วันที่ อังคาร เมษายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

พักรบในเมืองที่วุ่นวาย ไปทำงาน และผ่อนคลายที่หัวหิน


หลังจากที่หลายคนได้หยุดยาวในช่วงเวลาสงกรานต์ และต่างทยอยกันกลับเข้าสู่เมืองหลวงกรุงเทพมหานคร แต่ภาระกิจของเราเพิ่งเริ่มต้นขึ้นในช่วงสายของวันที่ 17 เม.ย. นี่เอง

ผู้เขียนกับผู้ร่วมเดินทาง

เราออกเดินทางจากกรุงเทพฯ เวลา 10.20 น. โดยอาศัยเส้นทางถนนพระรามที่ 2 มุ่งตรงสู่ หัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ประตูทางเข้าภาคใต้ มีจุดหมายคือ โรงเรียนหัวหินวิทยาลัย เพียงไม่นานเราก็มาหยุดพักรถที่ พระนครคีรี หรือ เขาวัง สถานที่ท่องเที่ยวอันเลื่องชื่อใจกลาง จังหวัดเพชรบุรี 

พระนครคีรี (เขาวัง)

ในเมื่อผ่านมาแล้วก็ต้องแวะขึ้นไปชมความงามกันสักหน่อย แต่ต้องบอกตรงๆ ว่าอายุ อานาม สุขภาพก็เป็นอุปสรรคพอควรกับการเดินขึ้นเขาวังเพื่อชมความงดงามด้านบน เล่นเอาคนเดินถึงกับหอบแฮกๆ ไปหลายรอบ

ผู้เขียนกับสภาพที่หมดแรง แอบแอ๊บแบ๊วเล็กน้อย

หลังจากการแวะทักทายเขาวังแล้ว เราก็เดินทางต่อเพื่อไปให้ถึงจุดหมาย ให้ทันตามกำหนดเวลา 14.00 น. ตามที่ได้นัดหัวหน้างานไว้ เมื่อไปถึงหัวหิน ยังพอมีเวลาเหลือ เราจึงแวะไปโลตัส รับประทานอาหารกลางวัน จนอิ่มหมีพีมัน จึงค่อยไปยัง โรงเรียนหัวหินวิทยาลัย ที่จุดหมาย ภาพเบื้องหน้า คือ คอมพิวเตอร์จำนวน 54 เครื่อง พร้อมจอ LCD ที่ถูกบรรจุอยู่ในกล่อง ก็ก่อให้เกิดคำถามขึ้นในใจว่า พรุ่งนี้ (18 เม.ย.) จะเซ็ตระบบเสร็จหรือไม่ ด้วยความที่เราอยากจะกลับบ้านให้เร็วที่สุด เพราะเป็นห่วงบรรดาลูกเล็กเด็กแดงที่ชอบร้องเหมียวๆ หมาวๆ จำนวน 13 ชีวิต ที่บ้านว่าจะมีใครดูแล เอาใจใส่ อย่างดีหรือไม่

งานกองโตรออยู่ที่ตรงหน้า

เราเริ่มปฏิบัติการแกะกล่อง จัดวาง ชุดคอมพิวเตอร์ลงบนโต๊ะ จนครบทั้งหมด 54 เครื่อง ในเวลาไม่นานนัก เนื่องจากมีผู้ร่วมปฏิบัติการทั้งหมด 3 คน ก็นับได้ว่างานในวันนี้เสร็จสิ้นไปได้ด้วยดีระดับเบื้องต้น

เย็นย่ำแล้ว ความหิวทำให้ท้องร้องจ้อกๆ เราจึงยกขบวน 4 หน่อ ไปทานอาหารทะเล ที่ร้านโสภา ริมชายหาดเขาตะเกียบ ที่นี่อาหารทะเลค่อนข้างอร่อย โดยเฉพาะปลาหมึกแดดเดียว บรรยากาศผ่อนคลาย สบายๆ ริมชายหาด แถมไม่ต้องกลัวว่าหัวหน้างานจะไม่มีเงินจ่ายค่าอาหารแต่ประการใด เนื่องจากว่า ราคาอาหารไม่แพงอย่างที่คิดเลย  หลังมื้ออาหารทะเลอันแสนอร่อย เราก็ไปลุยไนท์มาร์เก็ต ที่ตัวเมืองหัวหิน มีของขายเยอะมาก เหลือบไปเห็นเครื่องประดับสำหรับติดผม อยากได้ใจจะขาด พอพลิกขึ้นมา เห็นราคามือไม้สั่น ที่เสียบผมชิ้นเล็กนิดเดียว ราคา 770 บาท โอ้!! อะไรมันจะแพงขนาดนั้น ท้ายสุด ไม่ได้ซื้ออะไรสักอย่าง เอาเงินเก็บไว้กินข้าวยังดีกว่าเยอะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

วันที่ 18 เม.ย. ปฎิบัติการเซ็ตระบบเริ่มต้นขึ้นในช่วง 8.30 น. ทุกคนร่วมมือกันทำอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย (เนื่องจากอยากเสร็จเร็วๆ) เวลาผ่านไปแล้วผ่านไปเล่า มาดูเวลาอีกทีตอนเสร็จสิ้นปฏิการทั้งหมด ในเวลา 16.20 น. โอ้!! เย็นขนาดนี้เลยหรือนี่ จึงตกลงกันว่าจะกลับเช้าวันที่ 19 เม.ย. มื้อกลางวันถูกยกยอดไปเป็นมื้อเย็น แต่ไม่เป็นไร งานเสร็จหายห่วง เที่ยวได้แล้ว พวกเราทั้งสี่จึงมุ่งตรงไปเขาเต่า หาอาหารโปรดทานกัน งานนี้ทุกคนลงความเห็นว่ามื้อเย็นวันนี้ควรเป็น ส้มตำ น้ำตก ลาบ ข้าวเหนียว ฯลฯ แล้วก็ไม่ผิดหวัง ช่างเป็นมื้อที่แสนวิเศษอีกมื้อจริงๆ จากนั้น เราก็ไปเดินเล่นชายทะเลหาดเขาตะเกียบอีก และได้เก็บรูปแห่งความประทับใจในยามเย็นของวันนั้นไว้เป็นอีกหนึ่งความทรงจำ ไปทำงาน ได้เงินใช้ แถมยังได้เที่ยวพักผ่อน ช่างเป็นเรื่องที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ดวงนี้รู้สึกผ่อนคลายจากความตึงเครียดที่เกิดขึ้นในช่วง 3-4 วัน ก่อนหน้านั้น ได้เป็นอย่างดี  ต้องขอบคุณรุ่นพี่หัวหน้างาน คราวหน้ามีแบบนี้ใหม่ อย่าลืมเรียกใช้บริการอีกนะคะ.....

ริมชายหาดเขาตะเกียบ

 

โดย ananya

 

กลับไปที่ www.oknation.net