วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

น้ำตาไหล


   เพื่อนเอย               

              โรงเรียนของหนูเป็นโรงเรียนมัธยม วันแรกที่หนูได้เข้ามาในโรงเรียนนี้  หนูก็รู้สึกเหงาๆเหมือนกัน เพราะไม่ค่อยรู้จักใครเลย ต่างคนก็มาจากต่างโรงเรียน ทำให้หนูคิดถึงเพื่อนๆตอนสมัยประถมมาก และอยากกลับไปอยู่โรงเรียนเก่า 

Photobucket         

           แต่พอนานๆเข้า จนถึงปัจจุบันนี้ ความผูกพันธ์ของหนูกับเพื่อนๆที่โรงเรียนนี้ก็เพิ่มมากขึ้นและทำให้พวกเรารักกันมาก พวกเราร่วมทุกข์ สุข ด้วยกัน จนทำให้หนูไม่อยากจากกับเพื่อนๆเลย ตอนนี้หนูอยู่ชั้นมอ 3 ซึ่งอีกไม่กี่วัน หนูกับเพื่อนๆก็ต้องจบมอ 3 และขึ้นมอปลาย ต่างคน ก็ต่างแยกห้อง หรือ ย้ายโรงเรียนกัน นึกแล้วใจหาย

Photobucket

มิตรภาพ

Photobucket

              มอ ปลายพวกเราคงไม่ได้มาวิ่งเล่นกันเหมือนเก่าอีก เพราะโตๆกันแล้ว ความรู้สึกตอนนี้กับตอนนั้น (วันที่หนูไม่อยากอยู่ที่โรงเรียนนี้) มันแตกต่างกันมาก เพราะเพื่อนใหม่ที่นี่ เป็นเพื่อนที่ดีกับเรา คอยช่วยเหลือเราเสมอ  จนทำให้หนูไม่อยากจากกับเพื่อนๆเลย แต่มันคงเป็นไปไม่ได้   แต่ยังไงภาพความทรงจำดีๆ ที่เราอยู่ด้วยกัน ภาพที่เรายิ้ม ร้องไห้ จะอยู่ในความทรงจำของหนูตลอดไป ไม่มีวันลืมเลยคะ..

Photobucket

นับร้อยนับล้านนาที
เคยมีเพื่อนที่แสนดีอยู่เคียงใกล้
แต่วันนี้อีกไม่กี่นานต้องจากไกล
เหลือภาพตรงนี้ไว้เพียงความทรงจำ
ไม่ว่าเธอจะไปถึง ณ จุดไหน
โปรดเก็บคำว่าเพื่อนไว้ในหัวใจ
รักษาคำคำนี้ไว้ชั่วรันดร..

รักเพื่อนๆ 3/5 ทุกๆคนนะ  i love my friend

Photobucket

รุจิรกร

ศิษย์ครูลำบูoknation


 

 

  

โดย meawruk

 

กลับไปที่ www.oknation.net