วันที่ อาทิตย์ ธันวาคม 2551

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ของขวัญ..


ของขวัญ

..

อย่าถามฉัน

ถึงของขวัญที่จะให้

อย่าถามถึงที่มาที่ไป

มีคุณค่ามากแค่ไหน..อย่าเลย

..

มันอาจไม่มีค่า

ในสายตาที่เมินเฉย

กับบางครั้งที่ถูกละเลย

ไม่อาจเฉลยความนัย

..

บ่อยครั้งที่คิด

อาจเป็นสิ่งผิดที่หวั่นไหว

อาจไม่มีคุณค่าอะไร

และอาจไร้ความหมายสำหรับเธอ

..

แต่นั่นคือความจริงใจ

ที่ฉันมีให้แต่เธอเสมอ

แม้ผ่านเลยไปไม่เจอ

ยังพร่ำละเมอแต่เธอร่ำไป

..

นี่คงเป็นโอกาสที่ดี

กับบางสิ่งที่ให้ได้

รับไว้เถอะเธอรับไป

ของขวัญคือหัวใจที่ให้เธอ

……………………

พรุ่งนี้แล้วที่ฉันจะต้องกลับบ้าน

ฉันเข้าใจว่าหนึ่งปีกับอีกไม่กี่วัน

จะเป็นสิ่งที่คอยย้ำเตือนเราเสมอ

กับสิ่งที่เราเฝ้าหามาเนิ่นนาน

ฉันพยายามจะบอกกับเธอ ย้ำกับเธอ

กับบางสิ่งที่มันไม่ง่ายนักสำหรับความรู้สึกนั้น

เราเคยร้องให้ เราเคยหัวเราะ เรางอน เราง้อ เราเข้าใจในความรู้สึก

ความหลากหลายที่ก่อเกิด

นั้นแหละคือสิ่งที่อาจเรียกว่าความรัก และฉันเข้าใจว่าอย่างนั้น

อนึ่งฉันก้อไม่อาจรู้ความในใจของเธอในความรู้สึก

ความกลัวไม่เคยจางหายไปเลย

และ..

ในเช้าวันนี้ ก่อนเทศกาลแห่งความสุข

ก่อนการก้าวย่างผ่านเวลาไปอีกห้วงหนึ่ง

ฉันแค่อยากจะย้ำ อยากเติมความรู้สึกที่ฉันมี

เติมอีก เพิ่มเติมจนเต็ม จะยังเป็นอยู่อย่างนี้เสมอ

แค่อยากให้เธอได้รับรู้ในสิ่งที่ฉันให้

และอยากให้เธอรับมันไว้

เพียงเป็นส่วนหนึ่งของเธอและการก้าวเดิน

นั่นอาจหมายถึง การเคียงข้างของเรา

และนี่คือของขวัญที่ฉันจะให้เธอ

...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net