วันที่ อาทิตย์ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

หวนรัก


กี่ครั้ง แล้วหนา รักลาจาก
ต้องปิดฉาก ฝากรอยแผล แก้ไม่หาย
นอนหมอนเปียก คนึงครวญ รักข่วนใจ
ทิ้งแผลเป็น ไว้มากมาย ตายจวนเจียน

โอ้ใจเอ๋ย ใยเจ้า มิเข็ดหลาบ
หรือใจนี้ ต้องคำสาป กำหนดเขียน
เจ้าจึงครวญ หวนหารัก คอยชักเวียน
ใฝ่หาเอย มิเคยเปลี่ยน อยู่ชั่วกาล

หรือรักนี้ คือปัจจัย ของมนุษย์
เหนือที่สุด ดุจสุรา ทิพย์อาหาร
ขาดรสรัก จึงมักวน เพียรค้นควาน
เสาะหารัก รับประทาน เพื่ออิ่มเอม

ธรรมดา เมื่อมีรัก ย่อมสะดุด
มีอกหัก มีรักคุด สุดเกษม
แพ้ชนะ ปะปนไป คล้ายดั่งเกม
จะปรีดิ์เปรม หรือโศกา ค่อยว่ากัน

อนึ่งรัก พิทักษ์ใจ มิให้เหงา
ให้แสงเงา ชีวิตนี้ เพิ่มสีสัน
อยู่ได้ไง ไม่มีรัก ไปวันๆ
คนทั่วกัน จึงหวนรัก จักมาครอง

โดย หน่อไม้ไร่

 

กลับไปที่ www.oknation.net