วันที่ พฤหัสบดี กุมภาพันธ์ 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...ถึง ฤๅ ไม่ถึง...


 

ถึง...ฤา...ไม่ถึง

(๑)
ถึง...ไม่เหลืออะไร
ก็ยังเหลือหัวใจที่ไหวเต้น
เหลือความ ธรรมดาอันชาเย็น
เหลือความเป็น เช่นนั้นนิรันดร์มา

(๒)
ถึง...มิมีอะไร
ก็ยังมีซากไร้ปรารถนา
ในความ เปล่าว้างร้างอุรา
บนเรือนทรมา พะว้าพะวง

(๓)
ถึง...ขาดอะไรไป
ก็ไม่ถึงขาดนัยน์หทัยส่ง-
ชีวา ชีวิต มิปลิดปลง
ยังคง อยู่ได้สบายพอ

(๔)
ถึง...หรือ ไม่ถึง
วาบคะนึงพึงท้นถึงล้นอ่อ
เมื่อวาสนาฉัน มันไม่พอ
ก็ไม่คิดทนรอ ฉันพอเป็น

(๕)
ถึง...ไม่เหลืออะไร
ก็ยังเหลือหัวใจที่ไหวเต้น
เหลือความ ธรรมดาอันชาเย็น
เหลือความเป็น เช่นนั้นนิรันดร์มา


ด้วยหัวใจ / แทนคุณแทนไท

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net