วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ทิวา...ราตรี ( ตอนที่ 2)


ความเดิมตอนที่แล้ว

@...ก่อนวาเลนไทน์ : ทิวาและราตรี...@

http://www.oknation.net/blog/kontummadha/2008/02/12/entry-2

( 13 กพ.2551 )


.......................................................................................................


@...ทิวา...ราตรี  ( ตอนที่ 2 )...@


@...พักเที่ยงกลางวัน...  ทิวาเดินกลับบ้านด้วยใจกระวนกระวาย  

ลุกลี้ลุกลน..ท่าทางมีพิรุทอะไรบางอย่าง...?

......................
.....................

@..บ้าน..จะเรียกว่าบ้านได้หรือเปล่า  หรือเรียกว่ากระท่อมดี

ตั้งแต่แม่เขาจากไป  คนในบ้านก็ขยับขยายย้ายกันไป

บ้านหลังใหญ่ไร้คนอยู่  เลยต้องรื้อออกไป

@...ส่วนกระท่อมหลังเล็กของทิวายังอยู่  เพราะคนละส่วนกับตัวบ้าน

เขายัง
อาศัยอยู่ที่นี่คนเดียว  เพราะใกล้ที่ทำงาน

...เมื่อบ้านหลังใหญ่ถูกรื้อ  ห้องน้ำซึ่งอยู่หลังบ้านก็เลยมืดมิด  เพราะไฟถูกตัด

เขายังไม่ได้เดินสายไฟเชื่อมต่อจากกระท่อมของเขามาในห้องน้ำ

เวลาเข้าห้องน้ำในค่ำคืนดึกดื่น  เขาก็อาศัยไฟฉายเป็นแสงสว่างให้



.......................................
......................................
......................................


@...หลังเลิกงานในวันนั้น  14 กพ.

 ทิวามีนัดหมายกับราตรีหญิงสาวของเขา

เขาเดินทางมาที่ห้างแห่งหนึ่ง 

ซึ่งเป็นจุดแรกที่เขาและเธอนัดบอดเจอกันครั้งแรก เมื่อ 3 ปีที่แล้ว


.@..เขาจำวันแรกที่เจอกันได้ดี เป็นวันก่อนวันวาเลนไทล์แค่ 1 วัน

คือวันที่ 13 กพ. นั้นเอง 

เนื่องด้วยวันที่ 13 ที่ผ่านมาราตรีต้องเข้าเวร 

การนัดหมายวันที่ 13 กพ.ของทุกๆปี สำหรับปีนี้จึงถูกเลื่อนมาวันที่ 14 แทน


@...
จุดประสงค์การนัดหมายครั้งนี้ 

เขาและเธอได้นำดอกไม้มากราบไหว้ศาลฤษีหน้าห้าง

สถานที่  ที่ดลบันดาลใจให้ทั้งสองได้พบกัน



........................................................
.......................................................
.......................................................


@....การนัดหมายครั้งนี้ ซึ่งเป็นวันวาเลนไทน์

ราตรีแอบชำเลืองมองหาดอกไม้จากทิวา  แต่ไม่มี  ไม่มีเลย

ราตรีไม่แสดงอาการให้ทิวาเห็น  ทิวาก็แสดงอาการเฉยๆๆไม่รู้เรื่อง

เหมือนดั่งการนัดหมายครั้งนี้  ก็เหมือนทุกๆครั้งทั่วๆๆไป...



.....................................................
....................................................
....................................................


@...พวกเขาขับรถวนเวียนหลายรอบ  เพื่อเลือกร้านอาหารสักร้านในย่าน ถ.พระราม 5

ซึ่งเป็นแหล่งที่มีร้านอาหารหลายๆร้านให้เลือก

@...วันพิเศษเช่นนี้  ร้านอาหารค่อนข้างดูดีมีฐานะ

น่าจะเหมาะกว่าร้านข้าวเหนียวส้มตำริมทางรถไฟ

ที่เขาและเธอเป็นลูกค้าประจำเป็นแน่ๆๆ



.......................................................
......................................................
......................................................


@...บรรยากาศในร้านเต็มไปด้วยผู้คนเต็มร้าน

มีทั้งมาแบบครอบครัว , ผองเพื่อน และคู่รัก

@...วงดนตรี  สลับกับคณะตลก  สลับกันให้ความบันเทิง

อาหารมื้อนี้ช่างแสนอร่อยเหลือเกิน



.....................................................
.....................................................
....................................................

@...ขณะที่นั้งทานอาหารกันนั้น  กำลังเพลินๆๆ  ชิวๆๆ 

ก็มีน้องผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินขายดอกกุกลาบช่อสวยๆๆตามแต่ละโต๊ะ
.
.
.
.

