วันที่ ศุกร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เมื่อกะทิจะทำให้คนมีความสุขบนแผ่นฟิล์ม


หลายปีก่อนผมได้มีโอกาสอ่าน ความสุขของกะทิ ที่แต่งโดยคุณงามพรรณ เวชชาชีวะ ซึ่งเป็นพี่สาวของท่านนายกคนปัจจุบันวรรณกรรมเรื่องนี้ทำให้ผมได้ประทับใจกับความสุข ความคิด ของเด็กหญิงวัยเก้าขวบที่แวดล้อมด้วยความอบอุ่นจากคนรอบข้างแต่ก็ขาดบุคคลที่สำคัญที่สุดในชีวิตสิ่งที่คุณงามพรรณได้ถ่ายทอดผ่านความสวยงามของภาษาคือความรู้สึกซาบซึ้ง เศร้าแต่ประทับใจอย่างบอกไม่ถูกทำให้ผมต้องหยิบมาอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกหลายหนและไม่วายที่จะติดตามภาคต่อตอนตามหาพระจันทร์

กะทิทำให้เรารู้ว่าความสุขหาได้จากคนรอบข้าง ความสุขหาได้โดยไม่จำเป็นต้องมีเหมือนคนอื่น กะทิทำให้เราได้รู้ว่าความตายหรือการจากลาไม่อาจพรากความสุขที่เกิดจากความรักไปได้ คุณงามพรรณถ่ายทอดได้ชัดเจนเหลือเกิน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่วรรณกรรมเรื่องนี้ไรบรางวัลซีไรท์และถูกแปลไปอีกหลายภาษา ถูกพิมพ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและวันนี้.....กะทิกำลังจะมีตัวตนที่เคลื่อนไหวและแสดงความรู้สึกที่ชัดเจนขึ้นด้วยเทคโนโลยีของภาพยนต์

แน่นอนผมคงไม่พลาดอีกเช่นเคย เพียงแต่ทุกครั้งที่แผ่นกระดาษกลายเป็นแผ่นฟิล์มมักจะทำให้เสียความรู้สึกเสมอแต่จะทำไงได้เมื่อหลงรักเด็กน้อยคนนี้เข้าแล้ว ก็ได้แต่หวังเพียงว่ากะทิคงจะมีความสุขความซาบซึ้งเหมือนวันแรกที่กะทิได้ออกมาแนะนำตัวให้ใครๆรู้จัก แค่ไม่อยากให้ "ความสุขของกะทิ" ต้องเปลี่ยนแปลงไป.....

ภาพจาก http://blog.spu.ac.th/godsociety/2008/07/23/entry-2

โดย อาจารย์เศก

 

กลับไปที่ www.oknation.net