วันที่ พฤหัสบดี มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

วิธีการเย็บการ์ดทำมือ


สวัสดีค่ะ

ก่อนอื่นก็ต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่ไม่ได้มาอัพบล็อกเลย

พอดีช่วงที่ห่างหายไปก็ต้องไปปฏิบัติภาระกิจหลายอย่าง

หนึ่งในนั้นก็คือ จัดงานศพของพ่อตัวเองค่ะ

จากครั้งที่แล้วที่บอกว่าพ่อขอปาเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย

เป็นที่รู้กันว่าโรคนี้เป็นโรคยอดฮิตในหมู่ชายไทย รู้ช้า แต่ตายเร็ว

ปกติแล้วคนป่วยที่เป็นโรคนี้จะอยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน

พ่อของปาตกมีนค่ะ อยู่ได้แค่ 3 เดือนกว่าก็ไปสบายคนเดียวเลย

ปาทำใจตั้งแต่รู้ว่าพ่อมีก้อนเนื้อที่ตับตั้งแต่ลอยกระทงปีที่ 51 แล้วหละ

ว่าพ่อคงจะอยู่กับเราอีกไม่นาน ช่วงนั้นมันเหมือนโปรโมชั่นความเศร้า

ยังไงก็ไม่รู้ซิ มีเรื่องหลายอย่างเข้ามาสุมกันเยอะมาก

ทำให้เข้าใจเลยว่าทำไมเวลาคนบทจะโชคร้ายขึ้นมาเรื่องต่างๆก็จะมา

สุมรวมกัน จำได้ว่าตอนนั้นเป็นช่วงสอบปลายภาค หนังสือก็ต้องอ่าน

รายงานกองมหึมาเลยหละ โชคดีที่เพื่อนช่วยเรื่องรายงาน

แต่เรื่องสอบคงต้องช่วยตัวเอง มานั่งนึกตอนนี้ก็ขำดีนะ ขณะที่เพื่อนๆ

กำลังเร่งอ่านหนังสือสอบปลายภาค ปากำลังจัดงานศพให้พ่ออยู่เลย

เทอมนี้ขอแค่ B ทุกตัวก็พอแล้วหละ เพราะถ้าเรียนโทแล้วต่ำว่า 3  เนี้ย

โชคร้ายเลยหละ แล้วคำภาวนาก็เป็นจริงเกรดออกมาได้ B  ถ้วนหน้า

นับจากงานศพพ่อจนวันนี้ก็ยังไม่ครบเดือนเลย แต่ทำไมฉันทำใจได้เร็ว

เป็นคำถามที่ฉันก็ยังงงอยู่ คนอื่นเป็นปีกว่าจะทำใจได้

ฉันไม่ได้เป็นหญิงใจแกร่งอะไรหรอกนะ เพียงแต่ฉันไม่มีเวลามานั่งคิด

ต่างหากหละ กิจการโต๊ะจีนขนาดเล็กๆที่พ่อทิ้งไว้ให้พวกเราหากิน

ฉันต้องมาสานต่อ ถ้าทิ้งนะมีหวังพ่อมาบีบคอฉันตายแน่ๆเลย

เพราะวันรดน้ำศพของพ่อ ฉันยืนอยู่ที่ข้างหน้าของศพพ่อ

แล้วฉันก็เอามือลูบหน้าพ่อ ตอนนั้นหน้าของพ่อแข็งขึ้นมาก

คงเพราะฟลอมารีนที่ทำให้ร่างพ่อเป็นแบบนั้น

ฉันจับที่แก้มของพ่อ แล้วก็พูดอยู่แค่สองประโยคว่า

"พ่อค่ะพวกเราอยู่กันได้ ไม่ต้องเป็นห่วง"  กับ

"พ่อค่ะปาสัญญาว่าปาจะไม่ทิ้งโต๊ะจีนของพ่อแน่นอน"

แล้วฉันจะทำยังไงให้พ่อไว้ใจหนะหรอ ก็แค่ทำตัวไม่อ่อนแอ

ฉันร้องไห้ครั้งสุดท้ายก็วันเผาศพของพ่อ แล้วตามมาอีกนิดหน่อย

ก่อนสอบเพราะฉันอ่านหนังสือไม่ค่อยเข้าหัวเลย

ไม่เคยคิดว่าฉันจะต้องมาเสียพ่อตอนอายุ 26 

ยังคิดอยู่เลยว่าถ้ามีเรื่องร้ายอะไรเกิดขึ้นจากนี้อีกต่อไป

ฉันคงมีภูมิต้านทานแล้วหละ ที่เขียนเล่ามาทั้งหมดนี้ก็อยากจะบอก

คุณคนที่กำลังอ่านบล็อกนี้ว่า ถ้าเกิดเรื่องเลวร้ายในชีวิตไม่ต้องกลัว

ที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพราะไม่มีอะไรที่เราจะผ่านไปไม่ได้

