วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ชุมนุมบุคคลไม่สำคัญของโลก


                  ทุกๆปี  ราวสัปดาห์ที่สองของเดือนกุมภาพันธ์  พวกเรามักนัดฉลองปีใหม่กันล่ากว่าคนอื่นๆ  แต่มิทันให้จางกลิ่นปีใหม่มากนัก ด้วยต้องการให้ว่างเว้นจากการฉลอง  และธุระปะปังของแต่ละคนพอสมควร  จะได้ว่างมากันครบๆ  เพราะปกติบางคนอาจเจอกัน  ทำงานร่วมกัน  หรือนัดหมายกันปีละหลายครั้ง  หลายคู่  หลายกลุ่ม   แต่จะให้ครบหรือพร้อมกันมากที่สุดนั้น  พวกเรารู้ดีมีปีละหนเท่านั้น  กว่าสิบปีต่อเนื่องมาแล้วพวกเราชาวคณะจึงมักนัดหมายมารวมกันเท่าที่ทำได้  ที่บ้านเพื่อน น้อง พี่ คนใดคนหนึ่งในกลุ่มตามแต่จะสะดวก  บางปีนัดที่รังสิต  บางปีไปไกลถึงเมืองนนท์  บางปีล่องแม่น้ำนครชัยศรี ฯลฯ  คนอื่นรู้สึกอย่างไรไม่รู้  แต่ผมชอบมาก  อยากไปทุกปี  และสนุกสนานประทับใจทุกที

                   งานนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีก่อนที่บางกะปิสักสองสามครั้ง  แล้วไปไกลสุดถึงเชียงใหม่ตามท่านเจ้าสำนักสักสองปีซ้อน  ก่อนจะเคลื่อนกลับมากทม.อีกครั้ง  เพื่อพบปะสังสรรค์  อัพเดทข้อมูล  ความเป็นไปของชีวิตแต่ละคน  บางคนมีสไลด์เดินทางสวยๆมาประกอบการเล่า

ทริปเด็ด  บนจอผ้าขึงเองแต่ขอมีคำว่า CENEMA  PARADESO  ประดับขอบจอ  บางปีเห่อกล้องวีดีโอ  บางปีริจิบไวน์  บางปีมีหนังสือแนะนำชื่อ Chicken  soup  ,  True  love  บางปีมีหนังเถียนมีมี่มาบอกต่อ  บางปีเห่อไอโฟน แต่ทั้งหมดมักว่าด้วยการเดินทางล้วนๆ 

                   ส่วนการ์ดชวนอาจมาในรูปของโปสการ์ด  จดหมาย  จดหมายไฟฟ้า  บอกกันต่อๆมา    โทรศัพท์  เอสเอ็มเอสและไฮไฟว์  ทั้งกิจกรรมและการเชิญชวนล้วนเน้นการสื่อสารเป็นสำคัญ  แต่เหมือนจะบันทึกเรื่องราวของยุคสมัยและเทคโนโลยีอยู่กรายๆ

                   ค่าที่ทุกคนทำงานอยู่ในสายคิด  ขีด  เขียน  ฯลฯ  หรือใกล้เคียงเป็นอาชีพหลัก  อาชีพเสริม  และรู้จักกันมาเกือบยี่สิบปี  หรืออะไรก็เหลือเดา  ขอเรียกรวมๆว่า รสนิยมแล้วกัน

                   ..... อุแม่เจ้า ๒๐ ปี –นี่ถ้าเป็นคนปีหน้าครบบวชแล้วนะนั่น !!    

                   ด้วยรสนิยมเดียวกันนี้กระมัง?  ทำให้ผมชอบความสัมพันธ์แบบนี้  จะเรียกเพื่อน  ก็ดูเหมือนน้อยเกินไป  จะเรียกกัลยาณมิตร  ก็เกรงจะถูกเข้าใจว่าเป็นสายธรรมกาย  ญาติก็ไม่ใช่  มิตรก็ไม่เชิง  เพียงรู้สึกผูกพัน  แต่ไม่ผูกมัดมาก  ยินดีช่วยเหลือกันและกันทันทีที่สามารถทำได้  โดยไม่มีฝ่ายไหนต้องร้องขอ ไม่มีผลประโยชน์  ไม่ใช่เพื่อนสมัยเรียน  ไม่ใช่เพื่อนที่ทำงานที่ต้องเจอกันทุกวัน  ไม่ใช่เพื่อนบ้าน  แต่ทุกคนล้วนเป็นบุคคลไม่สำคัญของโลกที่ไม่มีฟอร์ม  เวลาเจอกันไม่ต้องเขิน  ไม่ต้องอาย  ได้ฟัง  ได้เฮ  ได้หัวเราะเต็มเสียง    ใครใคร่กิน –กิน  และฮากันสนั่นโดยไม่มีคำหยาบและของมึนเมา  ล่าสุดปีนี้ก็เกือบเมาชาไทยใส่นม  และน้ำดอกอัญชัญ                     

                    หลายปีผ่านมา  บางคนเริ่มเป็นหลักเป็นฐาน  บางคนเขียนบทเป็นอาชีพ  บางคนเล่านิทาน  บางคนรับจ้าง  บางคนทำรายการโทรทัศน์  บางคนเป็นผู้กำกับฯ   บางคนไม่ได้มาหลายปี  บางคนเป็นนักเขียนซีไรต์                                                   

                                                                                 อ่านต่อสัปดาห์หน้า : )        

โดย anchor01

 

กลับไปที่ www.oknation.net