วันที่ พุธ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วันเด็ก 2009........ เรื่องเล็กๆในหัวใจของฉัน


ปีที่แล้ว ฉันคุยกับเพื่อนไว้ว่าวันเด็กของปีใหม่ปี 2552 จะขอติดไปทำกิจกรรมวันเด็กด้วยคน แต่เนื่องจากภารกิจต่างๆ การจัดกิจกรรมของกลุ่มเพื่อนถูกเลื่อนออกไป เราจึงมองว่าจะพอช่วยอะไรใครได้บ้างในวันเสาร์ที่ 2 ของเดือนมกราคม ซึ่งเป็น " วันเด็กแห่งชาติ"

และแล้วงานนี้ คืองานที่เราเลือกที่จะไป  "กิจกรรมวันเด็กพู่กันสัญจร"

http://www.oknation.net/blog/372smallroom/2009/01/05/entry-1 

ฉันรู้จักโครงการดีๆ นี้จาก tag ที่ได้รับมาจากเพื่อนบล๊อกเกอร์ที่รู้จักกันผ่านงานเขียนในบล็อก  ฉันรู้สึกชื่นชม และรู้สึกได้ถึงความเต็มที่ เต็มใจจากหลายๆ ฝ่าย หลายๆ คน ที่ตั้งใจร่วมกันทำงานนี้ เพื่อสร้างฝันให้โรงเรียนได้มีอาคารอนุบาลที่ใช้งานการศึกษากับเด็กๆ ที่เป็นเยาวชนของชาติได้สำเร็จซักที

ฉันเต็มใจรับ tag เรื่อง "ปีใหม่นี้ คุณเตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง" และเขียนอย่างตั้งใจ จริงๆ เรื่องราวที่ฉันเขียนอาจจะวัดผลไม่ได้ว่าช่วยให้การจำหน่ายโปสการ์ด สคส. สีน้ำ ขายได้มากขึ้นหรือไม่ แต่ฉันก็ดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งนะ 

.....

เรานัดแนะกันระหว่างเพื่อนเรื่องการเดินทาง ที่อยากเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่วันเสาร์ เพื่อที่จะได้ทันได้ช่วยหยิบจับอะไรได้บ้าง

ผลไม้ 1 ลัง 4 ถุง  ลูกโป่ง 1 ถุง  ถูกย้ายจากรถอีกคันไปยังอีกคันเพื่อเริ่มต้นการเดินทางสู่โรงเรียนบ้านองสิต....จุดหมายปลายทางของเรา

แวะเติมพลัง ให้คนขับรถได้พักสายตา แวะพักตักบาตรทำบุญเช้าที่ตลาดราชพัสดุ

แม่ค้าตื่นมาเปิดร้านแต่เช้าตรู่ พร้อมผู้ช่วยที่แสนซื่อสัตย์ ภาพที่ฉันอดคว้ากล้องมากดชัตเตอร์ไม่ได้

ฉันชอบบรรยากาศยามเช้าของตลาดนะ อาจจะเป็นเพราะสายเลือดแม่ค้า ที่คุ้นเคยกับการเดินตลาดเช้ามืด ตลาดเวลาเช้ามืดคึกคักทุกวัน ถือเป็นการเริ่มต้นชีวิตของใครต่อหลายคน ...ในขณะที่หลายคนยังหลับสบายใต้ผ้าห่มของเช้าวันเสาร์  วันเด็กของปี 2552 ที่อากาศหนาวเย็นสบาย ไม่อยากจนไม่อยากตื่น.....

พร้อมเดินทางต่อไปยัง อ.ศรีสวัสดิ์ ด้วยอาหารเติมพลัง โจ๊กเห็ดหอมไม่ใส่ผลชูรส มีฟักทองนึ่งเพิ่มคุณค่าทางอาหาร

พร้อมมุ่งหน้าไปขึ้นแพ

ต้นไม้สองข้างทางที่เริ่มเปลี่ยนสี และร่วงหล่นตามแรงลม ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ยามหน้าฝน ต้นไม้สองข้างทางคงเขียวขจี สวยงามขนาดไหน.....ฉันเป็นอะไรไม่รู้ ชอบถนนที่มีต้นไม้เขียวเต็มสองข้างทางแบบนี้แหละ ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบไป จะลงไปเก็บภาพซะหน่อย

มีรถหลายคันบรรทุกสิ่งของเต็มท้ายรถ....จนเรารู้สึกว่า ไปที่เดียวกันกับเราหรือไม่นะ........แต่ของพวกเราช่างเล็กน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกันกับสิ่งของต่างๆท้ายรถหลายๆ คันเหล่านั้น

...........

