วันที่ จันทร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มหัศจรรย์แห่งรัก


วันนี้มีเรื่องดีๆ มาฝากอีกครั้งค่ะ  ถ้าใครเคยอ่านพบมาบ้างแล้วก็อย่าว่านำมาฉายซ้ำเลยนะคะ เพราะเห็นว่าเรื่องน่ารักดีน่ะค่ะ

เมื่อเราค้นพบโลกมหัศจรรย์ของความรัก

เราเปล่งวาจาที่ได้เคยเปล่งกันมาแล้วนับล้านๆครั้งก่อนหน้าเรา แต่มันก็ยังมีสำเนียง
สดใสพิเศษสำหรับเรา และเราพยายามที่จะตอบคำถามที่มีมาชั่วกัปชั่วกัลป์ให้จงได้ว่า ความรักคืออะไร
            เมื่อฉันยังเด็ก มิตรสนิทของฉันก็คือ คุณย่ามาเรีย คุณย่ามักจะยกนิยายเปรียบเทียบมาเล่าเมื่อถึงคราวที่ต้องอธิบายสิ่งต่างๆ
ที่ยากสำหรับเด็กอย่างฉันจะเข้าใจ..วันหนึ่งฉันถามคุณย่าว่า “ความรักคืออะไร” คุณย่าได้เล่านิยายเปรียบเทียบให้ฉันฟังดังนี้
            เมื่อพระเจ้ากำลังสร้างโลกอยู่นั้น พระองค์ได้ประทานทุ่งนาแปลงหนึ่งให้กับชายคนหนึ่งและหญิงคนหนึ่ง พระองค์ บอกพวกเขาถึงวิธีสร้างกระท่อม พระองค์ให้เสียมอันหนึ่งแก่ผู้ชาย และให้เมล็ดพันธุ์ข้าวกำมือหนึ่งแก่ผู้หญิง และพระองค์ก็ตรัสว่า “พวกเจ้าจงไป แล้วขยายพืชพันธุ์ออกไป อีกหนึ่งปีข้าจะกลับมา มาดูว่าพวกเจ้าทำอะไรกันไปได้บ้าง”          
            หนึ่งปีต่อมา..พระองค์ก็กลับมาพร้อมด้วยกาเบรียล ประมุขทูตสววรค์ พระองค์ได้เห็นข้าวสาลีกำลังสุกเหลืองอร่ามในนา... ผู้ชายกับผู้หญิงกำลังนั่งอยู่หน้ากระท่อม ข้างๆมีเปลและเด็กทารกคนหนึ่งกำลังหลับอยู่ในนั้น..ชายและหญิงมองดูทารก แล้วหันมาสบตากัน เมื่อสายตาของทั้งสองประสานกัน พระเจ้าได้มองเห็นความงามที่สุดจะพรรณนาได้ ได้เห็นพลังลึกลับอย่างหนึ่ง และพระองค์ได้เห็นว่า ชายและหญิงนั้นเป็นสิ่งเนรมิตที่งดงามที่สุดในบรรดาสิ่งเนรมิตทั้งมวลของพระองค์
“นั่นคืออะไร” พระเจ้าทรงถามประมุขทูตสววรค์
“นั่นคือความรัก” ประมุขทูตสววรค์ตอบ
พระเจ้าทรงพิโรธเป็นฟืนเป็นไฟ
“ถ้าเช่นนั้น เจ้าทั้งสองจะต้องถูกลงโทษ นับแต่นี้ไป เจ้าจะเริ่มแก่ วัยเยาว์และพละกำลังของเจ้าจะค่อยๆเสื่อมถอยลงไปทุกโมงยาม ข้าจะกลับมาในอีก 50 ปีข้างหน้าเพื่อดูว่า ในตอนนั้นยังจะมีอะไรเหลืออยู่ในดวงตาของเจ้ามนุษย์”          
            เมื่อเวลาผ่านไป 50 ปี..พระเจ้าทรงกลับมาและได้เห็นข้าวสาลีสุกปลั่งอยู่ในทุ่ง มีบ้านสร้างด้วยปีกไม้ซุงแทนที่กระท่อม มีสวนอยู่ในที่ที่เคยเป็นที่รกร้างว่างเปล่า พวกลูกชายกำลังไถนาอยู่ในนา พวกลูกสาวกำลังเก็บเกี่ยวข้าวสาลี และพวกหลานๆกำลัง วิ่งเล่นอยู่ในทุ่งหญ้า.ชายชราและหญิงชรานั่งอยู่หน้าบ้าน ทั้งสองมองดูท้องฟ้าแดงอร่ามยามพระอาทิตย์ตกดิน แล้วก็มองตากัน อีกครั้งที่พระเจ้าได้มองเห็นพลังอย่างหนึ่งที่แรงกล้ายิ่งกว่าและอัศจรรย์ล้ำเลิศยิ่งกว่าในดวงตาคู่นั้น
“คราวนี้มันเป็นอะไรอีกล่ะ” พระเจ้าทรงถามประมุขทูตสววรค์
“มันคือความซื่อสัตย์” ประมุขทูตสววรค์ตอบ
พระเจ้าทรงพิโรธเป็นฟืนเป็นไฟยิ่งกว่าครั้งก่อน
“นี่! เจ้าพวกมนุษย์ ความชรายังไม่สาแก่ใจพวกเจ้าดอกหรือ..ข้าจะให้พวกเจ้ามีชีวิตอยู่บนโลกในช่วงเวลาสั้นๆ แล้วข้าจะกลับมาดู ว่าความรักของพวกเจ้าจะเป็นฉันใด”
            แล้วพระเจ้าก็ทรงกลับมาในเวลาสามปีต่อมา..ทรงเห็นชายชรานั่งอยู่เหนือเนินดิน นัยน์ตาของชายชราเต็มไปด้วยความ โศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง แต่ยังมีประกายแห่งพลังที่น่าอัศจรรย์อยู่ดังเดิม..ในดวงตาคู่นั้น พระเจ้าทรงจำได้ว่า มันคือ ความรัก และ ความซื่อสัตย์..แต่ครั้งนี้ ยังมีอย่างอื่นอีกในนัยน์ตาคู่นั้น
“คราวนี้อะไรอีกล่ะ” พระเจ้าทรงถามประมุขทูตสววรค์
“มันคือความทรงจำในหัวใจ” ประมุขทูตสววรค์ตอบ
            พระเจ้าทรงนิ่งแล้วเดินจากไป..แต่แล้ว ทรงหยุดหันไปมองดูทุ่งข้าวสาลีและรุ่งอรุณที่กำลังเรืองรอง พระเจ้าทรงเห็นชายหนุ่ม และหญิงสาวท่ามกลางรวงข้าวสีทอง..พวกเขาจ้องมองไปที่ท้องฟ้าอันจำรัสเจิดจ้า แล้วก็จ้องมองนัยน์ตาซึ่งกันและกัน พระเจ้าทรงยืนเฝ้ามองอยู่เป็นเวลานาน แล้วทรงจากไปด้วยความครุ่นคิดคำนึง....
 
 

โดย กระชุ

 

กลับไปที่ www.oknation.net