วันที่ เสาร์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กุ ห ล า บ ช่ อ นั้ น..... @>>~~ >>~~ >>


February 14, 2009

กุหลาบช่อนั้น..... @>>~~ >>~~ >>


          ...เสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่ตรงประตูดังขึ้น ทันทีที่ฉันผลักบานประตูที่แสนจะคุ้นตาบานนี้ เข้าไปในร้านกาแฟเจ้าประจำที่ตั้งอยู่ใจกลางกรุง ฯ ร้านนี้ มาระยะหลัง ๆ ฉันไม่ค่อยได้แวะมาที่นี่บ่อย ๆ อย่างที่ตัวเองต้องการเท่าไหร่นัก ทันทีที่มีเวลาและนึกขึ้นได้ฉันจึงรีบมาที่นี่ทันที


          โชคดีจัง วันนี้ที่นั่งที่ฉันชอบนั่งเป็นประจำยังไม่มีใครมาจับจอง แล้วไม่รู้ว่าวันนี้ฉันคิดไปเองหรือเปล่า ฉันรู้สึกว่า กลิ่นกาแฟ กลิ่นขนมวันนี้ หอมกว่าที่เคย อืม...อาจจะเป็นเพราะไม่ได้มาแวะเวียนอุดหนุนนานแล้วก็ได้ ฉันคิดในใจ......หลังจากวางข้าวของลงบนเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ฉันก็หันไปมองรอบ ๆตัว ดูเหมือนวันนี้คนจะน้อยกว่าทุก ๆ ครั้ง


แล้วฉันก็เริ่มสังเกตว่า ลูกค้าที่อยู่ในร้านมีฉันคนเดียวเท่านั้นที่มาคนเดียว โต๊ะอื่นเขามากันเป็นคู่ ๆ นั่งคุยกันจู๋จี๋ จนฉันรู้สึกอยากขอยืมตัวน้องผู้ชายที่ขายกาแฟซึ่งฉันเองก็ค่อนข้าง จะคุ้นเคย ให้เขามานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันเสียเหลือเกิน
         

...ฉันหยุดความคิดประหลาด ๆ ไว้แค่นั้น เมื่อเสียงกระดิ่งดังขึ้น ฉันหันไปมองก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้าประตูร้านมา ในมือมีช่อกุหลาบสีแดงช่อใหญ่มาด้วยช่อหนึ่ง เขาหันรีหันขวางมองหาโต๊ะว่างอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เดินตรงไปยังโต๊ะที่อยู่ถัดไปจากโต๊ะฉันสองตัว เขาวางช่อกุหลาบลงบนโต๊ะอย่างทะนุถนอม นี่ถ้ามีที่ฉีดน้ำติดมาก็คงจะเอาออกมาฉีดดอกกุหลาบของเขาด้วยหรอก...

 

 ฉันถือโอกาสแอบนับดอกกุหลาบช่อนั้นในระหว่างที่เจ้าของเดินไปสั่งขนม ….

 

ฉันนับได้ 11 ดอก เอ...ฉันนั่งนึกแต่นึกความหมายของดอกกุหลาบ 11 ดอกไม่ออก ช่วงที่กำลังนั่งนึกอะไรเพลิน ๆ ผู้ชายคนนั้นก็เดินถือจานขนมเดิน กลับมาที่โต๊ะ ฉันรีบหันไปมองทางอื่น เดี๋ยวเขาจะหาว่าฉันเสียมารยาทที่แอบนับดอกกุหลาบของเขา


          ...ท่าทางการแต่งตัวของชายคนนี้คงจะยังอยู่ในวัยทีน แล้วสาวน้อยผู้ใดกันที่จะเป็นผู้โชคดีที่จะได้รับดอกกุหลาบช่อใหญ่ช่อนี้ไปหนอ ฉันเริ่มแอบลุ้นในใจเงียบๆ......

 

15 นาทีผ่านไป  ตอนนี้ถ้วยกาแฟที่ตั้งอยู่ตรงหน้าฉันก็เหลือแต่ถ้วยเปล่า ๆ แล้วนี่ฉันจะได้เห็นสาวน้อยคนนั้นหรือเปล่าเนี่ย

 

 ขนมก็ยังไม่หมด … แต่ฉันดันเผลอดื่มกาแฟเพลินไปหน่อยเลยหมดเสียก่อน เอาน่ะ...ไหน ๆ ก็ไหน ๆ สั่งกาแฟอีกถ้วยก็แล้วกัน ...น้องผู้ชายที่เคาน์เตอร์เดินออกมารับออร์เดอร์ ตัวเขาใหญ่มากจนฉันสงสัยว่าน้องคนนี้เดินเข้า-ออกหลังเคาน์เตอร์ได้ยังไง

 

ขณะที่ฉันกำลังจะอ้าปากเอ่ยชื่อกาแฟที่ถูกที่สุดในร้าน  เสียงกระดิ่งที่ประตูก็ดังขึ้น ฉันหันไปมองที่ชายเจ้าของกุหลาบก็เห็นเขาเงยหน้าจากจานขนม มีเศษขนมติดอยู่ที่ริมฝีปากหันไปยิ้มในทิศที่เป็นประตูร้าน ฉันหันตามเพื่อจะได้รู้เสียทีว่าสาวผู้โชคดีคนนั้นคือใคร ...แต่เชื่อไหมคะ ว่าน้องผู้ชายคนที่มารับออร์เดอร์ฉันนั่นน่ะเขายืนบังจนฉันมองไม่เห็นอะไรเลย ฉันจึงรีบๆ สั่งเพื่อให้น้องคนนี้เดินไปเสียที


          ...ทันทีที่ฉันเห็นผู้หญิงคนนั้น  ภาพที่ฉันมองเห็นจากสายตาแล้วส่งต่อไปตามเส้นประสาท เพื่อให้สมองส่วนกลางนำไปประมวลผลออกมาแวบแรกให้ฉันได้รับรู้คือ เธอเป็นผู้หญิงวัยกลางคนค่ะ และก่อนที่สมองจะทันประมวลอะไรต่อมิอะไรตามมา  เสียงที่ได้ยินจากปากผู้หญิงคนนั้นก็คือ " ไง...ลูก รอนานมั๊ย " ...

 

ภาพที่ฉันเห็นต่อ ๆ มาคือ เธอสวมกอดลูกชาย แล้วผลัดกันหอมแก้ม หลังจากที่ลูกชายของเธอมอบดอกกุหลาบสีแดงสดช่อนั้นให้.....พร้อมกับ คำพูดที่ว่า....." ผมรักแม่ครับ......"

 

... ฉันกลับบ้านมาเปิดดูความหมายของดอกกุหลาบ 11 ดอก.........." คุณเป็นสมบัติที่มีค่าชิ้นเดียวของฉัน "........แต่สำหรับความหมายของกุหลาบสีแดงสดช่อนั้นคงจะหมายความว่า........." แม่เป็นสมบัติที่มีค่าชิ้นเดียวของผม " ..........


    

โดย Supawan

 

กลับไปที่ www.oknation.net