วันที่ พุธ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

บันทึกLove@...บึงบอระเพ็ด


นกคอสีทับทิม (Siberian Rubythroat) ที่ต้องวาดแทนภาพถ่าย เพราะรูปที่ได้ตัวนกกระปิ๋วเดียว

- - - - - - - - - - -

"Flying Shadow"

- - - - - - - -

.

"Love is all around me" นึกถึงชื่อเพลงนี้ ตอนที่พวกเราชาว Ok Nature ล่องเรืออยู่กลางบึงบอระเพ็ด อากาศบริสุทธิ์ เย็นสบาย  แม้ว่าจะเป็นเวลาเลยเที่ยงวันมาแล้ว ความรักมักเกิดได้ทุกที่..........และฉันก็ว่า ความรักนี่ล่ะ ที่หมุนโลกใบนี้ และทำให้บางสิ่งบางอย่างยังคงดำรงอยู่ในโลกใบนี้ได้

.

บึงบอระเพ็ดวันนี้ก็คงเป็นเช่นเดียวกัน หากไม่มีความรักในธรรมชาติ แหล่งน้ำจืดขนาดใหญ่ของประเทศไทยแห่งนี้ อาจจะกลายเป็นแค่อดีตเรื่องเล่าของความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งน้ำจืด ความสวยงามที่ยากจะบรรยาย หากมีการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำแห่งนี้โดยไร้การดูแล

.

ก้าวแรกที่ลงจากรถตู้เมื่อถึงจุดหมายที่นัดพบขึ้นเรือชมบึงบอระเพ็ด ฉันนึกไม่ออกว่าบึงบอระเพ็ดจะหน้าตาเป็นอย่างไร  ด้วยความขี้เกียจที่จะหาข้อมูล พร้อมกับคิดในใจว่า เดี๋ยวก็ได้ไปแล้วนี่นา

.

ยืนงงๆ หันไป หันมา ว่าที่นี่หรือบึงบอระเพ็ด ก็ได้ภาพนี้มา เลยยิ่งทำให้ฉันยิ้มและเห็นด้วยกับเพลงเริ่มต้นเรื่องของฉันมากขึ้น พี่เต็งพ้งเล่นกับเจ้าหมาน้อยที่เราพบที่ลานจอดรถ โดยไม่รังเกียจ แม้พี่จะเพิ่งเจอเรื่องเห็บไป ...อิอิ ...นี่ก็หนึ่งในความรักที่ฉันพบในเช้าวันนั้นล่ะ

เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ (ลูกหมาน้อย)ทักทายกับท่านประธานเต็งพ้ง

- - - - - - - -

ริมฝั่งที่จอดเรือ อันเป็นจุดเดียวกันกับที่พวกเรานัดเรือไว้ สภาพแหล่งน้ำช่างธรรมดาเหมือนบึงน้ำริมทางทั่วไป มีใบหญ้า ใบบัวผุๆ รกรุงรัง กอหญ้าบางกอเริ่มเปลี่ยนสีจากสีเขียวเป็นสีเหลือง ใบบัวหลวงไม่ได้เขียวนวลเหมือนที่เราเห็นในนาบัว หากแต่เป็นใบผุๆ สีน้ำตาล พลิกคว่ำ พลิกหงาย สลับกันไป ถัดจากแนวบัวผุพัง กอผักตบชวาก็ขึ้นกันอยู่อย่างหนาแน่น ภาพที่เห็นจึงเป็นเหมือนบึงน้ำที่รกร้างว่างเปล่าซะมากกว่าที่จะเป็นแหล่งท่องเที่ยว......ภาพเบื้องหน้าฉันเป็นเช่นนั้นจริงๆ

แต่เมื่อเรือได้เริ่มแล่นออกจากฝั่งออกไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร ลมเย็นๆ อากาศบริสุทธิ์ และภาพที่เห็นเบื้องหน้า ทำให้ฉันหลงรักบึงน้ำแห่งนี้ทันที แผ่นน้ำกว้างใหญ่ ภาพนกเป็ดน้ำวิ่งบนผิวน้ำ และดีดตัวเองขึ้นจากผิวน้ำเป็นภาพที่ฉันไม่ได้เห็นมานานมาก ล่าสุดคงจากคลองเล็กๆ ข้างบ้านยาย ที่คุณตามักชี้ให้ฉันดูนกชนิดนั้น ชนิดนี้เวลาที่เราเดินกลับจากวัดใกล้ๆ บ้าน

.

