วันที่ พุธ มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดวงใจคุณไม่รู้หรอก



คุณไม่อาจรู้ถึงดวงใจฉันจริง ๆ หรอก
ฉันยอมรับว่า คุณคือผู้ที่รู้ดวงใจฉันมากที่สุดคนหนึ่ง
คุณรักฉัน  ใช่คุณรักฉันและบอกกับฉันอย่างนั้น
และคุณแสดงออกถึงรักที่มีต่อฉันโดยดีตลอดมา

จะให้ฉันทำอย่างไร ชีวิตฉันต้องเดินทางไปข้างหน้า
ฉันรักครอบครัว ฉันรักชีวิตของฉัน
ฉันต้องเดินไปกับชีวิตนั้นในลำพังของตัวฉันเอง

ปรารถนาของฉัน ของคุณ เป็นปรารถนาที่ไม่ต่างกัน
เราต่างปรารถนาในชีวิตที่มีความสุข
สุขด้วยรัก สุขด้วยชีวิต

.. แม้ว่ารัก.. รักของเรานั้นไม่อาจที่จะอยู่ร่วม
ฉันรู้ว่าคุณรอคอย  ใช่ ฉันเองก็รอคอย
เราต่างคือผู้รอคอยด้วยความหวังที่จะมีชีวิตอยู่

ฉันรอคอยคุณ เช่นดังที่คุณรอคอยฉัน
เราต่างรอคอยในความหัวงถึงชีวิตที่จักเป็นอยู่

แต่หนทางนั้นกลับให้เราต้องเดินไปในทางที่ขนาน

.. แม้ว่าคุณจะกำลังย่างเดินมาในทางเดียวกับฉัน
แต่ทางนั้น.. ทางของฉันอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว
พร้อมให้ฉันย่างเท้าก้าวเดิน.. เราต่างมีที่ทางของตน ๆ

ใช่ คุณอาจบอกว่า เราสามารถจะร่วมเดินทางเดียวกันได้
แต่จะให้ฉันทำอย่างไร..  ดวงใจคุณไม่รู้หรอก

คุณรู้อยู่เต็มอก..
แต่คุณกลับไม่รู้จริงถึงชีวิตฉันมากไปกว่าตัวฉันเองหรอก
และใช่ ฉันอาจรู้จริงในชีวิตของฉันเอง
แต่นั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่จะแน่.. แต่ฉันพร้อมแล้วในการเดินทาง
ทางข้างหน้านั้นจะเป็นอย่างไร เมื่อฉันตกลงใจเดินลงไปแล้ว
ฉันก็ต้องเดินไปด้วยชีวิตฉันเอง

ดวงใจคุณรู้.. แต่ดวงใจคุณอีกนั่นล่ะ ที่ไม่รู้
การเดินทางของฉัน คือชีวิตของฉัน
เป็นการเดินทางด้วยชีวิต โดยชีวิต

เราต่างคือผู้เดินทาง.. เพราะเราต่างมีชีวิต
ขอให้ชีวิตของคุณเดินทางประสบความสำเร็จ

คุณยังอยู่กับชีวิตฉัน
รักของเรายังมีอยู่กับฉัน

ฉันรักคุณค่ะ

........

        ดวงแข   นั่งลงเขียนจดหมายถึงเขาด้วยหัวใจที่มีรัก
รักที่ตนเองมี รักที่เขามี รักที่ต่างมีด้วยกัน 
เธอไม่อาจบอกเล่าถึงการเดินทางในครั้งนี้แก่เขาได้ 
แต่รู้ว่า เขาคงรู้..
เพราะเขาเฝ้าติดตามคอยสอดส่องถึงความเป็นไปของเธอ 
แม้ว่าเธอจะไม่เคยปริปากบอกเล่าใด ๆ
เขาเคยเฝ้าถาม เฝ้าบอก ขอให้เธอบอกเล่าให้เขาได้รับรู้บ้าง
กระนั้น เธอก็ได้แต่เพียงบอกว่า  แล้วจะบอก

ดวงจันทร์แรมมาจนใกล้จะสิ้นสุดอีกปักษ์
แล้วค่อย ๆ ขึ้นเต็มเรื่อย ๆ อีกครา..  ก่อนที่จะถึงจันทร์แรมนั้น
ในคืนจันทร์ใกล้เพ็ญ  ดวงแขนั่งมองจันทร์ตรงหน้าต่างของห้องนอน
ห้องนอนของเธอที่บ้าน บ้านที่ไม่ได้ไปนอนให้อบอุ่นนานแล้ว
เธอนั่งมองจันทร์นั้นด้วยรู้สึกดิ่งลึกเข้าสู่ภายในดวงใจชีวิตตนเอง
.. ลำดับเรื่องราวชีวิตที่ผ่าน ความรักของตนเอง ครอบครัวที่มีแม่
พี่ น้อง และหลาน ๆ  และนึกหวังเข้าไปสู่คิดในอนาคตชีวิตของตน
ที่กำลังจะไปสู่..   นึกถึงเขา ความรักที่มีต่อกัน.. 

