วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ขอต้อนรับเข้าสู่..เดือนแห่งความรัก


 

<<  ความรักแท้.. อยู่หนใด?  >> 

สายลมอ่อนๆ พัดปอยผมสีขาวของคุณยาย ผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้โยกหวายโบราณ
 
แว่นสายตาของเธอตกมาอยู่ตรงปลายจมูก ขณะที่กำลังขะมักเขม้นอยู่กับงานเย็บปักถักร้อย  
ข้างตัวเธอมีหลานสาววัยรุ่นผู้หนึ่งนั่งอยู่ด้วย เธอประดุจดอกไม้ที่เพิ่งจะแรกแย้ม  

ทันใดนั้น เธอก็โพล่งออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยว่า  

"คุยยายคะ ทำไมเราจึงหา 'รักแท้' ได้ยากเย็นนักคะ"  

หญิงชราผู้มีดวงหน้าอารี เงยหน้าขึ้นมาจากงานเย็บปัก ลูบศีรษะหลานสาวอย่างรักใคร่  
สักครู่หนึ่ง เด็กสาวกระเถิบเข้าไปใกล้ พร้อมกับนอนหนุนตักคุณยาย  

"
ฟังนะ ยายจะเล่าอะไรให้หนูฟัง..  
เมื่อหลายศตวรรษก่อน ขณะที่โลกเรายังอ่อนวัยกว่านี้ รักแท้ปรากฏอยู่ทุกหนทุกแห่ง  

มนุษย์สามารถเป็นเจ้าของมันได้ด้วยการเรียกหา จึงมองไม่เห็นคุณค่าของรักแท้  
เมื่อเป็นดังนี้ พระผู้เป็นเจ้าจึงตัดสินใจที่จะเก็บรักแท้เอาไว้"  

คุณยายหันมาส่งยิ้ม และลูบผมนุ่มๆ ของหลานสาวอย่างอ่อนโยน แล้วกล่าวต่อไปว่า  
"พระผู้เป็นเจ้าขอให้นางฟ้าสองตนช่วยเก็บรักษารักแท้  
แรกทีเดียวนางฟ้าได้ฝังรักแท้ไว้ในดิน แต่มนุษย์ก็ขุดมันออกมาได้อย่างง่ายดาย  

ต่อมา พวกเธอจึงนำรักแท้ไปเก็บไว้บนภูเขาที่สูงที่สุด แต่ผู้คนก็พากันปีนป่าย ไปจนถึงยอดเขานั้น..  
นางฟ้าจึงนำไปไว้ได้ท้องทะเลลึก แต่มนุษย์ก็ยังดำดิ่งสู่ก้นทะเลแล้วนำรักแท้กลับคืนมาอีกจนได้"  


"คุณยายคะ.. รักแท้ก็ยังหากันได้ง่ายๆ อยู่ดีนี่คะ" หลานสาววิพากษ์  
"เพราะมนุษย์ก็จะขุด ปีน และว่ายน้ำ.."  

"
ในที่สุด นางฟ้าจึงตกลงใจที่จะเก็บรักแท้ไว้ใน.. หัวใจมนุษย์ 

นับแต่นั้นมา ผู้คนต่างก็มีปัญหาในการตามหารักแท้ 
เพราะว่าพวกเขาจะพากันมองหามันในทุกหนทุกแห่ง ยกเว้นที่เดียว.. 
ที่ซึ่งควรจะเก็บมันไว้ นั่นคือ ตรงหัวใจ" คุณยายกล่าวในที่สุด… 

โดย sdcenter

 

กลับไปที่ www.oknation.net