วันที่ เสาร์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

อย่างที่ฉันได้เข้าใจ..


อย่างที่ฉันได้เข้าใจ

การดำรงอยู่ซึ่งชีวิต

การก้าวย่าง ผ่านคืนวันและกาลเวลา

นับว่าเป็นสรีระวิถีที่งดงาม

…

บ่อยครั้งที่คาดคิด

ความสุขซึ่งความหมายที่กำหนดนั้นคือสิ่งใด

แท้ที่จริงแล้วคือความว่างเปล่าปราศจากความคิด

นิ่งเงียบไร้สิ่งใดมาย่ำกลายหรือแทนที่ความเฉยเมยนั้น

..

เพ่งมองบางสิ่งที่เคลื่อนไหว

ท้องฟ้า พระอาทิตย์  ดวงจันทร์

แม้กระทั้งดวงดาราที่พรั่งพราว

ทุกวินาทีที่ผันผ่านไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความเพ้อฝัน   ความจริงที่ไร้ตัวตน

ความแตกต่างที่คลุมเครือ ซึ่งอาจมองไม่เห็น

แต่มันก้อชัดเจน..

…

สิ่งนั้นได้นำมาซึ่งความเข้าใจ

ความเป็นไปที่ควรจะเป็น

ความหวังที่อาจสิ้นสุดลงไป..กับการรอคอยที่ซ้ำซาก

ซึ่งคงเพียงพอที่จะทำให้หวั่นไหวในบางเวลา

แต่..

เมื่อทุกอย่างได้ผ่านไป

ท่ามกลางความเดียวดายนั้น

ฉันจะบอกกับตัวเองได้ว่า

ความร้างไกลแห่งไออุ่น..เนิ่นนาน

จะกลับกลายเป็นความชาชิน

และนั่น..

คืออย่างที่ฉันได้เข้าใจ

…

……………

..

...


 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net