วันที่ ศุกร์ มกราคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

จ่าจินต์.........ช่วยด้วย!!!


ผมนึกไม่เห็นชื่ออื่นใด..ในหัวใจ..นอกจาก

จ่าจินต์....

บอกเล่าเรื่องราว บันทึกรายทาง กับเป้สะพายหลังผ่านคอลัมน์สะพานบุญแห่งการเป็นผู้ให้ด้วยหัวใจ

http://www.oknation.net/blog/jawee

เมื่อเห็นภาพของ2แม่ลูกที่พิการทั้ง2คน

ต่างช่วยกัน..เพื่อความอยู่รอดไปวันๆจนวันสิ้นลมหายใจกระมัง...

หากไม่มีคนใจบุญมาช่วยเหลือ

รายละเอียดของทั้งสองท่านที่พิการครับ

แม่ชื่อแม่บุญ เนียมไธสง อายุ88ปี

เดินไม่ได้เนื่องจากเป็นอัมพาตได้แต่คลานไปมเพื่อดูแลลูก

ส่วนลูกชื่อนางตุ้ม เนียมไธสง อายุ52ปี

ถูกรถชนที่กรุงเทพฯทำให้เดินไม่ได้..ได้แต่นอนอย่างสภาพที่เห็น

ทราบมาว่าลูกนอนอยู่สภาพนี้มาโดยตลอด..จะหนักจะเบาแม่บุญต้องคอยเช็ดแล้วทิ้งลงตรงปลายเท้า

สภาพที่พักตอนกลางวันผู้เป็นแม่

จะกินจะดื่มก็ต้องนอนอย่างที่เห็นเนื้อตัวไม่ต้องพูดถึง...พอผมแวะไป ผมเห็นแต่น้ำตาพรากมาจากสองข้าง

อาหาร จาน ชามของผู้เป็นแม่เต็มไปด้วยแมลงวัน.ซึ่งมาจากเล้าหมูของเพื่อนบ้านซึ่งอยู่หน้าบ้าน

(ซึ่งอยู่หลังบ้านคนอื่น)

เล็บมือเล็บเท้าขอผู้เป็นลูกอยู่ในสภาพที่เห็นครับ..ผมไม่นึกว่าจะมีจะเจอสภาพแบบนี้ในเมืองไทย

ที่นอนพักผ่อนของแม่บุญ

สภาพที่พักอาศัยของสองแม่ลูกพิการครับ

แต่ผมดีใจว่าอย่างน้อยเราก็ได้ไปเจอด้วยตัวเราเองและมีเพื่อนอย่างจ่าจินต์และบล็อกเกอร์โอเคเนชั่น

มารับรู้เรื่องราวของสองแม่ลูก..ก่อนที่จะประสานถึงมือ ส่วนท้องถิ่นและหน่วยงานรัฐต่อไป

สภาพบ้านของสองแม่ลูกไม่มีทางเข้าออก..นอกจากต้องผ่านบ้านของเพื่อนบ้านหลังอื่นๆทุกด้าน..กรรม!!

มีเล้าหมูของชาวบ้านอยู่หน้าบ้านทำให้มีกลิ่นที่เหม็นแบบ"ขี้หมู"ตลอดเวลา..นึกสภาพนะครับแค่ขับรถผ่านแว๊บเดียวเราท่านยังต้องเมินหน้าหนี

ก่อนไปถึงบ้านสองแม่ลูกครับต้องเดินขอผ่านทางกับบ้านที่อยู่ด้านหน้าก่อน

ทั้งขาเข้าและขาออกมาจากบ้านครับ

ต้องอาศัยทางเข้าของบ้านที่อยู่ด้านหน้าเดินทะลุหลังบ้าน

แม่บุญฝากผ่านเรามาว่า"อยากมีสิ่งอำนวยความสะดวก"ตามอัตภาพ

หรืออาจต้องขอที่ว่างเปล่านอก"กรอบ"

ที่แม่ลูกเคยอยู่มาโดยตลอดไปสูดอากาศหายใจที่ใม่ใช่"ขี้หมู"

