วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

มัน...กำลังจะเป็นบ้าน


สวัสดีค่ะ..

     คิดถึงชาวบ้านบางโอเคฯ มาก แต่ไม่มีโอกาสใช้อินเตอร์เน็ตบ่อยนัก  ทั้งที่เป็นเจ้าของร้านเน็ตเองแท้ๆ  ได้แต่นั่งมองลูกค้าเล่นอยู่หลังเค้าน์เตอร์ 

ถ้าตามภาพประกอบ แจมก็จะนั่งอยู่ตรงโต๊ะโค้งๆ ที่หนุ่มน้อยคนนั้นกำลังรอจ่ายค่าใช้บริการเน็ตอยู่นั่นแหละค่ะ  ขอเขาเป็นพรีเซ็นเตอร์ แจมเป็นคนถ่ายภาพ

ร้าน ยังไม่เป็นร้าน ยังรกอยู่มาก เพราะว่า.. วันที่มาเปิด มีเงินมาหมื่นเดียว หาแถวนี้ เพื่อนผู้ประสบภัยสึนามิด้วยกันนี่แหละ ทอดกฐินมาให้คนละห้าพัน สองคนหนึ่งหมื่น เริ่มต้นด้วยเงินสองหมื่นบาท ได้มาเท่านี้ก็หรูแล้ว.. (โต๊ะเค้าน์เตอร์ตัว กับคอมพิวเตอร์เก่าๆ ของเจ้าของร้านเดิมที่จอดขึ้นสนิมไว้ น้านพ ซ่อมกลับมาใช้ได้ 3 ตัว ของเรามาจากฝั่ง 6 ตัว และซื้อใหม่อีกหนึ่งตัว รวมเป็นสิบตัว แต่ทำไปทำมา ตอนนี้เสียอีก เหลือใช้จริงแค่ 9 ตัว)

เปิดร้านเอาวันที่ 9 พอดี๊ พอดี แบบว่าไม่ได้ถือฤกษ์อะไรหรอกค่ะ บังเอิญ น้ำมา ไฟมี สัญญาณเน็ตได้ วันนั้นพอดี ก็เลยโอเค.. ก่อนวันถือว่าเปิดเต็มรูปแบบ ก็มีนักท่องเที่ยวมาใช้บริการเหมือนกันนะ ดีใจมาก อยู่กันแบบสนุกๆ

ยิ่งคืนวันสิ้นปี ต่อถึงปีใหม่.. มีนักท่องเที่ยวสองคนพี่น้องมาใช้บริการ เอ๊ะ.. เหมือนจะเคยเล่าให้ฟังแล้วใช่ไหมคะ  ว่าทั้งสองน่ารัก และแนะนำให้สีน้ำฟ้าไปใช้บริการ www.facebook.com  ก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะคะ พอดีนักท่องเที่ยวเขาใช้กันเยอะ ก็เลยเอาไว้ต่อยอด แบบว่า ใครที่มาอยู่นานหน่อย เห็นหน้ากันหลายวัน พอจะผูกพันกันนิดหน่อย ก่อนจากกันก็ขอแอดเป็นเพื่อนเฟซบุ้คนะ

ได้มาหลายคนแล้ว เอาไว้ถามข่าวคราวซึ่งกันและกัน รูปแบบของเฟซบุ้คนี้ คล้ายกับ  hi5 ที่เด็กๆ ชอบเล่นนั่นแหละค่ะ  แจมเคยเรียกเว็บไฮไฟว์นี้ว่า คุยกันให้เพื่อนอ่าน.. เฟซบุ้คนี้ก็ลักษณะคล้ายกัน แบบว่าใครไปเที่ยวไหนมา ก็มาเล่าให้กันฟัง

