วันที่ อาทิตย์ มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

(บทกวี)พราก


พราก

โอ้ ชีวิตใยผ่านไปเร็วนัก
มิทันถักปักร้อยสอยเป็นผืน
มิทันถางทางรกที่เหยียบยืน
มิทันตื่นมาใช้ซึ่งวัยเยาว์

รีบเร่งโคจรไปตอนไหน
พัดพาวันวัยไปหลายก้าว
ผ่านร้อนผ่านฝนไม่กี่คราว
ผ่านหนาวผ่านได้ไม่กี่วัน

ระเหยประหนึ่งหนองบึงแห้ง
จึงใจจึงแล้งแรงใฝ่ฝัน
ก้าวไปเดินไปไม่ค่อยทัน
ชีวิตแสนสั้นแสนเสียดาย

พรากวัยหนุ่มสาวอันพราวค่า
พรากดวงตาสรรค์สร้างนั้นจางหาย
ไม่ได้ทำอะไรตั้งมากมาย
กลับความตายคล้ายเคลื่อนเลื่อนเข้ามา

แม้นหัวใจมั่นคงตรงแน่วแน่
กลับพ่ายแพ้สังขารผ่านเข้าหา
แม้จะร่ำร้องไห้พรายน้ำตา
แต่รอยย่นบนหน้ายังหยัดยืน

โอ้ ชีวิตใยผ่านไปเร็วนัก
มิทันถักปักร้อยสอยเป็นผืน
เผลองีบหลับครานี้ไม่กี่คืน
กลับคราตื่น-ฝืนแพ้ แก่ชรา.

...วลัยชัย ทูนเปลว...

โดย วลัญชัย_ทูนเปลว

 

กลับไปที่ www.oknation.net