วันที่ อาทิตย์ กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

รถเมล์.....กับชีวิตที่ฝากไว้


รถเมล์.....กับชีวิตที่ฝากไว้

 

                รถเมล์.....กับชีวิตที่ฝากไว้  พวกเราทุกคนทุกชนชั้นทุกกลุ่มคนก็คงเคยนั่งรถเมล์กันบ้างไม่มากก็น้อยผมเชื่อแต่ประสบการณ์การนั่งบนรถเมล์ของแต่ละคนนั้นต่างกันถ้าคนที่ไม่มีรถส่วนตัวเป็นของตัวเองก็ต้องฝากชีวิตไว้กับรถเมล์และคนขับรถคันนั้นมากหน่อยรวมทั้งผู้รวมทางของเราด้วยมีมากหน้าหลายตาหลายพฤติกรรมที่ต่างกันมีทั้งที่ดีและไม่ดีประปนกันไปถ้าเจอที่ดีก็ถือเป็นโชคของเราไปถ้าไม่ดีก็ถือว่าเป็นโชคร้ายของเขา  แต่ถ้าพุดถึงที่ออกข่าวกันบ่อยที่เราเห็นก็คือ  คนขับรถเมล์ที่ขาดความระมัดระวังและความปลอดภัยไม่ว่าจะเป็น การขึ้นลงรถของผู้โดยสารยังไม่ทันจอดให้สนิดเลยก็ไร่ผู้โดยสารให้วิ่งลงแล้วเป็นผู้ชายไม่เท่าไรการวิ่งลงแบบเร็วแต่ถ้าเป็นเด็กผู้หญิงคนแก่ละลองคิดดูจะเป็นอย่างไร อย่างประสบการที่ผมเคยเจอนะเห็นผู้หญิงนักศึกษาก้าวลงอย่างไวแล้วกระโปงขาดเยอะมากจนเขาอายต้องนั่งรถกลับบ้านไปเปลี่ยนใหม่ดีนะที่วันนั้นเขาเอาเสื้อคลุมมาด้วยเลยลดความอายลงมานิดนึงเขาเลยเอาเสื้อคุมปิดกระโปรงส่วนที่ขาดไว้   มีอีกกรณีหนึ่งคนสองอายุล้มน่าสงสารมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลยมันขับไปเฉยเลยทั้งๆๆๆๆที่มันเห็นอะ

 อีกเรื่องหนึ่งคือมารยาทของกระเป๋ารถเมล์ที่พูดไม่เพราะ  เก็บเงินเกินบางคน  ถ้าบางคันเป็นไวรุ่นที่เป็นผู้ชายชอบแซวผุ้หญิงพูดจาไม่สุภาพบางคนมีการทำสิ่งที่ไม่ดีที่เห็นได้ตามข่าวเช่นข่มขืนอะมีบ่อย ที่กล้าแจ้งมีแค่นิดเดี่ยวและไอ้ที่ไม่แจ้งมีอีกเยอะเพราะอายสู้หน้าสังคมไม่ไหวทำให้คนชั่วพวกนี้รอยนวล ปะบนอยู่ในสังคมเรา 

 

สุดท้ายนี้ผมอยากฝากให้ผู้ที่เกี่ยวข้องมาช่วยดูแลปรับปรุงบ้างเถอะครับและอยากให้ลองเลือกดูสายรถเมล์สักสายเผื่อจะถูกใจคุณ....ในการเลือกใช้บริการ

 

 

ปอ. 10 (พระประแดง-รังสิต)

