วันที่ อังคาร มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

น้ำ้ตาลูกผู้ชาย....ครับ


น้ำตาเป็นสิ่งที่ผมเชื่อว่าทุกท่านตั้งแต่เกิดมาลืมตาดูโลกอันสดใสสวยงามใบนี้(มองแง่บวก) คงมีกันทุกท่านนะครับ ไม่ว่จะดีใจตื้นตันจนน้ำตาไหล และหรือเสียใจกับสิ่งที่รักหวงแหนจนน้ำตาไหล.....
             สำหรับผม น้ำตาลูกผู้ชายจะเป็นอย่างไร ขอเชิญทุกท่านติดตามอ่านได้ ณ บัดนี้ครับ

    เวลาประมาณ 04.30 นของวันหนึ่งในฤดูหนาวปีที่ผ่านไป ขณะที่นรชายขอบแม่น้ำสาละวินหลายๆคนกำลังวิ่งออกกำลังกายณสนามบาส(นักกีฬาพักนอนที่รร.ครับ) เพื่อเตรียมตัวเป็นตัวแทนแข่งขันกีฬาเชื่อมความรักสามัคคีกับนักเรียนอีก 8 โรงของตำบลแม่ยวม และขณะที่ผมกำลังรดน้ำต้นไม้อยุ่ใกล้ๆ
 จิตใจหวนคิดย้อนอดีตที่ผ่านไปวันพ่อแห่งชาติ วันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ วันด็กแห่งชาติ นึกถึงภาพจากTVหลายช่องและหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เห็นภาพหลากหลายครอบครัวมีความสุขในวันดังกล่าว และย้อนถึงภาพที่ลูกสาวคนเดียวของผมกับวันดังกล่าวที่อยู่กับแม่(ที่ต้องรับหน้าที่เป็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน) และย้อนเข้าไปในความคิดจิตใจของลูกว่าหากถามว่า พ่อจ๋า...ทำไมพ่อไม่พาลูกและแม่ของลูกไปเที่ยว ไปกินขนมและเล่นสนุกสนานเหมือนครอบครัวอื่นๆค่ะ
พลันนั้น...น้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลออกมา... ด้วยสำนึกในหน้าที่...ที่บกพร่องในสถานภาพและบทบาทของคำว่า "พ่อ"
ที่ผมไม่สามารถทำหน้าที่ของพ่อที่ดีของลูกได้ในวันนั้นแม้แต่จะคิด...
เพราะ...พ่อต้องทำหน้าที่ดูแลและต้อนรับคณะผู้ใหญ่ใจดีมีเมตตากรุณาที่อนุเคราะห์สิ่งดีๆให้แก่นรและชุมชนอีกหลายร้อยชีวิต... เพื่อให้ทุกคนมีความสุขในวันดังกล่าว....
  ลูกจ๋า(ลูกสาวคนดีที่หนึ่งของพ่อ)......พ่อขอโทษนะครับ
             แม่จ๋า(แม่ของลูกสาว) พ่อขอโทษนะครับ
ขอให้คุณลูกและคุณภรรยาโปรดเข้าใจและภูมิใจในหน้าที่ของพ่อคุณลูกสาวและคุณแม่ของลูกที่เราร่วมทำความดีในวันดังกล่าวนะครับ    พ่อคิดว่า.....เราต้องเสียสละความสุขส่วนตัว..เพื่อความสุขของคนส่วนรวมนะครับ...
( จะทำความดี... ทดแทนห้วงเวลาดังกล่าวเพื่อ...ให้ครอบครัวอบอุ่น... พ่อขอสัญญาครับ..)

นรชายขอบแม่น้ำสาละวิน รอคุณครู...ด้วยหัวใจเต็มเปี่ยมกับความสุขที่ได้รับ


นรชายขอบแม่น้ำสาละวิน( ป6 ) กับฤดูฝนที่ผ่านไปริมฝั่งแม่น้ำสาละวินครับ


ขอขอบพระคุณอบตแม่ยวมและผู้รับเหมาก่อสร้างและทีมงาน ที่กรุณาเสียสละทำบันไดไว้บริการแก่ทุกท่าน ...น้ำลดแล้วผุ้รับเหมาและทีมงานก็จะขึ้นมาปรับซ่อมบันได้ที่พังเพราะธรรมชาติครับ

ภาพล่าสุดครับ 9 มค มองจากเรือสู่ฝั่ง...บ้านท่าตาฝั่งครับ


เป็นอีกหนึ่งในหลากหลายเรื่องราวประสบการณ์ชีวิตของลูกผู้ชายคนหนึ่งที่ผมขออนุญาตนำเสนอให้ทุกท่านได้รับทราบ หากเรื่องดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ทุกท่านก็ขอมอบคุณงามความดีนี้ให้กับคุณพ่อคุณแม่ คุณพี่ชาย คุณลูกและคุณภรรยาของผมครับ ผู้มีพระคุณทุกท่านตลอดจนทุกท่านที่กรุณามาอ่านครับ.....
ขอขอบพระคุณทุกท่านทีกรุณาแวะมาเยี่ยมและหรือแสดงความคิดเห็นครับ ขอให้ทุกท่านพร้อมครอบครัวมีความสุขในการทำความดีถวายในหลวงและตอบแทนคุณแผ่นดินตลอดไปครับ

โดย ครูไทยใจเกินร้อย

 

กลับไปที่ www.oknation.net