วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ไปเรียนวันแรก..กับบรรยากาศ..สบายๆ พร้อม เสี่ยวไทบ้าน ที่ University of Arkansas


หากเราท่านจำได้ตอนไปโรงเรียนวันแรก..รู้สึกอย่างไร..วันนี้คงไม่ต่างกันนักหรอกครับท่าน

ที่เสี่ยวไทบ้านต้องตื่นแต่เช้า..อาบน้ำ..ขัดรองเท้า..กินอาหารเช้า..แต่ที่ต่างคือกินซีเรียลกับนมจืด!!

หอบสังขารวัยสามสิบปลายๆ..หอบเอาของที่ระลึกไปฝากคุณครู..แค่ชุดแต่งตัวผ้าพันคอ..ก็ดูไม่จืดแล้วครับ

มีเพื่อนวัยใกล้เคียงกันจากนานาประเทศ..ทั่วโลกมาเป็นพันธมิตรเสี่ยวไทบ้าน..สอบถามชื่อแซ่ก็จำบ่ได้ดอก

มีตั้งแต่ รัสเซีย บราซิล โบลิเวีย เปรู เม็กซิโก...เกาหลี ญี่ปุ่น..โอ๊ยจำไม่ไหว..ใหนเล่าจะ..

ซาอุดิ...และแน่นอนไทยแลนด์...ถามเพื่อนบางคนได้ทุนฟูลไบรท์..อื้อหือ..เก่งจริงๆ

เดินจากที่พักประมาณ 15 นาที..อากาศกำลังเย็นสบายคล้ายเดือนธันวา..มกรา บ้านเราครับ

ตามถนนเนินเขาแบบฉบับรัฐอาคันซอก็เป็นเมืองชนบท..ห่างไกลความเจริญแต่น่าอยู่เพราะไม่พลุกพล่านมากนัก

อาคารเรียนก็ใหญ่โต..โอ้โห...เราโชคดีจังที่เกิดมาแล้วได้มีโอกาสมาอเมริกากับเขาบ้าง.ฝันเป็นจริงก็ครานี้

ตามหลังเพื่อนชาวเปรูคนนี้ที่ได้รับทุนจากมูลนิธิฟูลไบรท์

http://www.fulbrightalumni.org/olc/pub/FBA/cpages/membership/membership.jsp

ชมภาพไปพร้อมๆกันนะครับ

ดอกไม้ที่เห็นผมไม่รู้จักชื่อหรอกครับ..เห็นทีแรกนึกว่าดอกไม้ใช้สอยดาวในงานวัด..ของเทียมแน่ๆ..แต่ใหน..กลายเป็นต้นไม้จริง..เกือบเสียเสี่ยวแล้วมั๊ยหละเรา...

ภาพเพื่อนๆรุ่นเดียวกันตอนนั่งรอสอบสัมภาษณ์ผ่านหลายด่าน...ผมนึกว่าจะไม่มีพิธีรีตรอง

ที่ใหนได้ยังกะตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย...ปาดเหงื่อไปหลายตลบ..ท่ามกลางอากาศอันเย็นยะเยือก..ข้อสอบจาก ม.มิชิแกนเลยอ่ะท่าน..เอ๋ยยย


เสร็จแล้วอาจารย์พาไปทัวร์ ....รอบๆแคมปัส..เย้ๆๆๆๆ..เหมือนเด็กอนุบาลเข้าไปใหญ่

..เดินเป็นกลุ่มๆดีนะไม่จับมือไปด้วย..ที่แน่ๆมีป้ายบอกชื่อด้วยครับ



อาคารแต่ละหลังก็อลังการน่าดูชม..สมเป็นมหาวิทยาลัยแห่งรัฐอาคันซอ..



หากมาตอนช่วงฤดุหนาวคงดูตัวเองไม่จืด...เพราะแค่มาช่วงสปริงฤดูนี้..ก็ซีดเผือดไปมากเหมือนกัน




แล้วอาจารย์ก็พาเข้าแถวไปกินข้าวที่คาเฟททีเรีย..หรือโรงอาหาร..โรงเรียนบ้านเราดีๆนี่เอง..



มีเพื่อนเม็กซิกัน..หนุ่มๆและสาวๆชาวญี่ปุ่น และเกาหลีที่หน้าออกเอเชีย

มานั่งเป็นเพื่อนในกรุ๊ปเดียวกัน..เพื่อนชายเม็กซิกัน..คงไม่ต้องเอาภาพมาลงนะครับ



อีกนั่งข้างๆถัดไปมาจากบราซิล...กินเก่ง..ต้องให้เพื่อนรอจนผมต้องเอ็ดให้..ไปได้แล้วเพื่อนเขารอ.ว่าไปโน่น!!!