@...ขณะเดินผ่านโต๊ะของทิวาและราตรี

ราตรีได้แต่เพียงมองตามอย่างอาลัยอาวรณ์

ส่วนทิวากำลังเพลิดเพลินกับการแสดงดนตรีบนเวที

หาสนใจสิ่งที่พึ่งเดินผ่านไปไม่....

ราตรีได้แต่นั้งเงียบ  แม้อยากเอ่ยปากว่าอยากได้ดอกไม้สักช่อในวันพิเศษเช่นนี้

เธอก็ได้แต่เพียงแอบมองแม่ค้าที่ผ่านไปอย่างเงียบๆๆๆ



....................................................
...................................................
....................................................

@...เมื่อทานอาหารกันจนอิ่มอร่อยแล้ว

ทิวาก็พาราตรีแวะมาที่บ้านเขาก่อน...ก่อนแวะไปส่งราตรีที่บ้าน



...................................................
..................................................
.................................................

@...บ้านหลังนี้ราตรีแวะเวียนเข้ามาบ่อยครั้ง  จนเป็นที่รู้จักคุ้นเคยกับครอบครัวทิวา

แม้หลายๆคนย้ายไปแล้ว...บ้านหลังนี้ราตรีเข้าออกเหมือนบ้านตนเองเสมอๆๆ



...................................................
...................................................
..................................................

@....ขณะทิวากำลังเปิดประห้อง

ราตรีก็เดินถือไฟฉายเข้าห้องน้ำ


................................................
................................................
...............................................

@...ทิวายังสาระวนไขลูกกุญแจอยู่นั้น

ราตรีก็เดินกลับมาอย่างคนอาการตื่นเต้น...

พี่..พี่..พี่...พี่ทำอะไร ?

ราตรีพูดกับทิวาอย่างตะกุตะกะ

สีหน้าบ่งบอกถึงความดีใจยิ่งนัก



...............................................
...............................................
..............................................


@...ทิวาก็หันมายิ้มอย่างมีความสุขปนเขินๆเช่นกัน

เมื่อ...

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.



...เมื่อดอกไม้ช่อสวยๆๆ

ที่ทิวา แอบมาซ่อนไว้ในห้องน้ำตั้งแต่กลางวัน

ตอนนี้ได้อยู่บนมือคนรักเขาแล้ว.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.........................................................................................................



@...จบไปแล้วตอนที่2  เรื่องราวของทิวาและราตรี

คอยพบตอนต่อไปทุกๆๆวันที่ 13 กพ.  ของแต่ละปีนะครับ



..........................................................................................................................................................


@...สวัสดีครับ...


..........................................................................................................................................................




ความเดิมตอนที่แล้ว

@...ก่อนวาเลนไทน์ : ทิวาและราตรี...@

http://www.oknation.net/blog/kontummadha/2008/02/12/entry-2

แปลก..แฮะ..ทำไมลิ้งค์ไม่ไป...ก็ถูกนี่หนา


............................................................................................................................................




งั้น...นำมาลงทางนี้อีกครั้งก็แล้วกันนะครับ...สำหรับตอนที่แล้ว...

( 13 กพ.51 )


...........................................................................................................................................


@...ก่อนวันวาเลนไทน์ : ทิวาและราตรี...@

 

@... ณ เพิงร้านส้มตำเก่าๆ

ได้ต้อนรับการมาเยือนทิวาและเพื่อนๆ

ซึ่งพึ่งเลิกงานมาในช่วงเช้าๆอย่างนี้...

ไม่มีการนัดแนะ กันมาก่อน

 เพียงคำชักจูงกันตอนออกกะไม่กี่ถ้อยคำ...

ทั้งหมดจึงมารวมกันที่นี่...

@...ส้มตำ ลาบ น้ำตก เครื่องดื่ม เหล้า เบียร์

 ถูกนำมาเสิร์ฟให้ขาประจำอย่างรวดเร็ว...

การดื่มผ่านไปพร้อมเสียงร้องเสียงบรรเลงกีตาร์...

บทเพลงต่างๆถูกจัดให้อย่างถูกอกถูกใจเพื่อนร่วมวงยิ่งนัก...

เวลาแห่งความสุขล่วงเลยจนถึง 4 โมงเย็น...

ทิวาขอตัวกลับบ้านก่อน...

เขาปล่อยให้เพื่อนๆร่ำสุรากันต่อ....

 

@...ทิวาเดินผ่านผู้คนที่สัญจรผ่านไปมา

 เขาพยายามเดินนิ่งๆเหมือนผู้คนปกติมากที่สุด

แม้มันจะดูเอียงๆ...เซๆบ้างก็ช่างเถอะ..

จนแล้วจนรอด...เขาก็เดินมาถึงบ้านจนได้....

@...มันรู้สึกหนักหัวจัง และง่วงด้วย  ทิวาอยากนอนพักจัง

แต่เสี้ยวความคิดนั้น...

