเป็นหญังถึงได้ตายขนาดแท้?

ท้าวฮุ่ง           :      !?

หมายเหตุ

1 นางง้อมม่วน เป็นมเหสีของท้าวฮุ่ง

2 ท้าวฮุ่ง ในท้าวฮุ่งท้าวเจือง มหากาพย์ของกลุ่มชาติพันธุ์ไทสองฝั่งน้ำโขง

3 หมายถึงพิธีกวนน้ำนมหรือกวนเกษียรสมุทร ในลัทธิพราหมณ์ฮินดู

 

                               

                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net