วันที่ พุธ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

"กำนันเกิด"


              

                     กำนันเกิด ศรีรัตน์ (ถ่ายในราวปี ๒๕๑๙)

ตอนนั้น  แม้ว่าจะเกษียณอายุราชการมานานหลายปี  แต่ชาวบ้านก็ยังเรียกแกติดปากว่า “กำนันเกิด

            ใครต่อใครต่างก็รู้กันเป็นอย่างดีว่า กำนันคนนี้เป็นคนโผงผาง พูดดังฟังชัด สัตย์ซื่อถือคุณธรรมเป็นหลักใหญ่  ทำอะไรทำจริง

เล่ากันว่า  คนตำบลบ้านบัวในยุคนั้นน้อยคนนักที่จะไม่รู้จักคนชื่อ “กำนันเกิด” ทั้งนี้เพราะความเด็ดขาดตรงไปตรงมาในหน้าที่  ความโอบอ้อมอารีต่อผู้ที่เดือดร้อน  ซึ่งสิ่งเหล่านี้เองที่ทำให้ใครต่อใครต่างเคารพนับถือ  และยกย่องให้ท่านเป็นตัวอย่างของผู้นำที่ยึดเอาประโยชน์ส่วนรวมมาก่อนส่วนตัว

 “กำนันเกิด” หรือในชื่อจริงว่า “นายเกิด  ศรีรัตน์”  เป็นคนบ้านบัวแต่กำเนิด เกิดเมื่อวันที่ ๑๐ เมษายน ๒๔๕๘  เป็นบุตรของตาพิณ - ยายเวียง  ปลื้มรัมย์  

ท่านเป็นกำนันคนที่ ๑๐ ของตำบลบ้านบัวซึ่งในขณะนั้นเป็นตำบลใหญ่  มีอาณาเขตการปกครองครอบคลุมไปถึง ตำบลลกระสัง ตำบลหนองตะลุมปุ๊ก และตำบลหนองตาด ( ๓ ตำบลนี้แยกตัวออกตอนหลัง )

  ในช่วงวัยแห่งการศึกษา  หลังเรียนจบชั้นประถมปีที่ ๓ ที่โรงเรียนวัดบ้านบัว  ท่านได้เข้าศึกษาต่อยังโรงเรียนกสิกรรมบุรีรัมย์ (ปัจจุบันคือวิทยาลัยเกษตรกรรมและเทคโนโลยีบุรีรัมย์) จากนั้นเดินทางไปศึกษาต่อยังโรงเรียนฝึกหัดครูมูลยังจังหวัดนครราชสีมาอีก ๑ ปี

  ในปี ๒๔๗๘  หลังเรียนจบจากโรงเรียนฝึกหัดครูมูล ได้เข้ารับราชการเป็นครูประชาบาลที่อำเภอนางรอง  ต่อมาในปี ๒๔๘๐ ได้ย้ายไปเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนหนองโดน  โรงเรียนบ้านยางลาว  อำเภอลำปลายมาศ

 จากนั้นจึงกลับมาเป็นครูที่โรงเรียนวัดบ้านบัวซึ่งเป็นบ้านเกิด  ก่อนที่จะย้ายไปเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนวัดบ้านสะแกโพรงในปีต่อมา และสอบได้เป็นเสมียนตราอำเภอนางรอง  แล้วตัดสินใจลาออกกลับมาอยู่บ้านหลังจากรับราชการเป็นเสมียนตราอยู่นานหลายปี 

หลังกลับมาอยู่บ้านเกิดได้ไม่นานนัก ชาวบ้านได้เลือกให้ท่านเป็นผู้ใหญ่บ้านแทนคนเก่าที่เกษียณอายุ จนกระทั่งในปีต่อมาจึงได้รับการเลือกตั้งให้เป็นกำนันคนใหม่ของตำบลบ้านบัว

