วันที่ ศุกร์ มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...เรื่องเล่าของลูก....


เรื่องเกิดเมื่อพายุฤดูร้อนที่ผ่านมา

ในวันนั้นลูกสาวต้องไปเรียนตามปกติ....

ในเย็นวันนั้นลูกสาวกลับมาพร้อมเรื่องเล่าเศร้าๆว่า....

รถที่แม่เพื่อน..ของเพื่อนนั่งไปเกิดอุบัติเหตุลื่นไหลไปชนต้นไม้

แม่เพื่อนกระเด็นออกนอกรถคอหักตายคาที่

เพื่อนน้องเปรียวคนนึงพูดว่า...ถ้าต้องเสียแม่ไปตอนนี้เราคงรับไม่ได้....

ลูกสาวพูดต่ออีกว่า....น้องเปรียวก็เหมือนกัน.....

มิน่าล่ะ ! วันนั้นน้องเปรียวนั่งกอดแขนดิฉัน ดูอ้อนๆผิดปกติ

...................

หลังจากงานศพผ่านไป

ลูกสาวเล่าเรื่องนั้นอีก...ว่า...

สงสารพ่อของเพื่อนจังเลยแม่จ๋า...

เพื่อนน้องบอกว่า...พ่อเอาแต่เศร้า...ตาลอยเหม่อลอย

มีคนเล่าตอนเกิดเหตุให้ฟังว่า...พ่อเขาเอาแต่ปั้มหัวใจแม่และก็พายปอด

ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนรถพยาบาลมา

แล้วเพื่อนก็ยังบอกอีกว่า...รู้ไหมว่าทำไมเราร้องไห้ไม่ออก

เพราะว่า....พ่อร้องไห้กอดเราแล้วบอกว่า.........พ่อขอโทษนะลูก...พ่อไม่ได้ตั้งใจ....

ดิฉันถามลูกว่า.........ทำไมพ่อเขาถึงพูดอย่างนั้น....

ลูกสาวดิฉันบอกว่า.........พ่อเขาเป็นคนขับ.......

..................

ดิฉันฟังลูกเล่าจบ..อดน้ำตาคลอไม่ได้เลย

บอกกับลูกว่า....ถ้าเกิดกรณีแบบนี้กับแม่....

วานลูกอธิบายให้พ่อฟังด้วยว่า....แม่ไม่ได้คิดว่าเป็นความผิดของพ่อเลย

...............

โดย วันวาน

 

กลับไปที่ www.oknation.net