วันที่ อังคาร เมษายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เสน่ห์น่าน เสน่ห์นาน


เสน่ห์น่าน  เสน่ห์นาน

เสน่ห์น่าน  เสน่ห์นาน

เวลานี้ดวงจันทร์ไม่อยู่บ้าน....

ประโยคข้างต้นเกี่ยวข้องกับคนเพ้อฝัน เกือบค่อนชีวิต  คนที่ไม่รู้จัก "ใช้ชีวิต"

คนที่ความรู้สึกช้า  "รู้ความต้องการของตนเองช้าไป"  แต่ก็ไม่ได้เศร้าเพราะ

ชีวิตมันก็ยังงี้แหละ 

เพียงแต่ฉันคิดถึง น่าน เสมอมิรู้จาง...

น่าน จังหวัดที่ซุกเงียบอยู่อยู่ในอ้อมล้อมของขุนเขา  สงบและโดดเดี่ยว

น่าน จังหวัดที่ครอบฟ้าทะนุถนอม  ส่งกลิ่นหอมประหลาด ดลใจฉันร่ำไป

กลิ่นภูเขา   กลิ่นแม่น้ำ   กลิ่นใบไม้แห้ง   กลิ่นพื้นเมือง  

กลิ่นโบราณ  และสำคัญที่สุดก็คือ กลิ่นหอมละเมียดของวัดวาอารามซึ่งมีอยู่

ทุกหัวระแหง  

ฉันชอบวัด  ชอบเส้นนวลทอดโค้งอ่อนช้อยของหลังคา  ชอบช่อฟ้าชูฟ้า 

ชอบใบระกา   รักแป้นเกล็ด  ชอบลายประดับหน้าบัน  จิตกรรมฝาผนัง   หอไตร  

และชอบความสงัดในโบสถ์  

และรักคนพื้นเมืองที่ยังไม่ถูกครอบงำด้วยความโลภทางวัตถุ  จนกลายเป็นคนสำเร็จรูป

กันหมดแล้ว

ลมร้อนพัดพาความทรงจำมาปักแจกันบางเบา   ชมพูภูคาเจือมาในสายลม

เทือกเขาดังกลีบกุหลาบเรียงซ้อน    น่านยังเปี่ยมเสน่ห์    ฉันไปเยี่ยมเยือน

เสมอเมื่อเวลาและโอกาสวางอยู่บนระนาบเดียวกัน 

น่านเราไม่ได้แนบชิดกันนั้นดีแล้ว เพราะ....

ระยะห่างจะทำให้ความรู้สึกหอมหวานเสมอ

น่าน ... กุหลาบงามซ่อนเร้น   หลายครั้งฉันไม่อยากเขียนถึง 

หวั่นเกรงว่าความงามของน่านจะจืดจาง  

โดย ภูสีคราม

 

กลับไปที่ www.oknation.net