วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

+++จุดเปลี่ยน+++


ในวันนี้มีคำเชื้อเชิญให้กลับไปอยู่ ณ จุดเดิม

จะกลับไปเพื่ออะไรหรือ ถ้าเมื่อต้องเจอกับสภาพเดิมๆ

ตัวคนเชิญเองยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้น

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังกลายเป็นความผิดของฉันอยู่

"กลับไปช่วยกันก่อนได้ไหม ปัญหาก็เกิดจากตัวคุณเอง"

ช่วยงั้นหรือ? นานเท่าไรที่ใช้คำนี้ ที่ผ่านมายังไม่พออีกหรือ

"จะกลับไปทำไม ในเมื่อคุณก็มีคนของคุณอยู่แล้ว"

"มันไม่เหมือนกัน"

คนเราจะเห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ก็ต่อเมื่อได้สูญเสียสิ่งนั้นไปแล้ว

สายเกินไปหน่อยไหมที่คุณจะบอกให้ฉันกลับไปในตอนนี้

ในเมื่อตัวคุณเองยังไม่สามารถแยกเรื่องงานออกจากเรื่องส่วนตัวได้

คำพูดแรงๆ ที่เราสาดใส่กัน มันเหมือนการตอกตะปูลงบนผนัง

ถึงจะถอนตะปูออกที่ผนังนั้นก็ยังทิ้งร่องรอยของตะปูเอาไว้

เหตุผลหลักที่สำคัญที่สุด คือ ผู้หญิงของคุณทุกคนไม่ชอบหน้าฉันมากๆ

ทำงานด้วยกันไปก็คงมีแต่จะทะเลาะกัน

อย่าให้ฉันกลับไปดีกว่า

นิสัยเดิมๆ ที่คุณไม่เคยเปลี่ยน และไม่เคยมองเห็นตัวเอง

และบางอย่างที่ฉันเองก็ไม่สามารถเปลี่ยนได้เช่นกัน

มีบางอย่างที่คุณยังไม่สามารถเคลียร์ให้ฉันได้

มันคาใจมาก ในวันที่คุณเดือดร้อนฉันพยายามช่วยคุณเสมอ

ฉันคิดถึงคุณก่อนตัวเองด้วยซ้ำไป

แต่ในวันนี้ วันที่ฉันเดือดร้อน คุณปฏิเสธทุกคำขอ

เหตุผลเพียงเพราะว่าคุณต้องช่วยตัวเองก่อน

ก็จริงนะ ใครก็ต้องคิดถึงตัวเองก่อนเสมอ

การตัดสินใจจากมาเป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว

ในวันที่ฉันจากมา คุณเองก็ไม่เคยถามฉันสักคำว่าทำไม

และไม่ได้คิดจะเหนี่ยวรั้งฉันเอาไว้ คุณเต็มในให้ฉันจากมาเอง

ปล่อยให้ฉันได้เดินไปตามทางที่ฉันได้เลือกเองเถอะนะ

เส้นทางในชีวิตไม่เคยโรยด้วยกลีบกุหลาบ

กว่าจะเดินมาถึงจุดนี้ต้องผ่านอุปสรรคขวากหนามมากมาย

ก้าวเดินเพียงลำพัง ไม่เคยมีใครข้างกาย

อุปสรรคครั้งนี้ ฉันจะผ่านมันไปให้ได้

มันอาจเป็นครั้งที่หนักหนาที่สุดในชีวิต

มีเรื่องที่ต้องรับผิดชอบ มีความกดดันจากคนรอบตัว

ต้องตัดตัวเองออกจากบางอย่างที่ผูกพันมานาน

ฉันอยากเข้มแข็งกว่านี้ อยากให้ตัวเองมีกำลังใจมากกว่านี้

บางครั้งก็ไม่อยากรับรู้ ไม่อยากรับฟังอะไร

เหนื่อยเหลือเกิน แต่ยังต้องเดินต่อไป

บางทีฉันก็ถามตัวเองว่าฉันมีชีวิตอยู่เพื่ออะไร

ในวันที่สับสนและอ่อนล้าอย่างวันนี้

น้ำตาอาจไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดี

จากวันนี้ฉันจะเข้มแข็ง และยอมรับในการเปลี่ยนแปลงให้ได้

โดย ภัทรนภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net