วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ผู้หญิงบางคนไม่ทอผ้า


ผู้หญิงบางคนไม่ทอผ้า

บทนอก

โอ้ละเนอ โอ๋โอโอ่โอ้ละเนอ

ผู้สาวผู้ไท ใช่มีแต่ที่เรณู

 ได้ฮักและที่ได้ฮู้ คือสาวผู้ไทสกลนคร

ครั้งไปเที่ยวงาน พระธาตุเชิงชุมได้พบบังอร

เหมือนเคยร่วมบุญปางก่อน อยู่สุดขอบฟ้าก็มาพบพาน

(ตะวันรอนที่หนองหาน : ศรคีรี ศรีประจวบ)

 

๑. เส้นไหมด้ายทางเครือสั่นระริกสายลมยามเช้า

ราวกับสายพิณลาวแสนสาย

ไร้เสียงทำนองสั่นสะเทือนในเฮือนทอหูก

๒. แสงแดดอ่อนยามเช้า ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งต่ำผ้า

เสียงสอดกระสวย สลับไม้เหยียบไขว้ขวับขวับ

ดังเบาดังแรง ดังขวับขวับ ดังตึบดังตึบ

๓. ผ้าผืนแรกถึงผืนล่าสุด,จนบัดนี้

ยาวไกลถึงฟ้าแห่งหนใด

ผู้หญิงคนนั้นต่ำหูกวันแล้ววันเล่า

ผู้คน วัยเยาว์ เด็ก ๆ หนุ่มสาวหมื่นแสนคน

เดินผ่านไปมาบนสายถนนหน้าเฮือนไม้หลังคาเก่า

บ้างขับลำพร่ำเพลง, บ่นพึมพำ และร้องไห้กระซิก

ผู้หญิงคนนั้นยังต่ำผ้าไหมผ้าฝ้าย ขวับขวับ ตึบตึบ ฯลฯ

๔. ผู้หญิงคนนั้นทอผ้าราวกับเครื่องจักรโบราณ

ส่วนลูกชายผู้ไม่ประสีประสา,นั่งจากบ่ายค่ำย่ำเช้า

จมจ่อมอยู่กับกระดาษสีขาวและความฝันเฟื่อง

ในวัยสี่สิบต้น ๆ เขาไม่สนใจประวัติศาสตร์ชาติพันธุ์

เขาไม่สนใจการปฏิวัติสังคมแห่งสาธารณรัฐล้านช้าง

เขาไม่ใส่ใจการเปลี่ยนแปลง ใดในทางการเมืองแม้แต่น้อย

๕. ในวัยสี่สิบต้น ๆ เขาจมดิ่งอยู่กับนักขับลำฮิมฝั่งสายน้ำของ

ฟังม่วนนัวกับเสียงลำทางสั้นของ ฯพณฯ เคน  ดาเหลา

ฟังเสียงขับลำแสนซึ้งของผู้สาวที่มีชื่อ- บุญเพ็ง ไฝผิวชัย

บางค่ำเขานอนฟังสาวอุบลรอรัก ของเอื้อยอังคนางค์ คุณไชย ฯลฯ

๖. ผู้หญิงคนนั้นยังเฝ้าทอผ้า, ตื่นตา-ทอ เหนื่อย-งีบหลับ

เธอยังตื่นแต่เช้า ๆ กอไฟนึ่งข้าว โปรยอาหารเป็ดไก่น้อย

ในสวนไม้หลังบ้าน ใจเธอใฝ่คะนิงแต่การทอผ้าลายดอกชบา

๗. ลูกชายคนนั้นยังกลับบ้านเสมอ,พร้อมถุงขนมที่เธอชอบ

เธอยังทอผ้าจนลืมคิดไปว่า , ผู้หญิงบางคนไม่ทอผ้า ๐

 

บทนอกส่ง

แดดอ่อนคราใด หัวใจพี่สั่นสะท้าน

คิดถึงเคยฮักผูกพัน คิดถึงหนองหานที่เคยรื่นรมย์

ความหลังฝั่งหนองที่เคยประคองนวลน้องแนบชม

หัวใจยังครางระงม โอ้แม่สาวสกลที่รัก ฯลฯ

(ตะวันรอนที่หนองหาน : ศรคีรี ศรีประจวบ)

โดย ชัชวัลย์พงศ์ยุทธนาธรรม

 

กลับไปที่ www.oknation.net