วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สวัสดีศรีราชา


ผมรู้จักศรีราชาครั้งแรก ตอนที่พี่ชายเจียวไข่ร้อนๆแล้วนั่งกินอย่างอร่อย

บนไข่เจียวจานนั้นโรยหน้าด้วยซอสสีแดงๆ

ทันทีที่ไข่เจียวและซอสสีแดงเข้าปาก อืมมม...พี่นี่ซอสอะไร

นั่นคือครั้งแรกที่รู้จักศรีราชา

และครั้งที่สองไล่เลี่ยกันเมื่อแม่บอกผมว่าพอจบป.6

จะให้ไปเรียนที่อัสสัมชัญศรีราชา

(แต่บังเอิญสอบติดที่อื่นก่อนเลยไม่ได้ไป)

นั่นก็20กว่าปีมาแล้ว ศรีราชาคือซอสพริก 

ศรีราชามีโรงเรียนประจำ 

และศรีราชามีค่ายลูกเสือ.......

 ผมรู้จักศรีราชาไกล้ชิดขึ้นเมื่อสอบเข้าม.1

แล้วโรงเรียนจัดเข้าค่ายที่ค่ายวชิราวุธ ศรีราชา 

นั่นคือครั้งแรกที่ผมได้ไกล้ชิดศรีราชา

และครั้งนั้นผมรู้สึกว่าเป็นการเดินทางที่ไกลบ้านที่สุดของผม

หลายปีผ่านไปผมกับศรีราชาไกล้กันมากขึ้น

อาจเป็นเพราะหญิงสาวที่เรารักอยู่ที่นั่น

ผมแยกไม่ออกแล้วว่าผมรักศรีราชาเพราะรักเธอ

หรือเพราะซอสพริก

หรือเพราะการได้มาเข้าค่ายพักแรม

แต่การได้มาที่ศรีราชาบ่อยๆทำให้เราหลงไหลในบรรยากาศ

เพราะที่นั่นสำหรับผมคือส่วนผสมระหว่างความเก่ากับความใหม่

ในบางครั้งผมอยากหยุดเวลาไว้ เพื่อไม่ให้บางสิ่งเปลี่ยนแปลงไป

แต่ดูเหมือนจะเป็นการเห็นแก่ตัวจนเกินไป

และอาจเป็นได้แค่เพียงความคิด

เพราะทุกสิ่งมีความเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่ผมทำได้คือความทรงจำ

เก็บไว้ให้คงอยู่ตลอดไป

โดย บอย_บางเบิด

 

กลับไปที่ www.oknation.net