ถ้าลูกค้ามาใช้บริการ แล้วเข้าเว็บนี้ ก็แสดงว่า.. เขาจะใช้นานพอควรล่ะ

วันก่อน.. น้องสาวน้า ซึ่งเขากำลังจะเปิดบริการห้องพักให้เช่าแบบรายวัน และทำร้านมินิมาร์ท แวะมานั่งคุย แจมกับน้าก็เลยหักคอ... แหะ แหะ คำที่ใช้เป็นคำเปรียบเทียบหรอกน่ะ  ให้น้องอยู่เฝ้าร้านค่ะ

แจมกับน้าชิ่งหนีขึ้นเขา น้าชวนไปหลายครั้งแล้วแต่ไม่มีโอกาส เปิดร้านแล้วไม่กล้าไปไหน ที่นี่เราได้มาทำงานแบบเป็นหุ้นกับเจ้าของห้องพักให้เช่าแบบรายวัน ชื่อสโนไวท์เฮ้าท์ .. ข้างบนออฟฟิศเราเป็นห้องพัก  ส่วนเขาเราก็เลยได้มาทำเป็นร้านออฟฟิศทัวร์และเน็ตคาเฟ่

หนนี้ น้าไม่ยอม.. เขาชิงตั้งชื่อเองไปแล้วค่ะ.. กิจการหน้อยๆ (ยิ่งกว่าเล็กอีกอะ หน้อยๆ เนี่ย) ของเรา ชื่อ .. พีพีทราเวลแอนด์ทัวร์ ตรงตัวเป๊ะๆ ดีไม่ต่อด้วยว่า อินเตอร์เน็ตคาเฟ่  เหมือนร้านเก่าของเรา ที่เพื่อนของน้า นำไปเปลี่ยนชื่อใหม่  เดิมชื่อ อิมพีเรียลทัวร์ ... หลังสึนามินี่เป็น อิมพีเรียลทัวร์ แอนด์อินเตอร์เน็ตคาเฟ่

นะ .. ลีลาศอีกแล้ว ว่าจะพาขึ้นเขา.. ไปดูกันค่ะ แจมได้สิทธิ์เป็นเจ้าของบ้านถาวร เนื่องจากเสียหายเพราะสึนามิมาหนึ่งหลัง .. บ้านนี้ได้สิทธิ์จาก สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนเกาะพีพี ที่ทั้งคัดทั้งเลือก แล้วก็มาจับฉลากในนาทีสุดท้าย.. ปรากฎว่าน้องคนที่มาเฝ้าร้านให้เรานี่แหละ มือฉมังนักล่ะ จับได้บ้านมาหนึ่งหลัง

แต่

แต่

แต่..

บ้านที่ได้มานี้ เป็นของโครงการสหกรณ์ฯ ซึ่งได้งบประมาณมาจากบริษัท เบอริงเกอร์ ประเทศไทย จำกัด (ขายยา หรือนำเข้าเคมีภัณฑ์.. ไม่แน่ใจนัก เรียกกันแต่บริษัทยาๆ)  งบมันหมดไปนานแล้ว เนื่องจากนำเงินไปสร้างทางขึ้นไปสู่บ้านถาวรกลุ่มนี้ จำนวน 22 หลัง

ตอนนี้บ้านที่ได้มาจึงมีแต่โครงเหล็กกับหลังคา ใครมีเงินก่อน ก็ไปทำก่อน ตอนนี้เสร็จไปสองหลัง คือของพี่ใจ.. ร้านกาลิค 1992 (ที่เอ่ยชื่อเพราะคุณซันญ่าจะรู้จัก)  และของอีกคนที่เป็นพนักงาน และอาสาสมัครของกลุ่ม Hi PHi PHi 

เอาล่ะซี.. น้าจะปิดร้านแล้ว พรุ่งนี้เรามีแขกตกปลาช่วงเช้า .. เอาไว้ค่อยมาเล่าต่อ วันนี้ชมภาพไปก่อนนะคะ


พบกันใหม่พรุ่งนี้ค่ะ

สีน้ำฟ้า

โดย สีน้ำฟ้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net