เราต่างมีกรรมเป็นของตน มีทางเป็นของตน ชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า
ใครจะรู้จริงแท้ถึงดวงใจฉันบ้างนะ  ใครจะรับรู้ได้ถึงดวงใจของฉัน
นอกจากตัวฉันเอง..  คุณรึจะรู้ถึงใจฉันแท้  แม้ตัวคุณเองก็ยังไม่มีใด
ให้รู้ให้เห็นเลยว่า  คุณจะเดินทางไปไหน อย่างไร

เราต่างมีชีวิตในการเดินทางด้วยเท้าและดวงใจของตน
ความหวังที่เคยคิดร่วมเดินทางไปด้วยกันนั้น มันขัดแย้งอยู่กับชีวิตฉัน
และคุณบอกกับฉันเอง  โอกาส คือที่ทางของชีวิต

แต่ที่ทางของชีวิตจริง แตกต่างกับที่ทางของชีวิตในความนึกคิดฝันนะ
ขณะนี้คุณยังมีเพียงที่ทางของชีวิตในความนึกคิดฝัน
แต่ฉันสิ  ฉันอยู่กับความเป็นจริง และเป็นความเป็นจริงที่ฉันเผชิญอยู่
โดยลำพัง  ฉันรอคอยชีวิตในความนึกคิดฝันมานานแล้ว ฉันเฝ้ารอ
ฉันเฝ้ารอ.. รอให้ถึงฤดูกาล  

ฤดูกาลของฉันมาถึงแล้ว แต่ใจฉันสิ..  ดวงใจคุณไม่รู้หรอกว่า
ฉันต้องเดินโดยลำพังในตนเองขนาดไหน
ฉันเดินโดยลำพังในดวงใจของฉันเอง
ใจเอย ใจฉัน..  ฉันต้องอยู่กับดวงใจของฉัน ยากนักที่ใจฉันจะตัดสินใจ
ทางข้างหน้าที่จะเดินจะเป็นอย่างไร เมื่อฉันเลือกแล้ว ฉันจักก้าวไป
ฉันจักก้าวไป.. ก้าวไปด้วยใจฉันเอง
ขอบคุณความรักของคุณ ความรักของฉัน ความรักของเรา

รักของเราจักยังอยู่ ดวงใจชีวิตฉันยังมีคุณ  รักคุณค่ะ..


        ห้วงใจของดวงแขตามนึกคิดรู้กับชีวิตที่เป็นไปแล้ว
เธอเฝ้าบอกเล่ากับตนเองถึงเขา  จันทร์คืนสิบสี่ค่ำใกล้เพ็ญนอกหน้าต่างนั้น
จะรู้ดวงใจฉันไหม ดวงใจฉันเอย

        เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น  เขานั่นเองที่โทรมา  แต่ไม่มีน้ำเสียงใด
ที่จะบอกว่าเขาคิดอย่างไร  เขาช่างปกปิดความในใจนั้น ใช่ เขารู้
เขารู้ว่าฉันรู้สึกนึกคิดอย่างไร  เขารู้ว่าตนเองรู้สึกนึกคิดอย่างไร
เขามักเจ็บอยู่ในรู้นั้นและเขารู้ในเจ็บนั้น  เจ็บรึ  ฉันเองละ ฉันก็ไม่ต่าง
จากคุณนัก  ฉันอาจเจ็บยิ่งกว่าคุณเสียอีก   คุณมักว่าฉันนิ่ง
คุณเองก็เถอะ นิ่งเสียจนเนิบเนือยไม่เคลื่อนไหว ไม่ดิ้นรนใด ๆ

....

        ดวงแขนอนหลับตาหลับใจลงบนที่นอนในห้องนอนที่บ้านใน
ระหว่างของจันทร์เจ้าที่กำลังเคลื่อนตัว  พรุ่งนี้มียามเช้าเสมอ
ดังค่ำคืนมีดวงจันทร์ กลางวันมีดวงอาทิตย์ สรรพสิ่งเป็นไปอย่างนั้น
ชีวิตย่อมมีรุ่งอรุณเสมอ  

.. ฉันอยากนอนหลับเคียงข้างคุณเหลือเกิน


                                        นก ประภา
                                   2:41 25/3/2552


โดย นก_ประภา

 

กลับไปที่ www.oknation.net