แค่เรามีสติเท่านั้น ส่วนความทุกข์ที่มีก็อยู่กับมันแค่พอให้รู้ว่าทุกข์

แล้วใช้เวลาที่เหลืออยู่ไปทำอะไรอย่างอื่นดีกว่า เพราะถ้าเราจมปลัก

กับความทุกข์นานๆมันไม่มีประโยชน์ เพราะอะไรหนะหรอ

ก็เรากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ไงหละ บางคนบอกว่าไม่ใช่เราก็ไม่รู้หรอก

ว่ามันทุกข์แค่ไหน ก็แค่อยากบอกว่าใช้เรื่องปาเป็นตัวอย่างก็ได้นะ

เพราะปาคิดว่า"ชีวิตนี้คงไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าเสียพ่อแล้วหละ"

พอเราผ่านมันมาได้ก็รู้สึกว่าปัญหาที่ปาจะเจอต่อไปมันเล็กไปเลยหละ

ถ้าใครกำลังมีปัญหาก็เมล์มาเล่าให้ฟังได้นะค่ะ มันเป็นการระบาย

ได้ดีทางนึงเลยหละ

 

จบไปแล้วสำหรับคำแก้ตัวที่บอกว่าทำไมถึงหายไปนาน

มาคราวนี้ก็จะบอกถึงวิธีการเย็บการ์ดทำมือ มันมีที่มาค่ะว่าทำไม

ถึงพึ่งมาบอกว่าเย็บการ์ดยังไงกันตอนนี้ก็เพราะว่ามีเพื่อนของปา

มาอ่านแล้วไม่เข้าใจวิธีทำต้องมานั่งอธิบายกันใหม่

สรุปว่าปาเขียนบล็อกอ่านไม่รู้เรื่องมากกว่าเลยมานั่งทำใหม่

มาเขียนแต่ละขั้นตอนกันเลย เริ่มกันเลยนะค่ะ

ภาพนี้เป็นรูปร่างหน้าตาของการ์ดที่ทำเสร็จแล้วค่ะ

ก่อนอื่นก็ต้องรู้จักกันก่อนค่ะว่ามีอุปกรณ์อะไรบ้างตามภาพนี้เลยค่ะ

มีอะไรกันบ้างเอ่ย.....

กรรไกร ดินสอ ยางลบ กระดาษต้นแบบรูปหัวใจ เข็ม ด้าย เข็มหมุด

เส้นเชือกที่จะเอามาทำรูปหัวใจ  กระดาษทำการ์ด

โปรดสังเกตว่าไม่ต้องมีกาวมาเป็นส่วนประกอบในการทำการ์ด

เพราะอะไรหนะหรอ มันเหนียวมือหงะเลยไม่อยากใช้

หลังจากเตรียมอุปกรณ์กันแล้วก็วาดรูปหัวใจบนกระดาษการ์ด

อ๋อ ต้องบอกก่อนว่ากระดาษที่เอามาทำการ์ดใช้กระดาษแข็งดีกว่านะ

ที่ปาใช้เป็นกระดาษชานอ้อยค่ะ วาดรูปหัวใจในกระดาษแล้ว

ก็ใช้เข็มหมุดเจาะกระดาษตามแบบนี้เลยค่ะ

เราเจาะกันเว้นช่องไฟให้มีระยะห่างพองาม

จากนั้นก็เริ่มการเย็บการ์ดได้เลยค่ะ อันนี้เป็นด้านหน้า

จากภาพมันบรรยายได้ว่า เราก็ต้องเอาเชือกมาทาบกับกระดาษเอาไว้

แล้วก็เอาเข็มกับด้ายมาเย็บให้ติดกับกระดาษการ์ด

ต่อไปเป็นด้านหลังค่ะ

ด้านหลังก็จะมีแต่ด้ายพัวพันกันอยู่ด้านหลังค่ะ

พอเย็บการ์ดเสร็จแล้วก็ตกแต่งตามความชอบเลยค่ะ เส้นตรงขอบ

จะเป็นรูปแบบไหนก็แล้วแต่จะจินตนาการ

คราวนี้ถ้าใครอยากรู้วิธีการทำการ์ดแบบอื่นๆอีกก็บอกมาได้เลยนะค่ะ

ปาจะจัดมาให้เป็นขั้นตอนแบบให้เห็นกันชัดๆ ส่วนการ์ดรูปแบบอื่นๆ

นอกจากนี้ก็คิดออกแล้วว่าจะทำอะไร แต่ติดอยู่อย่างเดียวเอง

ว่าไม่มีเวลามานั่งทำเลย ทั้งเรียน ทั้งงานที่บ้านอีกก็แทบไม่มี

เวลาส่วนตัวแล้วหละค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะค่ะ ไม่ทิ้งบล็อกนี้แน่นอน

อีเมล์ปาอยู่ด้านบน ยังไงก็มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้นะค่ะ

 

"จำไว้นะค่ะ แค่มีสติอยู่กับตัวก็ไม่มีอะไรมาทำอะไรจิตใจเราได้แล้วหละ"

โดย โลมาสีน้ำเงิน

 

กลับไปที่ www.oknation.net