วันที่ อังคาร มีนาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ความสุขราคา 13 บาท


ความสุขราคา   13   บาท

เลข   13  เป็นเลขที่ไม่น่าเชื่อถือ มันขรุขระ  ผกผันตามความอ่นไหวของแต่ละบุคคล

วันที่แสงแดดย่ำเท้ามาตั้งแต่เช้าตรู่  ฉันหวนนึกการนั่งเรือ พาหนะที่เคยมีอยู่จำนวนมากแถวๆ

กรุงเทพฯ   จนได้รับสมญาว่า  เวนิสตะวันออก

เลือกซื้อความสุขก่อนที่แดดจะสุกจัดกว่านี้ในราคา  13 บาท   ก็ได้ล่องแม่น้ำเจ้าพระยาสมใจหวัง

ระลอกคลื่นในแม่น้ำอาบแดดใสสีเหลืองบาง   ต้นไม้เขียว   บ้านเรือนริมฝั่งเหมือนคนนั่งนิ่งแลความเคลื่อนไหว

สายน้ำขึ้นลง ธรรมดาชีวิต

เมื่อแหงนแลฟ้า  ฟ้ายิ่งสงบนิ่งกว่า  เมือมาอยู่กลางน้ำก็จะเห็นฟ้ากว้างกว่าทุกวัน   มองหมู่เมฆ   เห็นหนูตะเภา

ตัวอ้วนขาว หลาย หลายตัวไล่เรียงตามหลัง   และบางตัวก็หลิ่วตาให้พร้อมรอยยิ้ม

ถนนอรุณอมรินทร์  บางกอกใหญ่  ถนนสายแคบๆโปร่งสบายในวันอาทิตย์    ต้นไม้ริมทาง

อาบแดดสายไม่ต้องสูดควันพิษมากนัก  ยังมีบ้านเรือน ห้องแถวไม้ไว้ดูอดีตว่าครั้งหนึ่งเรา

ใช้เรือนไม้อยู่อาศัย

วัดเครือวัลย์  เป็นวัดโบราณมีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา  พระยาอภัยภูธรและเจ้าจอมเครือวัลย์

ในรัชกาลที่ 3 ผู้เป็นธิดาได้ปฏิสังขรณ์ใหม่แล้วสร้าถวายเป็นพระอารามหลวง 

บริเวณวัดเงียบเชียบ   ไม่มีคน  มีแต่นกพิราบสองสามตัวโฉบร่อน   หรือวัดจะกลายเป็นเพียง

วัตถุทางพิธีกรรมเท่านั้น  , ฉันไม่ได้ร่ำเรียนทางศิลปะ  แต่ก็ชอบวัด โดยเฉพาะวัดเก่าๆ

เที่ยววัดจากการอ่าน    และบางครั้งก็เดาเสี่ยง   จึงรู้สึกเสียดายความงามของวัดที่ถูกทิ้งร้าง

วัดหงส์รัตนาราม   ไม่ไกลจากวัดเครือวัลย์  โชคดีที่โบสถ์เปิดฉันจึงเห็นพระพุทธรูปทองโบราณ

พระประธานงามมากที่สุด   , เส้นสายลายไทยงดงาม   มีเสน่ห์ตรึงใจยากที่จะหาสิ่งใดเหมือน

ช่างไทยฝีมืออัศจรรย์   งานศิลปะที่ใช้สองมือและหนึ่งหัวใจ  

แหงนมองฟ้าผ่านช่อฟ้า    เมฆหนูตะเภาเลือนหาย  ลวดลายไทยตวัดซ่อนเร้น  มีอำนาจให้หลงใหล

ณ วัดใดวัดหนึ่ง   จนถึงทุกวันนี้

โดย ภูสีคราม

 

กลับไปที่ www.oknation.net