ตอนนั้นฉันตื่นเต้นมาก นกหน้าตาคล้ายเป็ดแต่ตัวเล็กกว่า ดำผุด ดำว่ายอยู่ในคลองเล็กๆ มันบินหนีเมื่อพวกเราเดินเข้าไปใกล้ๆ

 "Flying"

- - - - - -

ความเวิ้งว้าง ผืนน้ำจืดที่กว้างใหญ่สุดลูกหู ลูกตา เป็นเรื่องที่ฉันไม่คาดคิดว่าจะได้เห็น ความเวิ้งว้างที่ดูเหมือนจะน่ากลัวกลับน่าดูชม จนไม่อยากละสายตา และเป็นภาพประทับใจจนบอกไม่ถูก เวิ้งน้ำแห่งนี้แหละที่เป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีวิตอีกนับไม่ถ้วน

"Peace"

บัวสาย ดอกสีชมพูสดใส ชูช่อดอก สวยงามน่าชม ดอกสะพรั่งจนท่านประธานร่ำๆ ว่าอยากจะได้ไปต้มกับปลาทู เป็นอาหารเลิศรสซะให้ได้ (แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ไป..^ ^)

บัวสายแถบนี้กำลังบานสะพรั่ง

.ในขณะที่บางเวิ้งน้ำมีแต่ใบบัว ที่ไม่นานก็คงจะมีดอกแต่งแต้มที่แห่งนี้ในอีกไม่นาน

       

      

 ไม่เพียงแต่บัวสาย และบัวหลวงเท่านั้นในบึงน้ำนี้ ที่นี่ยังเป็นที่ที่มีพืชน้ำ สาหร่าย อีกนานับพันธุ์ซึ่งเป็นทั้งอาหารของสัตว์น้ำ นก รวมไปถึงชาวบ้านที่อาศัยที่นี่

นกอีโก้ง นกยาง เดินหากินอย่างสบายใจ นกแซงแซวเกาะยอดไม้อยู่ลิบๆ ไม่รวมนกอื่นๆ และสัตว์เล็กๆที่พรางตัวหากินอยู่กับพืชน้ำ

นกยางเดินหาอาหารด้วยสีที่กลมกลืนกับพืชน้ำ หากไม่สังเกต โดยมีนกกาน้ำผึ่งปีกเกาะบนท่อนไม้ไผ่ ที่ยึดลอบดักปลาของชาวบ้านอยู่เบื้องหลัง

นกกระสาแดงและนกอีโก้งเดินอยู่ในกอหญ้าสีเขียวอมเหลือง ซึ่งหากไม่สังเกต เราก็คงมองไม่เห็นว่ากอหญ้ารกๆ แห่งนี้ มีสิ่งมีชีวิตเดินดุ่มๆ อยู่ในนั้น.....นี่แหละความมหัศจรรย์ของธรรมชาติในการพรางตัวเพื่อที่จะอยู่รอดจากนักล่า ...(จริงๆ เป็นข้ออ้าง เนื่องจากกล้องซูมได้แค่นี้ล่ะค่ะ ^ ^)

v

v

"Shadow"

             

อีกภาพประทับใจ ฝูงเป็ดแดงบินขึ้นจากกอบัวหลวง เป็นภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นฝูงนกที่มากมายเช่นนี้

อีกภาพประทับใจ คือ ความตั้งใจ ความดื่มด่ำกับธรรมชาติเบื้องหน้า ถือเป็นช่วงเวลาเก็บเกี่ยวความสุขที่พวกเราหาไม่ได้ในเมือง

.

 

พวกเราทั้งที่ไม่ได้นัดหมาย ต่างไม่มีใครเร่งเร้าให้ขับเรือเข้าไปไกล้ๆ เพียงเพื่อจะได้ดูนกชัดๆ ....พวกเรายินดีที่จะหยุดเรือในระยะไกล และเลือกที่จะนั่งนิ่ง ใช้กล้องสองตาและกล้องถ่ายภาพบันทึกความงดงามเหล่านี้แทน

      

น้องโจ๋ (ชื่อวัยรุ่นมั่กๆ) แม้จะป่วยจากพิษไข้ ก็ยังอดมองภาพเบื้องหน้าไม่ได้.......ก่อนที่จะน๊อคไปนอนบนตักคุณพ่อด้วยพิษไข้

       

จู่ๆ ฉันนึกไปถึงคำว่า "อนุรักษ์" เมื่อได้หันไปเห็นคุณลุงพนม คนขับเรือ ที่มีกล้องสองตาคล้องคอและใช้ส่องนกไปขณะที่ขับเรือไปด้วย.......ลุงพนม ผู้ที่ไม่เคยทำหน้าเบื่อเมื่อพวกเราหันไปถามเสมอว่านกที่เห็น คือ นกอะไร

      

หลายคนบอกว่า การอนุรักษ์ คือ การไม่ใช้ การเก็บรักษา ไม่แตะต้อง ซึ่งหากคิดตามความเป็นจริง ธรรมชาติย่อมอาศัยพึ่งพาซึ่งกันและกัน เพราะฉะนั้นการไม่ใช้งานเลย ดูจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้

หากแต่ การอนุรักษ์ นั้น คือการอยุ่ร่วมกันอย่างเอื้ออาทร รัก ห่วงใย ใส่ใจในทุกการกระทำ ไม่เอาเปรียบหรือถือประโยชน์จนเกินพอดี เพื่อให้สิ่งที่เรารักได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน เท่าที่จะทำได้

.