ก็มีความเป็นไปได้แต่อาจต้องอาศัยความร่วมมือกับทุกฝ่ายครับ

ผมเองจะประสานช่วยจนถึงที่สุด

จึงขอบอกกล่าวมาทางโอเคเนชั่นไปถึงจ่าจินต์..ครับ

 หากวิธีการใดที่เราพอจะเจือจุนครอบครัวนี้ได้บ้าง

แล้วผมเองก็จะประสานเรื่องนี้ไปยังส่วนท้องถิ่นและอำเภอจังหวัดต่อไป

ตอนนี้นึกถึงจ่าจินต์คนเดียวครับ....เป็นอันดับแรก!!

............................................................................................................

สถานที่ติดต่อของ2แม่ลูกพิการครับจ่า

แม่บุญ เนียมไธสงและนางตุ้ม เนียมไธสง

บ้านเลขที่88หมู่9บ้านหัวศาลา(ทางพาด)ตำบลทองหลาง อำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์

 จังหวัดบุรีรัมย์ 31120

..............................................................................................................

ส่วนรายละเอียดการช่วยเหลืออย่างไรนั้นให้แจ้งมานะครับ

จะเป็นอะไร เสื้อผ้า สินค้าอุปโภค บริโภคตามกำลังของแต่ละท่านครับ

เบอร์บัญชีของสองแม่ลูกยังไม่ได้มาครับ..หากได้มาจะมาโพสท์เพิ่มเติมในบล็อคต่อไป

..............................................................................................................

 ขอบคุณที่จ่าจินต์ได้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับคนด้อยโอกาส..

เป็นแนวทางและเป็นแรงบันดาลใจให้ผมได้เรียนรู้และเราจะได้ช่วยเหลือคนด้อยโอกาสท่านอื่นๆ

ที่ภาครัฐเข้าไม่ถึงหรือท้องถิ่นอาจไม่ได้ช่วยเต็มที่

............................................................................................................

ขอบคุณจ่าจินต์และทุกท่านที่มาแวะเยี่ยมและรับรู้ร่วมกันครับ..

และเราคงต้องช่วยเพื่อนมนุษย์ที่ด้อยโอกาสกว่าเราต่อไปครับ

.................................................................................................................

วันนี้ขอนำภาพเพิ่มเติมมาอัพบล็อควันที่1กุมภาพันธ์2552...ขอบคุณmookieที่ทำบุญให้กับยายบุญผมจะติดตามและแจ้งให้ทราบต่อไปครับ

พอให้คนไปตามยายบุญก็นั่งรถเข็นน้ำ..ประจำตำแหน่งโดยมีหลานๆข้างบ้านเป็นรับส่งมาจากไปฟังเทศน์ที่วัด

การรับส่งยายบุญ ยายบอกเราว่าเป็นภาระหลานๆข้างบ้านเลยต้องจ่ายค่าแรงครั้งละ5บาทเป็นค่าขนม

การขึ้นลงรถก็ทุลักทุเลอย่างที่เห็น

วันนี้โทรหาท่านนายก อบต สมรแห่ง อบต.ทองหลางและเพื่อนที่เคยทำงานมาด้วยเพราะ

ทำงานด้านพยาบาลและเครือข่ายเอดส์มาก่อ หรือที่แถวนั้นเรียกว่า"หมอแป๋ง"

อย่างน้อยก็ได้รับรู้ร่วมกันหลายฝ่าย...แล้วนายก อบต.ให้คำมั่นว่าจะดำเนินการของบซ่อมแซมที่อยู่ให้ยายบุญและลูก

จำนวน10000บาทแม้ไม่สามารถให้งบมากมายแต่ก็น่าจะพอเพียงแก่การเริ่มต้นที่จะหาที่สร้างที่พักพิงหลังใหม่

ห่างไกลกับกลิ่น"ขี้หมู"ที่คละคลุ้งและแมลงวันมากกว่าวันก่อนๆเสียอีก

พยุงแม่บุญให้ขึ้นนั่งข้างบนม้าหินอ่อน..หลังจากยายบุญบอกเราว่าไม่เป็นไรหรอกยายคงชินกับการคลานไปกับพื้นหากไปไม่ไกลมากนัก

