วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

สุนัขเชื่องๆ และ หมาแลกครุ!?


1.

"ผมเหมือนหมาตัวเชื่อง และสามารถเชื่องได้กว่านี้อีก"..!!


นั่นมันเป็นเสียงครวญมาจากแดนไกล ที่เจ้าของไล่เตะมันออกไปจากบ้าน กลายสภาพเป็น "หมาจรจัด" หาที่พักไม่เป็นหลักแหล่งเสียที

ไม่อยากคุยเรื่อง "หมาๆ" เดี๋ยวพูดไปพูดมาก็กลายเป็น "ปากหมา" จะกลายเป็นเรื่องไม่สุภาพไปได้ แต่อย่างว่าบ้านเรา มันมี "การเมืองเรื่องหมาๆ" จึงต้องหยิบมาเล่าให้ฟัง

ไม่รู้ว่าเทียบเปรียบกับ "สุนัขต่างแดน" ได้หรือไม่!

2.

ไอ้ดำ เป็นหมาที่พ่อของผมขอจากตำรวจที่รู้จักกันมาเลี้ยง มันไม่ใช้เป็นหมาเด็กๆ ตัวเล็กๆ แต่มันเป็นหมาวัยหนุ่มรูปร่างดี

ตอนแรกที่มันเข้ามาเป็น "สัตว์เลี้ยง" ในบ้าน คนในบ้านก็ประคบประหงมดูแลมันอย่างดี อีกทั้ง มันเป็นหมาที่เอาอกเอาใจเจ้าของเป็นอย่างยิ่ง

ไอ้ดำ มีนิสัยขี้เล่น อยู่ต่อหน้าผู้เป็นเจ้าของมันจะแสดงท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู

แต่พอเลี้ยงไปสักพักแล้ว ลายมันก็เริ่มออก นิสัยสันดานหมาๆที่หน้าไหว้หลังหลอกก็เริ่มเกิดขึ้น เพราะบ้านนอกคอกนาของพ่อแม่ผมที่เลี้ยงเป็ดเลี้ยงไก่ ต่างเป็นเหยื่อให้ไอ้ดำวิ่งไล่ฟัด

แรกๆก็หมาหยอกไก่.. แต่พอได้จังหวะ ไอ้ดำก็งับคอเป็ดไก่ซะงั้น

เสียงบ่นของยายผมเริ่มดังเป็นระยะ บอกเล่าถึงการกระทำของไอ้ดำ ว่าวิ่งไล่กัดสัตว์ในบ้านเป็นว่าเล่น และเคยไล่ตีเตือนมันหลายครั้ง

เวลาให้อาหารไอ้ดำ มันจะกินนิดหน่อยพอเป็นพิธีเท่านั้น แต่เวลาตกดึกก็ชอบมุดเข้าครัวหาอาหารดีๆกิน เสียงจานชามดังกลางดึกสร้างความรำคาญไปทั้งบ้าน

พฤติกรรมมันเริ่มแย่ลงเรื่อยๆทุกวัน

ครั้นพาไอ้ดำมันไปท้องนา ขณะที่เจ้าของกำลังง่วนกับการเกี้ยวข้าว แต่ไอ้ดำมันง่วนกับการหาทางไล่กัดเป็ดไก่ที่เลี้ยงไว้ที่ท้องนาอีก

แต่ไอ้ดำมันฉลาด พอเกิดเรื่องที มันจะทำตัวเชื่อง วิ่งทำหูตกๆมาใกล้ก็เอาคอถูขาพ่อเสมอ เสมือนมันรู้ว่า ถ้าเอาใจพ่อได้ มันจะพ้นผิด

ทว่า นับวันเรื่องราวของวันกลายเป็นที่กล่าวขวัญถึงเรื่องความตะกระตระกรามไปขโมยของกินบ้านใกล้เคยที่ไม่มีรั้วรอบขอบชิด และไล่กัดสัตว์เลี้ยงชาวบ้านด้วย

ดังนั้น แม่ ผู้ทนดูพฤติกรรมของมันอยู่เงียบๆ จึงคิดหาทางกำจัดมัน เพราะถ้าปล่อยทิ้งไว้ไปแพร่เชื้อพันธุ์กับหมาตัวเมียมีลูกออกมาเป็นคอกก็คงลำบาก เพราะพ่อพันธุ์สันดานไม่ดี

แม่จึงตัดสินใจเอาไอ้ดำไปตอนทำหมัน..

แต่ปัญหาไม่ได้จบไป ความตะกระตะกรามของมันยังอยู่ แม้มันจะทำตัวเนียนๆ เชื่องๆ ใส่พ่อเสมอ และบางทีผมเองก็เห้นใจมันที่เอาอกเอาใจนายมัน สามารถทำท่าทางขึ้นเล่นให้ได้ยิ้มและหัวเราะได้

ส่วนเรื่องหลับลับแล้ว ไอ้ดำ มันน่ากลัวกว่าที่คิด เพราะชื่อเสียงมันร่ำลือไปทั่วว่าระยำตำบอนขนาดไหน

ขนาดไล่เห่าเด็ก แสดงกิริยาโหดร้าย

จนกระทั้ง เกิดเรื่องอีกครั้ง มันไปไล่กัดไก่แม่พันธุ์ของพ่อ จึงโดนหวดด้วยไม้ลำใหญ่ไปหลายครั้ง และหายตัวไปหายวัน

พวกเราคิดว่า มันคงไม่รอด ไม่รู้ไปตายที่ไหน หรือไม่ตายก็คงทิ้งเจ้าของไปแล้ว

แต่อย่างว่า บ้านนอกคอกนา ถ้าหมาตัวไหนไม่มีเจ้าของ หรือเป็นหมาดื้อ ไม่เชื่อฟังเจ้าของก็มักจะโดนเชือด

กลายเป็นอาหารอันโอชะของวัยรุ่น ผู้บ่าวแนวแถวบ้าน

ทำนองเดียวกับผู้บ่าวแนวกินหมา.. ผู้บ่าวแนวกินแมว.. นั่นเอง

3.

แต่จนแล้วจนรอด ไอ้ดำก็กลับมา สงสัยมันกลัว เพราะคงเคยเห็น "หมาจรจัด" ที่เจ้าของทิ้งไม่สนใจ กลายเป็นอาหารมนุษย์

อย่างไรก็ตาม เมื่อกลับมาบ้านอีกครั้ง แรกๆ มันก็ทำตัวดี จึงกลายเป็นที่รัก แต่ลับหลังมันก็ไม่ทิ้งสันดานตะกระตะกรามกินมูมมามทำให้ชาวบ้านเดือดร้อน

สุดท้ายเมื่อแว่วเสียงรถคันใหญ่ผ่านมา พร้อมประกาศผ่านเครื่องขยายเสียงว่า "หมาแลกครุ ครุแลกหมา"

นั่นเป็นจุดจบของไอ้ดำ เป็นจุดจบที่ปราณีที่สุดแล้ว หากไม่ปราณีมัน คงโดนวัยรุ่นไล่ล่าขึ้นเขียงโดนสับเป็นชิ้นพัดกินไปนานแล้ว

ไม่รู้ว่าจุดจบ "สุนัขต่างแดน" ตัวนั้น จะเป็นทำนองนี้หรือเปล่า??

(ปล.ภาพประกอบ สุนัข มาจากอินเตอร์เนต ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหา)

โดย Nity

 

กลับไปที่ www.oknation.net