วันที่ จันทร์ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วอนรักใหม่


 นกน้อยเอย... ซมซาน ปีกอ่อนล้า
มวลพายุ โหมพัดมา พาไถล
ตัวเปียกปอน หนาวสั่น หวั่นดวงใจ
ทางอีกไกล หาที่ซบ หลบพักพิง

 หนทางไป ใช่โรย ด้วยกุหลาบ
มิยอมแพ้ ศิโรราบ สวมใจสิงห์
เดินทางต่อ ยังจุดหมาย ไม่ประวิง
หวังได้พบ ถิ่นแอบอิง ในบั้นปลาย

 ผ่านทุกข์ร้อน รุมเร้า ทั้งเบาหนัก
ผ่านลมหนาว อุปสรรค เกือบไม่ไหว
ผ่านลมแล้ง แห้งระโหย หวิดวางวาย
ผ่านลมฝน เฉียดความตาย อย่างโชคดี

 โอ้ตัวฉัน เปรียบนกน้อย อ่อนโรยริน
เหลือแรงบิน เพียงปลายแผ่ว แล้วยาหยี
รักครั้งก่อน เจ็บปางตาย วายชีวี
วอนอย่าทำ ช้ำอีกที เลยแก้วตา

 ฉันหิ้วใจ อันบอบช้ำ นำมาฝาก
ฉันใคร่อยาก ฝากเธอไว้ ให้รักษา
ด้นมาไกล วอนรักใหม่ ชุบชีวา
ขอตรึงตรา หยุดทุกอย่าง ไว้ข้างเธอ

.

.

.

ที่มาภาพ : pencildreams.blogspot.com/2006_08_01_archive.html

โดย หน่อไม้ไร่

 

กลับไปที่ www.oknation.net