วันที่ อังคาร เมษายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

...แด่เธอ...


...แด่เธอ...
แทนคุณแทนไท

…๑...
เธอสอยดาวสาวเดือนที่เกลื่อนฟ้า
มาแซมช่อมาลาเพื่อปลอบขวัญ
หยิบปุยเมฆขาวนวลชวนพระจันทร์
มาถักร้อยสร้อยฝันปันปลอบใจ
…๒…
แถมยังคว้าเรียวรุ้งที่คุ้งฟ้า
มาเป็นเพื่อน "เพลา" คราหวั่นไหว
พบหยาดฝนหล่นกลิ้งบนกิ่งใบ
เธอแอบหยิบมาเติมให้ในใจกัน
…๓...
นี่ก็ช่อดอกหญ้าถ้าจำได้
เธอร้อยไว้เป็นมาลัยใจยังหวั่น
คำเธอว่า "คิดถึง" ยังตรึงกรรณ
เก็บมาเพ้อ ..รำพัน.. ทุกวันไป
...๔...
จึงถักร้อยสร้อยคำอันล้ำลึก
“แทน”รู้สึกดีดีที่มีให้
เธอมิใช่คนแรกอย่าแปลกใจ
แต่เป็นคนสุดท้ายที่หมายมี
...๕...
แล้วก็จ่าหน้าความตามจดหมาย
ถึงไม่อาจเคียงใกล้ห้องใจสี่
แต่ร้อยถ้อยปรารถนาบรรดามี
เขียนวลีเหล่านี้-มอบแด่เธอ

................................................
แทนคุณแทนไท

โดย แทนคุณแทนไท

 

กลับไปที่ www.oknation.net