วันที่ อังคาร เมษายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กับบางสิ่งที่ค่อยๆเลือนหาย


กับบางสิ่งที่ค่อยๆเลือนหาย

…

ฉันยังคงโดดเดี่ยวอยู่อย่างนั้นหรอกหรือ

ทั้งที่ฉันภาวนาและปรารถนาความอบอุ่นจากใครสักคน

ใครคนหนึ่งคนนั้น..

ซึ่งอาจใช่  ฉันคิด

ฉันวาดหวังและระบายสีแห่งความฝันนั้นไว้อย่างงดงาม

ความรักมันช่างหอมหวานอย่างที่มันควรจะเป็น

อบอุ่น ..

กับการเฝ้ารอของ  เธอ - ฉัน และความจริง

..

หากแต่ความฝันที่เราต่างถ่ายทอดเป็นสายรุ้งหลากสี

ฉันตระหนักดีในความเป็นฉัน และ เธอ

เราอาจพบกันในความฝันที่ใดสักที่

ที่ๆซึ่งสวยงามท่ามกลางดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมอบอวน

ที่ๆซึ่งแสงแห่งตะวันฉาบผิวกายอย่างอ่อนโยน

เราจะพบกันที่นั่น..

ใช่ไหม เธอ- ฉัน

หากแต่ความจริง  ฉันคิด

ในบางสิ่งที่มันค่อยๆเลือนหายไป ท่ามกลางกาลเวลา

และการวาดฝัน

กับความจริงที่เราไม่อาจปิดบัง

เราต่างเข้าใจ และ ฉันก็เข้าใจ

และ..

ไม่มีคำถามใดอีกแล้วในความรู้สึกนั้น

ไม่มีคำถามใดอีกแล้วในความฝันที่งดงาม

เพราะฉันเชื่อ..

เชื่อในคำตอบโดยที่เราไม่ต้องเอ่ยถาม

เพียงแต่..

ฉันจะอยู่อย่างไร

กับบางสิ่งที่ค่อยๆเลือนหายไป

…

…

ฉันจะอยู่อย่างไร.?

...

...

....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โดย หนุ่มใต้ใจดี

 

กลับไปที่ www.oknation.net