บรรยากาศคนที่มารอใช้บริการแพไม่มากนัก ผู้โดยสารในรถพากันมานั่งริมแพ แต่หลายคนก็เปลี่ยนใจกลับไปนั่งในรถ เพราอากาศหนาว แถมลมแรง

....

บรรยากาศยามเช้า สายน้ำมีคลื่นเล็กไปตามแรงลม สงบ ไม่วุ่นวาย........

...

พนักงานต้อนรับบนแพ ทำให้พวกเราอดขำไมได้.....เพราะมันเดินมาขอขนมพวกเรา พร้อมสะกิด...ว่า...ทำไมช้าจังฮึ?

เราไปทันได้หยิบจับช่วยขนของใช้แรงงานพอควร เนื่องจากมีคนช่วยงานล้นหลาม งานที่มีจึงดูน้อยกว่าคนที่มาช่วยงาน

 

สิ่งของตรงหน้ามากมาย ที่เป็นของบริจาค ทั้งใหม่ๆ หรือมือสอง แต่ก็เห็นถึงความตั้งใจของคนให้

ถึงตอนนี้ ฉันนึกถึงของที่พวกเรานำมา ที่เพิ่งขนออกมาจากท้ายรถ.....ของๆเราช่างดูน้อยนิดเทียบไม่ได้กับที่เห็นตรงหน้า.....

...แต่ฉันไม่ได้น้อยใจอะไร เพราะฉันคิดว่า.......

 แม้จะน้อยเรื่องจำนวน น้อยเรื่องราคา แต่ตั้งใจให้ เมื่อรวมกัน ก็จะมากมายอย่างที่เราเห็น เมื่อนำมารวมกัน

.....แต่ถ้าทุกคนไม่ให้ ไม่เคยคิดจะให้ แม้จะมีมากมาย ใช้ทั้งชาติไม่หมด ภาพนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น.......เช่นเดียวกับเพื่อนๆ ที่ไปรู้จักหน้าค่าตากันวันนั้น หากพวกเขาเลือกที่จะไม่มา เลือกที่จะนอนในผ้าห่มหนาๆ อุ่นๆ เด็กๆอีกหลายๆ คนก็คงหมดโอกาสดีๆ อย่างในวันนี้ มิตรภาพระหว่างพวกเราก็คงไม่เกิดขึ้น

ฉันว่าสังคมที่น่าอยู่ "ไม่ใช่สังคมที่ร่ำรวย แต่เป็นสังคมที่พร้อมจะเสียสละมากกว่า"

เด็กๆ เล่นกิจกรรมในระหว่างที่ผู้ใหญ่เตรียมงานและอาหาร

เด็กๆ ตั้งใจวาดภาพกันอย่างขมักเขม้น

งานที่ต้องกันช่วยเสร็จเรียบร้อย ภายในเวลาไม่นาน นี่แหละนะ....ความสามัคคี ที่ไม่ได้เกี่ยงกันว่าเป็นใครมาจากไหน ร่ำรวยแค่ไหน แต่...ทุกคนเต็มใจช่วยกัน

..

เวลานี้จึงเป็นเวลาเก็บความไร้เดียงสา น่ารัก ของเด็กๆ ของฉัน

....

..

น้องขา : พี่ขอถ่ายรูปได้มั้ยคะ ฉันพูดกับน้องพร้อมเตรียมยกกล้องไว้รอ

น้อง : หันมาทำหน้างง ก่อนที่จะได้ยินเราบอกว่าขอถ่ายรูป เธอไม่ได้ตอบอะไร แต่ยิ้มให้พร้อมโพสต์ท่าอย่างที่เห็น เล่นเอาคนถ่ายอดยิ้มไป ถ่ายรูปไปไม่ได้

       

" นู๋อยากเป็นทหารค่ะ....แต่งตัวลายพรางมาเลยค่ะ ...อิอิ "

" นี่ๆ เธอ ยิ้มซิ พี่เค้าจะถ่ายรูปน่ะ ......(เล่นง้างปากกันให้ยิ้มเลยเรอ๊ะเนี่ยยย - -") "

" พี่สาวชูสองนิ้วไปนะกั๊บ ....ป๊มมมจะเป่าลูกโป่ง "

" นี่ๆ พวกนาย....พี่เค้าจะถ่ายรูปพวกเรา....หันมาเร็วๆ "

" ...แว้บบบบบ....จัดให้คร้าบบบบ  -:-) "

" อ้าวววว....!! เพื่อนๆ ไปทางโน้นกันแล้วววว.. "

....