ในการเลือกตั้งกำนันครั้งนั้นซึ่งจัดขึ้นที่วัดบ้านบัว  เล่ากันว่า มีเพียงกำนันเกิดคนเดียวเท่านั้นที่ถูกเสนอชื่อ  และเมื่อนายอำเภอบอกให้คนที่นั่งอยู่ในศาลาวัดยกมือรับรอง ก็ปรากฏว่าชาวบ้านได้พากันยกมือสนับสนุนให้ท่านเป็นกำนันด้วยคะแนนเสียงท่วมท้น 

นอกจากเป็นผู้ปกครองดูแลตำบลในฐานะกำนันแล้ว “กำนันเกิด” ยังได้รับแต่งตั้งและเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกสภาจังหวัดเขตอำเภอเมืองบุรีรัมย์ติดต่อกันเป็นเวลา ๔ สมัยซ้อน 

ด้วยความความสนใจในเรื่องการบ้านการเมือง  การรักที่จะเป็นผู้นำเพื่อทำหน้าที่แทนชาวบ้าน  ต่อมา “กำนันเกิด”  ได้ตัดสินใจพาตัวเองเข้าสู่สนามการเมืองระดับจังหวัด  โดยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีขึ้นในปี ๒๕๑๔  แต่ทว่าไม่ประสบผลสำเร็จ  และในปี ๒๕๑๘ ท่านได้ตัดสินใจลงสมัคร ส.ส. อีกครั้ง แต่สุดท้ายผลก็ออกมาเช่นเดิม

ภายหลังการต่อสู้ในสนามเลือกตั้งใหญ่ไม่เป็นผล  “กำนันเกิด” ได้ตัดสินใจวางมือทางการเมือง  จนกระทั่งในปี ๒๕๑๙  จึงเกษียณอายุราชการ  หลังจากที่ทำงานรับใช้ชาวบ้านบัวในฐานะกำนันมาเป็นเวลาร่วม ๑๙ ปีเต็ม

หากย้อนกลับไปดูงานพัฒนาหมู่บ้าน พัฒนาตำบล ในยุคที่กำนันเกิดเป็นเรี่ยวแรงสำคัญ  ก็จะพบว่ามีอยู่ด้วยกันหลายด้าน  ไม่ว่าจะเป็นการพาชาวบ้านบุกเบิกขุดดินทำถนนหลายเส้นทาง, การติดต่อราชการเพื่อนำไฟฟ้าเข้าหมู่บ้านโดยเรี่ยรายเงินชาวบ้านเข้าสมทบ,  การริเริ่มจัดตั้งโรงเรียนมัธยมประจำตำบล, (โรงเรียนบัวหลวงวิทยาคม) ขยายเส้นทางการเดินรถเมล์จากในเมืองถึงหมู่บ้าน เป็นต้น

ในช่วงวัยที่ยังมีชีวิตอยู่  กำนันเกิดมักบอกกับลูกหลาน เพื่อนพ้อง มิตรสหาย ถึงปรัชญาการทำงานที่ตนเองยึดถือเป็นหลักในการดำเนินชีวิตว่า

 “ชีวิตคืองาน  งานคือชีวิต  วันใดก็ตามที่ชีวิตสิ้นไร้ซึ่งลมปราณ  วันนั้นก็เป็นวันจบสิ้นของการทำงานทั้งปวง”

ถึงวันนี้แม้ว่าร่างกายของท่านจะลับล่วง  ลาจากโลกไปเป็นเวลาร่วม ๑๐ ปีแล้ว แต่ทว่าเรื่องราวของกำนันนักพัฒนาที่บุกเบิกงานพัฒนาตำบลในหลาย ๆ ด้าน  ก็จะยังเป็นที่จดจำของลูกหลาน  มิตรสหายและชาวตำบลบ้านบัวไปอีกยาวนาน

 

โดย ชาวบ้านบัว

 

กลับไปที่ www.oknation.net