แล้วผู้ที่ดูแลสองแม่ลูกก็ตามมา..เป็นคุณยายทัด เพื่อนบ้านที่คอยดูแลข้าวน้ำแก่สองท่าน

เพราะมีร่างกายที่สมบูรณ์แต่วัยใกล้เคียงกับยายบุญ

นี่คือด้านหน้าสมุดบัญชีเงินฝากออมทรัพย์ นางทัด แสงสุด  ผู้ดูแลสองแม่ลูก

เปิดดูภายในบัญชีก็ไม่มีการเคลื่อนไหวทางการเงินมานานและยายบอกว่าเราเป็นกลุ่มแรกๆที่แวะมาดูแลท่านทั้งสองครับ

หมายเลขบัญชีธนาคาร ธกส.สาขาพุทไธสง  240-2-54732-5

เอ้า..โชว์สัญลักษณ์แบบนี้ก่อนที่จ่าจินต์จะมา..หมายความถึงว่าเราต้องช่วยเหลือคนด้อยโอกาสก่อน ทุกที่ ทุกเวลาเท่าที่เราจะช่วยได้ก่อนที่ผู้ที่อยู่ไกลจะมาสมทบ..ผมคิดอย่างนั้นเพราะการประสานให้จ่าจินต์มาผมเองก็คิดว่าก็หนักโขสำหรับจ่าอยู่แล้วรวมถึงบล็อกเกอร์ท่านอื่นๆด้วยครับ

ร่างกายพิการแขนขาขยับไม่ได้ด้านนึงแต่ก็พยายามยื้อชีวิตอยู่ต่อไปสังเกตบริเวณศีรษะมีรอยยุบของกะโหลก

ตอนเกิดอุบัติเหตุกระมัง..ป้าตุ้มบอกว่าอยากได้ วิทยุทรานซิสเตอร์เล็กๆ ไว้ฟังข่าวสารและหมอลำ

ที่พักของยายบุญที่เต็มไปด้วยแมลงวันเยอะกว่าวันก่อน

นี่คือ"ขี้หมู"หน้าบ้านยายบุญซึ่งห่างกันไม่กี่ก้าว

แม่ทัดผู้ดูแลยายบุญร่วมถ่ายรูปกับ"หมอแป๋ง"

ผมเองก็จะใช้สัญญลักษณ์นี้เพื่อทำตามรอยจ่าจินต์ เท่าที่เราจะช่วยกันแบ่งเบาความทุกข์"หนัก"ให้กลายเป็นเบาในสังคมเราต่อไปเท่าที่โอกาสเราจะอำนวยครับ สวัสดีแล้วเจอกันครับ

......................................................................................................................

วันที่3กุมภาพันธ์2552ผมได้ทำหนังสือประสานไปยังสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดบุรีรัมย์

และร่วมจัดรายการวิทยุที่ สวท.บุรีรัมย์คลื่น 101.75Mz ช่วงเวลาของ"ประชาสังคมบุรีรัมย์"

เวลา10.00-11.00น.

ก็ได้โอกาสนำเสนอเรื่องราวของแม่บุญรวมถึงการนำเสนอผ่านหน้าจอ..โอเคเนชั่นบล็อค

ช่วงบ่ายเลยแวะสำนักงานพัฒนาสังคมฯบุรีรัมย์แผนกดูแลคนชราโดยประสานผ่านเจ้าหน้าที่ชื่อเสาวนีย์ครับ

แล้วก็ได้ห่อ"ถุงยังชีพ"ซึ่งประกอบไปด้วยข้าวสาร อาหารแห้ง..แน่นอนปลากระป๋องแต่ไม่เน่าเพราะเจ้าหน้าที่บอกว่าซื้อจากบุรีรัมย์หลังจากนั้นก้ได้ยินข่าวรัฐมนตรีวิฑูรย์ นามบุตร รมว.กระทรวงพัฒนาสังคมฯลาออกจากตำแหน่ง...(อีกคน)

ช่วงเย็นเลยแวะนำไปให้ยายบุญและลูก

โดย ไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net