 

เขาคิดถึงราตรีหญิงสาวที่เขายังไม่เคยเจอกันเลย

เพียงเคยโทรคุยกันบ้างหลายๆครั้ง ที่ผ่านมา

จากการที่เพื่อนของเขานำเบอร์โทรศัพท์มาให้

เขาเพียงอยากโทรทักทายก่อนนอนแค่นั้น...

@...ราตรีกำลังลงเรือเพื่อเดินทางกลับบ้าน 

เธอมักใช้บริการทางเรือด่วนเจ้าพระยาเป็นประจำ

กับการสัญจรระหว่างบ้านและที่ทำงานของเธอ

บ่อยครั้งที่เธอต้องอยู่เวรหลายๆคืน จึงต้องพักที่หอ

 

@...สวัสดีราตรี ผมทิวานะ คุณอยู่ไหนนะตอนนี้

ผมพึ่งกลับมา แวะดื่มกันมานิดหน่อย...........

...........................................................

...........................................................

..................หลายๆๆๆถ้อยคำที่เขาและเธอสนทนากัน

 

@...ทิวาเคยขอนัดเจอราตรี แต่เธอไม่สะดวก

จึงทำให้ทิวาไม่มีโอกาสเจอเจ้าของน้ำเสียงนี้ซะที...

และแล้ววันนี้ทิวาก็อดที่จะขอนัดเจออีกไม่ได้

แม้สภาพของเขาไม่เหมาะที่จะไปเจอใครได้เลย...

และราตรีก็ยังไม่พร้อม เพราะเธอหอบเสื้อผ้ามากมาย

หลังจากมาพักที่หอหลายคืน....

แต่ทิวาก็วอนขอ...จนราตรีมิอาจจะปฎิเสฐได้อีกต่อไป

แต่ราตรีขอแวะเอาข้าวของไปเก็บที่บ้านก่อน...

จุดนัดหมายเขาและเธอคือ...ห้างใหญ่ประจำจังหวัด...

@...ทิวาดีใจแบบไม่ตั้งตัว 

คงเช่นกับราตรีที่ไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน

เขารีบอาบน้ำ พยายามให้น้ำช่วยทำให้เขาชดชื่นมากที่สุด

เขามองกระจกเห็นสภาพของเขา กับความหล่อที่เขาเลือกเอง

กับทรงผมสกินเฮด ไว้หนวดเคราที่คาง...

เขาคิดหลายตลบว่าจะจัดการเอาเจ้าหนวดเครานี้ออกดีไหม

มันดูโจรๆอย่างไงไม่รู้...

คิดไป...คิดมา...

เขาบอกตัวเองว่าเป็นตัวของเราเองดีกว่า

เขาจึงไปหาราตรีตามนัดครั้งแรก

แบบโจรๆอย่างแบบนั้นแหละ...

@...ทิวาเรียกรถแท็กซี่ไปตามจุดนัดหมาย

คงไม่เหมาะแน่หากนัดครั้งแรกเขาไปช้า...

....................................................
....................................................

และแล้วเขาก็มาถึงที่นัดหมายก่อนเวลาที่นัดกันไว้

@...ทิวามีเวลาเดินเตร็ดเตร่...และแอบลุ้นว่า

หญิงสาวที่เขาเคยได้ยินเฉพาะน้ำเสียงนั้น

หน้าตาจะเป็นเช่นไรหนอ...

มีแค่เพื่อนที่แนะนำให้เบอร์โทรแก่เขานั้น ว่า...

ราตรีมีลักษณะห้าวๆ....

ทำให้เขานึกถึง  อ้น  ศรีพรรณ  ดาราห้าวๆอารมณ์ดี

 

@...ขณะที่ทิวารอ และเดินไปเดินมาอยู่นั้น

ทิวาก็อดคิดไม่ได้ว่า..ราตรีเองก็อาจมาถึงแล้วก็ได้

เธอก็อาจเดินอยู่แถวๆนี้ก็เป็นได้...

@..ครั้งเมื่อทิวาเจอหญิงสาวที่อยู่ในสเปคกำลังยกโทรศัพท์

เพื่อโทรศัพท์ออกนั้น...

ทิวาก็ลุ้นให้เครื่องโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นทุกครั้งไป...

..ดังซิ...ดังซิ....เอ๊ะทำไมไม่ดังว่ะ....

 

@...ในทางตรงข้าม 

หากทิวาเจอหญิงสาวไม่ใช่ในสเปคของเขา

กำลังยกโทรศัพท์โทรออก...

 

.เขาก็พยายามเอามือไปปิดช่องเสียงเครื่องโทรศัพท์ไว้

และก็บอกตัวเองว่า...อย่าดังนะโว้ย....

 

@...ทิวาโทรกลับไปหาราตรีว่าถึงไหนแล้ว...