ลูกโป่งพุดเดิ้ล เริ่ด เชิด หยิ่ง......ขายดิย ขายดี เด็กๆ แย่งกันเรตติ้งดีมาก...พอกับไอศกรีม :-)

ผลงานวาดภาพของเด็กๆ เริ่มทยอยกันส่งงาน.......พี่ๆ หนีบผลงานศิลปะของเด็กๆ โชว์

ผลงานของเด็กวันนี้.....ใครว่าธรรมดา

จากวันนี้ล่ะ พื้นที่ที่เคยมีแต่เสา คงจะเห็นเป็นรูปร่าง อาคารเรียนสำหรับน้องๆ เด็กอนุบาล จะได้ใช้งานได้อีกไม่นานเกินรอ จากน้ำพักน้ำแรงของกลุ่มคนหลายๆ กลุ่มที่ตั้งใจมาช่วยกันสร้างฝันให้เด็กๆที่นี่

แม้ว่าเด็กๆรุ่นนี้จะไม่ทันได้ใช้ เนื่องจากโตเกินชั้นอนุบาลแล้ว

แต่รุ่นน้องๆ ของเขาและเธอ จวบจนรุ่นลูก รุ่นหลาน จะได้ใช้ประโยชน์ด้านการศึกษาอย่างแน่นอน

แม่ : ยิ้มให้พี่เค้าหน่อยซิลูก

ลูก :. ใครเนี่ย.......ไม่รู้จัก.........ว๊า....มาถ่ายรูป........นู๋เขิลล์นะ ^ ^

รอยยิ้ม มิตรภาพเล็กๆ จากวันเด็กปีนี้ ทำให้ฉันรู้สึกว่า ถ้ามีโอกาส ฉันก็จะทำเรื่องเล็กๆ นี้อีกแน่นอน

"เธอๆ คนถ่ายรูปน่ะ เป็นญาติชั้นละป่าวเนี่ยย....หน้ากลมเหมือนกันเลยยย (สายตาสงสัยมากๆ)"

v

v

ภาพแฟชั่น น่ารักๆ ที่คุณยายนุ่งผ้าถุง ผ้าขาวม้าผูกไขว้เพื่ออุ้มหลาน  มือไม่ว่างถือลูกโป่ง ร่มจึงเป็นที่ผูกลูกโป่งชั้นดี

        

พวกเรายิ้มด้วยกันกับภาพที่เห็น.................:->

ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้า กิ่งก้านของต้นสักทองที่ปลูกอยู่หน้าอาคารเรียนตัดกับฟ้าใสๆ ของบ้านโรงเรียนบ้านองสิต กับรอยยิ้มในใจฉัน ทำให้ฟ้าวันนั้นสวยเป็นพิเศษ ฉันคิด ความอิ่มใจกับรอยยิ้มของเด็กๆ มิตรภาพของเพื่อนบล๊อกเกอร์ที่บางท่านยังไม่เคยเจอหน้ากัน ผู้ปกครองเด็กๆ คุณย่าคุณยาย ที่อุ้มหลานๆ มาดูการแสดงของเด็กๆ.....มิตรภาพ รอยยิ้มจริงใจ ที่หาซื้อจากร้านค้าไม่ได้

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องเล็กๆ ที่เกิดขึ้นในหัวใจฉันในวันเด็กปีนี้....... "วันเด็ก ปี 2552"

~::Rosefinchy::~

Recorded in my mind :10/ Jan/ 2009

Place : โรงเรียนบ้านองสิต อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี

**********************************

Tag : ปีใหม่นี้คุณเตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง

"ของขวัญให้แม่" http://www.oknation.net/blog/Rosefinchy/2008/11/24/entry-1

โดย Rosefinchy

 

กลับไปที่ www.oknation.net