รถเมล์ สายที่ 'หยิ่ง' ที่สุดในประเทศไทย
คาดว่าคนขับทั้งหลายคงเป็นคนรวยแอบมาขับรถเล่นแก้เซ็งไปวันๆ ไม่ง้อผู้โดยสาร ยิ่งรถตัวเองโล่งเท่าไรยิ่งชอบ ไม่จอดรับผู้โดยสาร ต่อให้โบกจนมือหัก และมีวิธีป้องกันผู้โดยสารจะขึ้น โดยการไปจอดป้ายไกลๆ เพื่อให้ผู้โดยสารลง แล้วซิ่งทันที ต่อให้คนที่จะขึ้นวิ่งไปถึงประตูก็แล้วเหอะ แถมเป็นรถหายาก นานๆมาสักคันนึง ถ้าพลาดแล้วละก็ ไปสั่งก๋วยเตี๋ยวกินรอคันต่อไปได้เลย


สาย 8 (แยกคลองตลาด-แฮปปี้แลนด์)

รถเมล์สายที่ซิ่งเร็วที่สุดในประเทศไทย คาดว่าคนขับส่วนใหญ่จะเป็นพวกนักแข่งรถมือสมัครเล่นที่ตกงาน หรือสอบตกจากการเทิร์นโพร เลยหันเหชีวิตมาขับรถเมล์แทน แต่มองหน้าแล้วนึกว่าเพิ่งหนีออกมาจากคุก ขอแนะนำสำหรับผู้โดยสารหน้าใหม่ว่าอย่านั่งเบาะหน้า (ยาวๆ) เด็ดขาด หัวคุกอาจโขกหรือพุ่งชนกระจกหน้ารถได้ พึงจับราวให้มั่น ก้าวขึ้น-ลงให้ไว เวลาคนโบกให้จอด มันไมค่อยจอดตรงที่คนยืนคอย มันจะวิ่งเลยไปให้คนวิ่งตาม พอคนที่วิ่งเร็วที่สุดตามไปถึงแล้วก้าวขาจะขึ้นไป มันจะกระตุกรถทีนึง บังเอิญว่าคนโดยสารกระโดดขึ้นไปได้ มันจะกระชากรถอีกทีให้หน้าคะมำไปข้างหน้า คนขับมันจะหันมามองอย่างสะใจ แล้วกระตุกรถไปเรื่อยๆ ให้คนโดยสารคนต่อไปรู้รสชาดอย่างทั่วถีง..... ทีนี้อีตอนขาลง ผู้โดยสารกดกริ่งครั้งแรก มันยังวิ่งตะบึงอย่างเมามัน ผู้โดยสารกดกริ่งอีก มันจะตะคอกว่า "กดครั้งเดียว...รู้แล้ว..เดี๋ยว (เซ็นเซอร์) ไม่จอดซะนี่!" แล้วก็เบรคอย่างแรง ผู้โดยสารทั้งคันต่างพากันหาหลักจับยึดบ้าง ที่จับไม่ทันก็หน้าคะมำ คว่ำเค้เก้
รถยังไม่จอดสนิทดี กระเป๋า (ซึ่งหน้า**มพอกัน) มันจะบอก "ลงเร็วๆ .. ลงเร็วๆ" ผู้โดยสารคนต่อไปเพิ่งก้าวขาซ้ายลงไป คนขับมันจะกระชากรถไปเรื่อยๆ ใครลงทันก็โชคดีไป ใครไม่ทันก็หน้าจ๋อย
 ยอมรับสภาพไปลงป้ายหน้าเอา 


ปอ. 6 (พระประแดง-ปากเกร็ด)

รถเมล์สายที่วิ่งยาวที่สุด เริ่มต้นสายจากจังหวัดสมุทรปราการ พาเที่ยวชมรอบเมืองกรุงเทพฯ อาทิ พระปรางค์วัดอรุณฯ สะพานพุทธฯ วัดโพธิ์ ท่าเตียน ท่าช้าง ท่าพระจันทร์ สนามหลวง วัดพระแก้ว ฯลฯ ไปจนสุดสายที่จังหวัดนนทบุรี ด้วยแพ็คเก็จราคาสุดประหยัด (สมุทรปราการ-กรุงเทพฯ-นนทบุรี) เพียง 18 บาท ตลอดการเดินทาง (กรุณานำอาหารมาเอง) เหมาะกับการพาคนแก่และเด็กเดินทางเล่น เพราะจำกัดความเร็วเพียง 40 กิโลเมตร/ชั่วโมง ปลอดภัยแน่ๆ สนใจติดต่อ ขสมก.
เริ่มทัวร์ได้ 5.30 ถึง 21.00 น. ปล. เนื่องจากใช้แอร์ระบบ Hottest First ป้องกันผู้โดยสารหนาวจนแข็งตาย ไม่จำเป็นต้องเตรียมเสื้อหนาวมาแต่ประการใด

