วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

+++คนดี..คนเก่ง+++


ฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉัน..ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับที่นั่นอีกแล้ว
แต่ทำไมฉันยังต้องคอยนั่งตอบคำถาม
ซ้ำต้องถูกต่อว่าในขณะที่ไม่ใช่เรื่องอะไรของฉันเลย
พนักงานใหม่กับเจ้านายเก่า
ไม่ว่าพนักงานใหม่ทำอะไรผิดพลาด ก็ไม่เคยผิด มีเจ้านายออกรับแทนตลอด
เพราะอะไรหรือ..? ปกป้องเพื่ออะไร
หรือนี่คือสาเหตุที่แท้จริงที่ฉันต้องเดินออกมาจากที่นั่น
หลายๆ คนถามฉันว่าเพราะอะไรจึงลาออก
ฉันไม่เคยพาดพิงให้ใครบางคนต้องเสียหาย
ทั้งที่ฉันมีสิทธิ์ที่จะพูดก็ได้ อะไรบางอย่างที่อัดอั้นภายในใจ
เหมือนกำลังจะระเบิดออกมา
หลายอย่างที่ถูกกระทำ ทำให้รู้สึกเหมือนจะทนไม่ได้
ถ้ารับปากกันแล้วทำไม่ได้ ก็อย่าพูดให้เสียความรู้สึกเลยดีกว่า
ทั้งที่พยายามแล้วที่จะอยู่นิ่งๆ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับวังวนนั้นอีก
เมื่อคนสองคนพูดไม่ตรงกัน ตกลงว่าใครที่พูดจริง
"พี่คะ...ลูกค้าที่ให้คีย์มีใครบ้าง"
"อ้าว...ยังไม่ได้คีย์อีกหรือ แล้วเจ้านายไม่ได้บอกหรือ"
"บอกคะ...แต่หนูจดไม่ทัน..แล้วเขาก็ไม่ได้ให้ตังค์หนูด้วย"
(ตกลงฉันต้องบอกงานเป็นครั้งที่สอง)
"หนูปิดบัญชีไปแล้ว คีย์พรุ่งนี้ได้มั๊ยคะ"
........................................
"ตกลงคุณคุยกับเด็กว่ายังไงคะ งานยังไม่ได้คีย์เลย..ไหนบอกว่าคีย์แล้วไง"
"บอกให้คีย์แล้ว..ก็ตอนแรกคิดว่าจะออกไปเก็บลูกค้า
แล้วก็ไม่ได้ไปเก็บก็เลยลืม เป็นความผิดของผมเอง"
อืม..นะ ตกลงยังไงกัน ฉันว่าฉันก็บอกชัดเจนว่าให้คีย์งานเลย
ไม่ต้องไปเก็บลูกค้าจะโอนให้
แล้วก็ถามรายละเอียดลูกค้าไปแล้วด้วย
ลูกค้าก็โอนเงินเรียบร้อย ตกลงว่างานยังไม่ได้คีย์
ถามเด็ก เด็กบอกอย่างหนึ่ง ถามเจ้านาย เจ้านายบอกอีกอย่างหนึ่ง
แล้วมันเรื่องอะไรของฉันนะ ออกจากงานมาเป็นเดือน
ยังต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
........................................
เด็กที่แสนดี เด็กที่แสนฉลาดคนนั้น (เจ้านายเขาว่างั้น)
โทรมาถามงานไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งที่มีรายละเอียดงาน
และคู่มืองานอยู่แล้ว  แต่ก็ยังถามในเรื่องที่ไม่ควรถาม
มีปัญหาที่ต้องคอยตามแก้ให้เสมอ
ถ้าต้องคอยทำให้ขนาดนี้ฉันทำเองไม่ดีกว่าหรือ
คุณเจ้านายจะเคยรู้บ้างหรือเปล่านะ
คุณเจ้านายคงจะตอบว่า เด็กยังใหม่ไม่รู้อะไร
เราคงใจดีเกินไป ต้องคอยบอก คอยตอบคำถาม
ซ้ำยังต้องคอยเตือนให้เด็กทำนั่นทำนี่ตลอด
ทำไมต้องยังห่วง ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
อยากไปให้พ้นเสียที ทำดีไปก็ไม่เคยมีใครเห็นคุณค่า
แล้วจะทำไปเพื่ออะไรกัน
วันนี้เพิ่งโดนที่บ้านบ่นมาว่าจะไปคอยตอบคำถามอยู่ทำไม
ในเมื่อลาออกมาแล้ว ผ่านมาเป็นเดือนแล้วควรจะทำอะไรเองได้แล้ว
ไม่งั้นจะจ้างเด็กไว้ทำไม เราก็อึ้งไป ไม่รู้จะตอบยังไง
รอวันที่จะได้จากไปแสนไกล อีกไม่กี่วันคงได้รู้กัน
ขอให้ฉันได้ไป..ขอให้ฉันได้ไป
เฮ้อ..แค่แวะมาบ่นคะ...ถ้าบังเอิญรกสมองก็ขอโทษด้วย


 

โดย ภัทรนภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net