บรรยากาศทั่วไปในโรงอาหาร อลังการงานสร้าง..กินแบบบุปเฟ่ต์...ผมมองหาข้าวไม่เจอ

..เฮ้อ กินปลา กินไก่ ใส่ไอ้เจ้าแป้งขดๆสีเหลืองให้เต็มจานเป็นใช้ได้..เพราะมื้อต่อไป..จ่ายเอง





ออกมาจากโรงอาหารสะดุดตากับเจ้ากล่องที่วางอยู่...เห็นว่าเป็นกล่องที่รับบริจาคเสื้อยืดเก่าๆ..

อืมม์ไอเดียไม่เบาน่าทำแบบอย่าง..รวมไปช่วยคนจนขาดแคลนเสื้อผ้าที่บ้านเรานะครับ





ตึกราม..อาคารต่างๆก็ใหญ่โตอีกนั่นแหละครับ



อีกอย่างที่น่าสนใจของเมืองนี้ไม่ว่าอยู่นอกหรือในแคมปัส..การกำหนดความเร็ว

ที่มีคนปฎิบัติโดยเคร่งครัดน่าจะทำเป็นแบบอย่างครับ..นอกเมืองใกล้ชุมชนก็วิ่งกันไม่เกิน 30กม

หรือไมล์(ของเขา)..ก็น่ารักออกครับ..รับรองมีการชนน้อยลง..ไม่ว่าจะช่วง ฤดูเทศกาลใดๆ





ในมหาวิทยาลัยยังมีStudent Union สหภาพนักศึกษาหรือจะคล้ายๆ สโมสรนักศึกษาหรือเปล่า

เอาเป็นว่าใกล้เคียง..มีบริการมากมายแม้กระทั่งโรงหนัง..โรงละคร ห้องบอลรูมใหญ่..ขายของมากมาย




หนังเข้าเรื่อง..เบนจามิน..ที่จ่าจินต์หลับทั้งเรื่อง..ก็มาฉายพอดีครับ



ปรัชญาของมหาวิทยาลัย..อ่านกันเอาเอง..กลัวแปลผิด..หุหุ







เจ้าหนุ่มไนจีเรียเดินตามหลังมาพร้อมสาวเกาหลี..หน้าหวาน










ถึงเวลากลับบ้าน..ผมก็แวะทักเขาไปเรื่อย..แค่ถามไถ่ครับ..ว่าสบายดีบ่...



แล้วก็เดินกลับ..พร้อมเพื่อนเม็กซิโก..สามคน





ดอกไม้ข้างทางกำลังบานได้ใจจริงๆเราเองก็หมั่นเขี้ยวตั้งแต่มาอยู่บ้านโอเค

..มีแต่คนถ่ายรูปสวยๆมาให้ดู..มาอยู่ที่นี่จะถ่ายให้สมใจ..คงไม่มีใครมาแย่งซีน..







แอบถ่ายเพื่อนเม็กซิกัน..


บ้านหลังที่พักครับ..103 หลังนี้..มาไม่ผิดแน่



ต้นไม้ต้นนี้ก็มีนกสีแดงๆแบบี้มาบ่อยๆ..คราวนี้ไม่มีพี่ชาลี พี่เต็งพ้ง..สิงห์มือซ้าย

และชาวโอเคเนเจอร์มาแย่งซีนอีกเป็นแน่แท้



เอ้า..ถ่ายรูปเป็นที่ระทึกกับอาจารย์..สักหน่อย..จำได้คนนี้ที่สัมภาษณ์เมื่อตอนเช้า

..แถมมาอยู่บ้านใกล้เราอีก..




ชื่อนก..ชื่อดอกไม้..ชื่อต้นไม้ยังไม่คุ้น..ยังไม่ชิน..เลยบอกชื่อไม่ถูกต้องขออำไพ

นะครับ..ใครรู้ก็แวะมาสะกิดผมทีครับ

สวัสดีสำหรับเอ็นทรี่นี้..จากเสี่ยว..อินเตอร์..รายงานสดๆจากมลรัฐอาคันซอ




อ้อ..มีภาพนกตัวนี้กำลังหาเศษไม้เอาไปทำรัง..มาฝากด้วยครับ

โดย ไทบ้าน

 

กลับไปที่ www.oknation.net