วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สายน้ำ ลำแม่มูน ธรรมชาติอีสานบ้านเฮา


ชายผู้รักสายน้ำมูน

           

         ถึงแม้วันแห่งความรักจะได้ผ่านพ้นไปหลายวันแล้ว  แต่บางคนยังคงมีความรัก ความอบอุ่น ความห่วงใยอบอวลอยู่เต็มหัวใจ         

       และใครอีกหลายคน  ก็คงมีความสุขที่ได้ส่งความสุขให้แก่กันและกัน   ..รวมถึงชาวชุมชนฮ่องอ้อ ต.ท่าช้าง  กิ่ง อ.สว่างวีระวงศ์  จ. อุบลราชธานี   ที่มีความสุขกับการได้  “คืนชีวิตสู่ธรรมชาติ” โดยการงดกินปลา  ห้ามจับสัตว์น้ำ และปล่อยพันธุ์ปลาคืนสู่แม่น้ำ เพื่อให้สัตว์เหล่านั้นมีโอกาสขยายพันธุ์ต่อไป

      ชุมชนฮ่องอ้อ  เป็นชุมชนที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำมูน  มีอาชีพหลักคือการทำประมง  และมีชีวิตที่ผูกพันอยู่กับป่าไม้และทรัพยากรธรรมชาติริมชายฝั่ง ...

     แต่ภายหลัง  สภาพแวดล้อมได้เปลี่ยนแปลงไป  จากผู้รุกรานอย่างนายทุนที่เข้ามาแย่งชิงและทำลายทรัพยากรใต้น้ำ โดยการดูดทรายในลำน้ำไป  รวมถึงการสร้างเขื่อนปากมูนที่ได้ส่งผลกระทบต่อสภาพธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

          ชาวบ้านเริ่มจับปลาได้น้อยลง  อีกทั้งตลิ่งและชายฝั่งรวมไปถึงป่าริมแม่น้ำก็พังทลาย

        แต่ชุมชนฮ่องอ้อไม่ได้ยอมจำนนต่อชะตากรรม  กลับลุกขึ้นมารวมตัวกันเพื่อฟื้นฟูและอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติให้ลับคืนความอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง  เพื่อให้ลูกหลานของพวกเขาได้ใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนต่อไป

กำลังบอกเล่าเรื่องราว "วังปลา"

           

       “วังปลา” หรือเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์น้ำจึงก่อกำเนิดขึ้น  และนี่เอง  จึงถือเป็นการอนุรักษ์พันธุ์ปลาและการประกาศอาณาเขตเพื่อปกป้อง “สิทธิชุมชน” อย่างยั่งยืน

       ซึ่งการทำวังปลาก็เหมือนกับการสร้างบ้านให้ปลาอยู่อาศัย  และก็ไม่ได้อาศัยเงินทุนมากมายนัก  แต่ได้ใช้ “ทุนทางสังคม”  มากกว่า   คือ  ต้องร่วมแรงร่วมใจกันสร้างบ้านปลาขึ้นมาด้วยมือของคนในชุมชน  บ้านของปลาจึงเปรียบเสมือน “ปะการังเทียม”  ที่ประยุกต์จากวัสดุเหลือใช้ต่างๆ เช่นยางรถยนต์และท่อซีเมนต์

       ส่วนวิธีการทำวังปลา   ทางผู้ใหญ่ของชุมชนบ้านฮ่องอ้อบอกพวกเราว่า  เริ่มต้นจากหายางรถยนต์เก่าๆมา 4 เส้น  ขนาดใหญ่หน่อยแล้วนำมามัดรวมกันผูกต่อกับท่อซีเมนต์เพื่อถ่วงน้ำหนัก  กระแสน้ำจะได้ไม่พัดพาไป  โดยพื้นที่การทำวังปลามีระยะทาง 700 เมตร ขวางตลอดลำน้ำมูน..

       จากนั้นไม่นาน  ผลปรากฎว่า   จำนวนปลามีเพิ่มมากขึ้น  พบปลาหลากหลายชนิดมากขึ้น  จากแต่เดิมที่ไม่เคยมีมาก่อน

      ชุมชนฮ่องอ้อจึงถือเอาทุกวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกปี  เป็นวันให้ความรักแก่ธรรมชาติ  โดยการปล่อยพันธุ์ปลา  งดกินปลา และงดหาปลา

การแสดงของเด็กๆที่ฮ่องอ้อเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

      และวันที่ 14 ก.พ. ที่ผ่านมา  ฉันก็ได้ไปร่วมประเพณีบุญวังปลากับชาวฮ่องอ้อ  ได้ร่วมกินอาหาร พูดคุย ได้ฟังหมอลำ หมอแคนแบบพื้นบ้าน  ได้รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ  โดยเฉพาะกับเด็กๆที่นั่น  ก็ได้มีการแสดงเล็กๆน้อยๆ อย่างเต้นรำ ฟ้อนรำ ให้พวกเราได้ชื่นชมกัน..

    ใบหน้าของเด็กๆ เต็มไปด้วยความสุขกับสิ่งที่พวกเขาได้ทำ  สนุกสนาน ยิ้มกว้างแทบจะถึงใบหู น่ารักกันทั้งนั้น...  แค่นึกถึงพวกเขา เราก็ยิ้มออกแล้ว..

 

หมอลำ หมอแคนเพลงอิสานพื้นบ้านที่น่าฟัง

          ...สุดท้าย  ฉันก็ขอภาวนาและร่วมเป็นอีกแรงใจ  ให้แก่เครือข่ายของพวกเขา   ที่คนในชุมชนได้ร่วมกันสร้างจนเป็นเครือข่ายที่เข้มแข็งนั้น  ให้คงอยู่และเข้มแข็งต่อไปเรื่อยๆ  ร่วมกันปกปักรักษาแม่น้ำมูนให้แก่ลูกหลานสืบต่อไป...

 และหวังเป็นอย่างยิ่งว่า   รอยยิ้มของพวกเขาในวันนี้  จะยังคงอยู่และยั่งยืนตลอดไป

 
เพลง อีสานบ้านเฮา - เทพพร เพชรอุบล

โดย beeing

 

กลับไปที่ www.oknation.net