*ลุงพนมคนขับเรือที่ใครหลายคนอาจจะมองเป็นแค่คนขับเรือรับจ้าง พานักท่องเที่ยวชมบึงบอระเพ็ด ทำให้ฉันเห็นภาพของคำว่าอนุรักษ์ได้ชัดเจนมากขึ้น 

*ลุงเรียนรู้และสังเกตนกน้ำที่ทั้งเป็นนกอพยพ หรือ นกที่อาศัยหากินอยู่ที่นี่ และรู้ว่าแหล่งอาหารอยู่ที่ไหน และที่ใดที่เราจะพบนก

.

*ลุงเลือกที่จะขับเรือตามร่องน้ำ โดยไม่ขับผ่า กอบัวซึ่งเป็นแหล่งอาหารของสิ่งมีชีวิตอีกหลายชนิด เพียงแค่จะเอาใจนักท่องเที่ยวที่อยากจะเห็นนกในระยะไกล้ๆ ซึ่งเป็นการรบกวนพวกมัน

.

ลุงพนมเองอาจจะไม่รู้ตัวเองหรอกว่ากำลังประชาสัมพันธ์การอนุรักษ์ ลุงทำไปเพราะลุงรักนกเหล่านี้ และยังอยากเห็นพวกมันทุกๆปี แต่ฉันมองออกจากรอยยิ้มและความกระตือรือร้นที่จะพาเราไปดูนกในพื้นที่ต่างๆ กัน ฉันว่าลุงเป็นคนที่มีความสุขมากคนนึง ที่ได้ทำงานท่ามกลางสิ่งที่รัก

         

“อ้าว สามโมงกว่าแล้วเหรอเนี่ย” พี่Ch.minivet เหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือฉัน หลังจากที่ปรับสโคปหาเจ้านกเป็ดผีใหญ่ นกสุดเท่ไว้ผมทรงมหาดไทย ฉันก็คิดเหมือนกันล่ะ เวลาที่นี่มันช่างเดินไวเสียเหลือเกิน แป๊บๆ ก็จะถึงเวลาที่พวกเราต้องล่องเรือเข้าฝั่ง ทั้งที่ใจอยากจะอยู่เก็บภาพพระอาทิตย์ตกที่นี่ด้วยซ้ำ.....ถ้ามีเวลา

และแล้วก็ถึงเวลาที่พวกเราจะลาจากบึงใหญ่แห่งนี้

ภาพสองพ่อลูกกำลังล่องเรือหาปลา ทำให้เห็นว่าธรรมชาติกับชีวิตมนุษย์เป็นเรื่องที่ต้องพึ่งพาอาศัยกัน

ทริปนี้แม้ว่าฉันจะไม่ได้ถ่ายภาพนกได้ใหญ่ ชัดแจ่มแจ๋วเหมือนพี่ๆ (ด้วยความสามารถอันจำกัดของเลนส์ อิอิ) แต่ฉันก็ประทับใจในทุกช่วงเวลาโดยไม่เบื่อหน่ายสักนิด 

.

ทริปนี้ดูเหมือนพวกเราจะคุยกันน้อยไปหน่อย เพราะแต่ละคนต่างเก็บช่วงเวลาประทับใจ สูดอากาศบริสุทธิ์ เฝ้ามองสิ่งมีชีวิตและธรรมชาติไปด้วยความรัก .....ทุกคนก็คงคิดเช่นเดียวกับฉันที่อยากจะให้ภาพที่พวกเราได้เห็นในวันนี้ จะยังมีอยู่ไปตราบนานเท่านาน

.

และฉันก็เชื่อมั่นว่า พวกเราจะได้มาเยือนที่นี่อีกครั้งด้วยความรักอย่างแน่นอน

.

แถมท้ายด้วยรูปพระทิตย์ตก ตอนที่พวกเราเดินทางกลับ ภาพนี้ถ่ายจากรถตู้ ก่อนหลับสบายไปตื่นใกล้ๆ ถึงร้านโอยั้วโน่นเลยล่ะค่ะ

.

ปล. รูปนกคอสีทับทิม ช่างเล็กกระจิ๋วจนไม่กล้ามาอวด เลยวาดรูปสีน้ำถือเป็นความทรงจำแทนล่ะค่ะ อิอิ

*****************************

Written by : Rosefinchy

Place : บึงบอระเพ็ด จ.นครสวรรค์

Date : 17 Jan 2009


Love is all around me - Wet Wet Wet

Creditted : http://www.imeem.com

โดย Rosefinchy

 

กลับไปที่ www.oknation.net