เธอตอบว่ากำลังลงเรือข้ามฟากมา 

เดี๋ยวจะขึ้นรถเมล์มา

อีกไม่นานคงถึง...

@...ทิวาเดินออกมารอหน้าห้าง...

ก็ยังมีสาวๆแถวนั้นยกโทรศัพท์

โทรออกเป็นระยะๆเหมือนเดิม..

มีทั้งที่เขาอยากให้โทรศัพท์ของเขาเสียงดังขึ้น

และไม่อยากให้มันเสียงดังขึ้นมา....

@...เขาหาที่ทำเลหน้าห้าง

 เป็นมุมข้างศาลมีต้นไม้เยอะ

มีที่นั่งพอหลบมุมได้ 

 พอจะเป็นทีไล่ทีหนีได้ หากสถานการณ์ไม่ดี...

555555555555555555

 

@...ขณะที่เขากำลังคิดวางแผนในใจอยู่นั้น เพลินๆๆๆๆ

อยู่ๆๆๆๆก็มีหญิงสาวเดินเข้ามาประชิดตัวเขา

 พร้อมพูดว่า........................................................

.................................................................................

..........................ใช่ปลาว..ใช่ปลาว ? ....................

..................................................................................

..................................................................................

..........งงเลยซิ...ไอ้ที่เตรียมซ้อมไว้เมื่อกี้..ลืมบทเลย...

ส่างเมาเป็นปลิดทิ้ง...

ทิวาตอบกลับไปอย่างถูกสะกด ว่า.................................

............................................ใช่ครับ................

 

 

@....นั้นคือปฐมบทที่ทิวาและราตรีได้พบกันครั้งแรก

ในวันที่ 13 กพ. 2548 ก่อนวันวาเลนไทน์ 1 วัน

@...ต่อมาเขาและเธอได้ปลูกความสัมพันธไมตรีต่อกัน

จวนจนถึงวันนี้ 13 กพ.2551

ซึ่งเป็นปีที่ 3 พอดี......

 

@..เนื่องด้วยวันที่ 13 กพ.2551 ราตรีติดเวร

เขาและเธอจึงนัดหมายเจอะเจอกันที่ห้างเดิม

ในวันที่ 14 กพ.2551 วันวาเลนไทน์

พร้อมจะนำดอกไม้ธูปเทียนไปกราบไหว้ศาลหน้าห้างด้วย

ซึ่งเหมือนเป็นจุดที่ดลบันดาลให้เขาและเธอได้เจอะเจอกัน ณ ที่แห่งนี้

@..หากใครผ่านไปหน้าห้างกลางเมืองแห่งหนึ่ง

แล้วมีหนุ่มสาวเขาไปกราบไหว้ศาลหน้าห้าง

นั้นแหละ...ทิวาและราตรี....

 

 

 

.................................จบ...................................



เพลง...ได้โปรดนะเธอ...



วันเวลา...ที่ผ่านมาเนิ่นนาน

ได้ผ่านกาล...ปวดร้าวเจ็บช้ำมากมาย

อยากจะเติมหัวใจ...ส่วนที่ขาดหายไป

ให้ชีวิตสดใส...อีกครา

ผ่านตรงนี้...ได้เจอเธอคนหนึ่ง

คนที่ซึ่ง...ตั้งความหวังไว้ว่า

เฝ้าคอยดูแล...ห่วงใยไม่มีเลิกลา

ตราบที่ดินคู่ฟ้า...ฉันคู่เธอ

จะเป็นจริงดังหวัง...ตั้งใจหรือเปล่า

หรือแค่เพียง...คำพร่ำเพ้อละเมอ

ที่คร่ำครวญหา...รักจริงที่ยังไม่เจอ

อยากให้เป็นเธอ...คนนี้จริง..จริง

*  ได้โปรดนะเธอ...มาเป็นอ้อมใจ

เติมสิ่งที่หายไป...เติมใจให้กัน

ได้โปรดนะเธอ...ผูกความสัมพันธ์

เติมเต็มความฝัน...เติมเต็มหัวใจ

วันเวลา...ที่ผ่านมาเพียงพอ

จะไม่ขอ...ตามใคว่คว้าหารักใด

หยุดแล้วที่เธอ...รวมสองดวงใจ

ก้าวเดินออกไป...บนทางฝัน

......................( ซ้ำ * )....................



........................................................................................................................................................



@...ปีนี้จบไปแล้วตอนที่2  เรื่องราวของทิวาและราตรี

คอยพบตอนต่อไปทุกๆๆวันที่ 13 กพ.  ของแต่ละปีนะครับ



..........................................................................................................................................................


@...สวัสดีครับ...


..........................................................................................................................................................



โดย ความทรงจำเก่าๆ

 

กลับไปที่ www.oknation.net