วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ภูขี้เถ้า Super Unseen Thailand !!!!!


Super unseen.. ภูขี้เถ้า !!!

 ขณะนี้ เราชาวไทยกำลังทำสถิติระดับโลกนะครับ เป็นสถิติที่ยากจะหาใครทำได้

เรากำลังสร้างกองไฟที่ใหญ่ที่สุด !! ออสเตรเลียว่าใหญ่ ยังไม่เท่าเรา ..

และ ในขณะเดียวกัน เราก็จะได้ค้นพบเทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลกด้วย.. !!

 เทือกเขา ภูขี้เถ้า... นี้เกิดจากน้ำมือพี่น้องชาวไทยด้วยกันเองครับ.. ภูมิใจได้ แนวเทือกเขานี้ เริ่มตั้งแต่ แม่สาย จ. เชียงราย เหนือสุดแดนสยาม.. ลามลงมาทุกจังหวัดในภาคเหนือ

ทุกจังหวัดในภาคอีสาน.. ทุกจังหวัดในภาคกลาง.. ปริมณฑล.. และ บางส่วนใน กรุงเทพ ฯ

ลามลงใต้.. ไปจรดมาเลเซีย... !!!

เราชาวไทย พยายามสร้างสิ่งนี้มาเงียบๆ หลายปี.. ไม่เป็นที่รู้จักเท่าที่ควร

ปีนี้ ใกล้สำเร็จแล้วครับ.. เราสร้างแนวมังกรไฟเลื้อยไปตามภูเขาต่างๆ รวมทั้งที่ราบที่นา.. จนเชื่อมแนวนี้ไปได้ทั่วประเทศ.. กลายเป็น ภูเขาที่ทอดยาวที่สุดในโลก  ภูขี้เถ้า..

เราเพียรสร้างเมืองในหมอกมาหลายปี.. ไม่ดัง

สองสามปีนี้ดังได้ใจครับ.. เชียงใหม่ - เชียงราย - ลำพูน - ลำปาง.. ไปจนจรด สังขละบุรี เมืองกาญ ฯ

ผมยืนยันได้ด้วยตัวเอง.. สูดดมมาแล้วด้วยตัวเอง

เวลาสาย ประมาณ 9 โมงเช้า บริเวณสะพานมอญ อ.สังขละบุรี จ.กาญจนบุรี

จะสังเกตุได้ว่า มีหมอกขาวนวลตา เย็นใจ แม้มีกลิ่นควันบ้าง

แต่ สำหรับความโรแมนติกแล้ว เราน่าจะยอมทนได้นะครับ

หมอกนี้สวย ถ่ายรูปได้งาม ยันเกือบเที่ยง จึงจะดูเบาบางไปบ้างเพราะแสงแดด

เชียงใหม่ก็ประมาณนี้นะครับ คงได้ทราบจากรายงานข่าวต่างๆกันบ้างแล้ว

ความสำเร็จครั้งนี้ของชาวไทย คงต้องขอบคุณไปถึงหลายฝ่ายนะครับ

ไม่ว่า จะเป็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต่างๆ

ที่สร้าง โอกาสให้ไฟได้ทำงานเต็มที่.. ตั้งแต่ เริ่มเกิด ไปจนกระทั่งลุกลามใหญ่โต.. และ ดับลงด้วยตัวมันเองเป็นส่วนใหญ่.. (เพราะไม่มีเชื้อแล้ว)

ขอบคุณ ผู้ลงมือจุดทุกท่าน.. ทั้งที่จุดด้วยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม.. ทั้งที่จุดด้วยจำเป็นหรือไม่ก็ตาม..

ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด.. ก็คงต้องกราบขอบพระคุณ  ผู้ที่มีอำนาจอันอาจจะทำอะไรๆเพื่อหยุดไฟได้..

แต่ ท่านก็ห้ามใจที่จะไม่ทำ.. เพื่อสร้างสถิตินี้

ขอบคุณทุกท่านที่เคยเฉยเมยต่อกรณีนี้.. และ เริ่มหันมารับทราบเรื่องราวนี้บ้างในปีนี้

สักวันป่าคงหมดนะครับ.. เพราะ ณ เวลานี้ ไฟป่าได้ลุกลามไปถึงป่าดงดิบ หลายๆที่แล้วครับ.. เมื่อป่าดงดิบถูกไฟป่าหนักๆ กล้าไม่เล็กจะตาย... สัตว์ตามหน้าดินจะวายวอดตายตกตามกัน

แล้วป่าจะโล่ง เพื่อรอไฟในปีหน้ามาซ้ำเติม..

เมื่อถึงวันนั้น สถิติที่เราสร้างไว้เองนี้.. ก็จะถูกทำลายลงอย่างยับเยิน.. ไปเรื่อยๆ ทุกปีๆ

เราก็จะได้ ภูขี้เถ้า ที่ยาวขึ้นทุกปีๆ แข่งกับ เอฟเวอเรส ที่สูงขึ้นทุกปีๆ..

ขอให้เราทุกคนใจเย็นเพื่อรอวันนั้นครับ..

 มีเพลงหนึ่ง ที่เขียนไว้โดย จนท.ป่าไม้ ที่ทำงานกับอีสานใต้มาค่อนชีวิต.. เห็นไฟป่า เห็นความตายมากมายเหลือเกินแล้ว ได้เขียนเพลงไว้ ร้องกันในหมู่คนที่สนใจในเรื่องปัญหานี้ร่วมกัน อยากเอามาฝากไว้ที่นี่ด้วยนะครับ

ผู้แต่ง : คุณสงวน จันทร์สูรย์

เพลิงพลัดพราก

คือความรักอันบริสุทธิ์   ผุดขึ้นมาจากความเข้าใจ
จึงสร้างรวงรังเพื่อชีวิตใหม่   แด่เจ้าจอมใจได้พักหลับนอน
เฝ้าถนอมแต่ครั้งเป็นไข่   นานผ่านไปพ้นเปลือกลืมตา
พ่อแม่หาอาหารมาป้อน   จนเจ้าลูกอ่อนเติบโตขึ้นมา
จ้อย จีริด จีริด จ้อย จ้อย   เจ้านกน้อยอ้อนพ่อแม่จ๋า
อยู่ในรังรอพ่อแม่มา   โอ้ลูกจ๋าอย่าโผล่พ้นรัง
(พ่อ) ระวังงู นกเหยี่ยว เฉี่ยวบิน   โฉบเจ้ากินเป็นภักษาหาร
รอหน่อยหนาพ่อไปไม่นาน   จะหาอาหารมาป้อนอิ่มเอม

ลมร้อนแรงหน้าแล้งเกิดไฟ   ลามเลียไหม้ไปทั่วสิงขร
เปลวไฟโหมใกล้รังเจ้านกอ่อน   ไฟมันร้อนพ่อแม่ช่วยที
ลูกไฟปลิวต้องถูกตามตัว   ปวดไปทั่วจนทนไม่ไหว
ออกจากรังตะเกียกตะกาย   ไปไม่ไกลไฟโหมโรมแรง
จบชีวิตเจ้านกวัยอ่อน   ร่วงลงนอนกับผืนแผ่นดิน
ร่างไหม้เกรียมชีวิตดับสิ้น   คืนสู่ดินไม่ได้สั่งลา

...จบชีวิตเจ้านกวัยอ่อน   ร่วงลงนอนกับผืนแผ่นดิน
ร่างไหม้เกรียมชีวิตดับสิ้น   คืนสู่ดินไม่ได้สั่งลา... 

(จบ)


โดย Hoopoeman

 

กลับไปที่ www.oknation.net