วันที่ ศุกร์ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึก(ลับ)ฉบับบเด็กEC (ตอน ความในใจ)


ในที่สุดก็ย่างกายเข้ามาสู่เดือนสุดท้ายของการฝึกงาน

อยากจะดีใจ   แต่ก็ไม่เหมือนจะดีใจ

จบไปก็ตกงาน

เซง

................................................................

ตอนนี้มาถึงจุดเกือบท้ายสุดแล้ว

4 ปีที่รอมา  ใกล้จะมาถึง

จากบัณฑิต โต๋เต๋หนึงคน  กำลังจะกลายเป็น คนทำงานที่โต๋เต๋ อีกหนึ่งคน

เฮ้อ.....อนาคตชั่งสดใส เหนาะ  เรานี่

..............................................................................

ยิ่งใกล้จบ.......ก็เริ่มคิดอะไรได้ขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งเรื่องอดีต-อนาคต

เรื่องส่วนตัว แร่องเพื่อนๆที่อยู่รอบตัว

เรื่องราวมากมาย   เริ่มทยอยๆเข้ามา

จนตอนนี้

เหมือนจะรู้สึกคิดถึง.......เพื่อนบางคน

และปลงกับเพื่อนบางคน

เริ่มรู้ว่าคนไหน  คือเพื่อน   คนไหน คือคนที่รู้จัก  ที่เรียกว่า  เพื่อน

ชีวิตทุกคนต้องเดินต่อไป

วันนี้  อาจจะมีเดินหกล้ม  ไปบ้าง

แต่ไม่เป็นไร........ลุกซะ

เหมือน   สุภาษิต....ที่เคยได้ยินแหละว่า

การเดินทาง.......จะสำเร็จได้มาจากการเดินเพียงก้าวเดียว (มั้ง)

หนทางที่เราเดิน

อาจจะพบเจอคนที่ล้ม

คนที่เหนื่อย

 คนที่  ท้อแท้   ถอดใจไม่เดินต่อ

  มากมายหลายคน

เราจะให้กำลังใจแก่

คนที่ล้ม

คนที่เหนื่อย

และคนที่ท้อแท้ ......   อย่างไรบ้าง

ให้เค้ามีกำลังใจ  ลุกขึ้นเดินใหม่   .....  หรือ  ถอดใจแพ้อย่างถาวร

จากเรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นคนใกล้ตัว  ไกลตัว

เรื่องที่ได้ยินโดยตั้งใจ   และไม่ตั้งใจ

ดีบ้าง......ร้ายบาง

จิบปาถะ..

บางเรื่องฟังแล้วปลง

บางเรื่อง  ฟังแล้วสมน้ำหน้า (ฉิบ.....ายยย)

หัวเราะ  และ  ร้องไห้

กับหลายๆคนตลอด 4 ปีที่เรียน

จากเด็กมัธยม บ้านนอก  ก้าวมาสู่สังคมเมืองใหญ่

ความคิดที่ติดตัวมา .........  แทบใช้การอะไรไม่ได้เลย

4 ปีที่ผ่านมาเลยต้องนั่งเงียบ

เหมือนไม่มีตัวตน

บางคนไม่เข้าใจ.....สิ่งที่เราเป็น

บอกว่าเรานอกคอก   ไม่เข้ากับเพื่อน

ไม่มีสังคม ......  หรือไม่มีจิตใจ

เลยไม่มีใครใส่ใจ...นัก

ไม่น่าเชื่อ

แต่ก็ไม่เป็นไร  .......  ไม่มีใครเข้าใจ

แต่เราเข้าใจตัวเอง

รู้ว่า

สิ่งที่เราต้องการ  และต้องทำหรืออะไร

หน้าที่  และสิทธิ

แทบทุกวันคุยกับใจตัวเองเสมอ

" ไม่เป็นไรนะ   ถ้าไม่มีใครเห็นค่า

ฉันนี่ไง  .....  เห็นค่าเธอ  

 เธอมีค่าสำหรับฉันเสมอ"

ขอบคุณ  ....   ที่เห็นค่าของฉัน

ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันไปไหน

...............................................................

ต่อไปนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

จะหนัก  ...   เบา  แค่ไหน

สู้.....

โดยมีฉัน.....เป็นคนที่เดินคู่กับเธอเสมอ

เรารักกันนะ

โดย noopuk

 

กลับไปที่ www.oknation.net