ปอ. 4 (เป็นรถที่แน่นสุดในประเทศไทยแล้วมั้ง)

ทุกวันเราต้องพบนักห้อยโหนกายกรรมออกมาจากตัวรถ จนหวาดเสียวว่าจะเกิดอันตรายกับเขาเหล่านั้นหรือเปล่า กระเป๋ารถเมล์ทุกคนได้รับการอบรมให้พูดเหมือนกันคือ "ขึ้นบนมาหน่อยสิคะ"
"เดินหน้าชิดในหน่อย" "คนหน้าคนหลังช่วยเดินหน่อยสิคะ" บางทีก็ไม่เคยดูเลยว่าสภาพในรถเป็นไง ประมาณว่าโดนตั้งโพแกรมให้พูดยังไงก็พูดตาม หากโดนกระเป่ารถถามว่า "ชิดในหน่อย..ที่ข้างๆ จะเอาไว้เตะตะกร้อเหรอ?" ก็ตอบไปเลยว่า "เอาลูก (ตะกร้อ) มาให้เด่ะ! จะเตะให้ดู"
หรือบ้างก็ตะโดนกลับมาว่า "คุณผู้หญิงด้านหลัง ท้องไม่มีพ่อแล้ว!" บางคนเกาะไปด้วยมือเดียวเท้าเดียวเท่านั้นเก่งจริงๆ วันไหนโชคดีขึ้นได้ จะไปถีงออฟฟิศในสภาพหัวเหอเสื้อผ้ายับเยิน จนเพื่อนมันเคยทักว่าไปโดนข่มขืนมาเหรอ!?

สาย 113 (มีนบุรี-หัวลำโพง)

รถสภาพโทรมชะมัด ประตูปิดไม่ได้ซักกะคัน ในชั่วโมงเร่งด่วนคนอัดแน่นยังกะปลากระป๋อง แถมไม่ชอบจอดรับคนขึ้นด้วย ขากลับจากหัวลำโพงแทนที่จะวิ่งเข้าพญาไท
มันดันมุดเข้าซอยบ้าอะไรไม่รูไปโผล่เอาบรรทัดทอง คนที่รอขึ้นตรงสามย่านก็คอยไปเถอะ ชาตินึงกว่าจะโผล่มาทางพญาไทซักคัน

ปอ.1 (ปากคลองตลาด-มีนบุรี)

วิ่งจากมีนบุรี ผ่านหน้ารามฯ ผ่านพระโขนง ผ่านสุขุมวิท ผ่านสยาม แล้วก็ไปปากคลองตลาด ด้วยความที่จากหน้ารามฯวิ่งไปสุขุมวิทมีสายเดียว (แต่ก่อนมีสาย 40 ด้วย แต่เดี๋ยวนี้มันไม่ผ่านรามฯแล้ว) ทำให้คนแน่นมากถึงมากกว่าแน่นที่สุด แน่นจนเวลาขึ้นนี่กอดคนข้างๆ ได้สบาย
มาก ยิ่งวันเสาร์หรือวันธรรมดาตอนชั่วโมงเร่งด่วนนะ....ฮึ่ม.....อย่าฝันเลยจะได้นั่ง
แต่พอถึงสุขุมวิท 24 (เอ็มโพเรียม-สวนเบญจสิริ) คนลงเกือบหมดรถเลย

 

 

โดย กระจกส่องหน้า

 

กลับไปที่ www.oknation.net