วันที่ ศุกร์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

Animal Fantasia.. ตายจริง เจ็บจริง ไม่มีสลิง ไม่มีตัวแสดงแทน..ภาค 2


เจ้าเสือดาวหนุ่มนี้ กระโจนไปมารอบกรง.. ดวงตาจ้องผม และ คนที่ไปยืนใกล้ๆกรงทุกคน

แยกเขี้ยวคำรามในลำคอ...

ผมว่าไม่ใช่ว่าเขาโกรธ...

ฟังดูแล้ว น่าจะประมาณ ว่า โคตรเกลียดมากกว่า...

ผมไม่รู้ว่าเขาเกลียดใครเป็นพิเศษหรือเปล่า..

หรือเขาเกลียดคน..

คิดๆไป รู้สึกละอาย.. วูบขึ้นมาตามสันหลัง

คิดไปถึงเวลาในอดีต ที่เคยปล่อยนก ปล่อยปลา..

เคยช่วยแมลงกำลังจะจมน้ำในชักโครก..

ตั้งแต่เล็กมาจนป่านนี้ หลายชีวิตที่เคยช่วย

แต่ จนใจจริงๆที่จะทำอะไรได้กับเจ้าของดวงตาเกลียดสุดขั้วหัวใจ

เบื้องหน้านั้น...

เคยไหม..

เคยเสียดายบางสิ่งบางอย่างมั๊ยครับ.. เช่น เคยรู้สึกมั๊ย.. ว่าหากไม่เป็นเช่นนั้น ก็น่าจะเป็นเช่นนี้

หากไม่พลาดตรงนั้น วันนี้เราก็ไม่น่าเป็นเช่นนี้.. ฯ

อุปมาอุปไมย..

เจ้าเสือดาวนี้ ก็อาจเสียใจกับสิ่งหนึ่งสิ่งเดียวจริงๆ.. คือ อาจเสียดายที่พลาดไปพบไ อ้คนใจร้ายคนนั้น..

วันนั้น....

ทำไมเขาไม่หลีกไปเสียให้พ้นซะน่ะ ? หรือไม่ ก็ตัดสินใจพุ่งเข้าฉีกร่างไ อ้คน คนนั้นให้สิ้นเรื่องสิ้นราวไป

คนจะได้ตายไป หรือไม่ เขาก็อาจตายไปเพราะกระสุนคมสิ้นเรื่องสิ้นราว...

ไม่ต้องมาขังตัวเองไปจนตายที่นี่...

ในป่า อุ้งตีนเสือมีไว้ใช้งานตามที่ควร.. ไม่ว่าสัตว์ใหญ่เล็ก หากตั้งใจจริงๆ ก็ไม่พ้นอุ้งตีนนี้ไปได้หรอก..

แต่วันนี้ ไม่อาจทำเช่นนั้นแล้ว.. ก็เพราะความผิดพลาดในวันนั้น.. วันนั้นวันเดียวเอง..

เคยได้ยินมาว่า เสือในป่า ตายง่ายๆเพียงเพราะบาดแผลที่เนื้อตัว หรือ กระทั่งที่อุ้งตีน

บาดแผลเล็กๆ ปลิดชีวิตเสือในป่าได้ไม่ยากนัก (หากไม่ระวังพอ)

นึกแวบๆในใจเหมือนกัน อยากหาหนามไผ่คมๆ...จุ่มเชื้อโรคร้ายสักอันส่งเข้าไปในกรง..

เสือตัวนี้ อาจอยากได้มัน.. เพื่อเอาตีนอันไร้ความหมายนี้บดลงบนหนามคมให้จมมิด...ให้เชื้อร้ายมันแล่นไปให้ถึงหัวใจให้เร็วที่สุด

เพื่อจบกระบวนการนี้เสียที...

ก็เป็นได้..............

.......................

..........

โดย Hoopoeman

 

กลับไปที่ www.oknation.net