วันที่ พฤหัสบดี เมษายน 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

ดั่งตะวัน


     ตะวัน เช้า

อวดแสงส้มรำไร

โอบความมืดที่หลงเหลือ

ทอประกายเจิดจ้า

สู่ผืนโลกอีกวัน ..!!

     ฉันเปลี่ยนมุมมอง

ปลดปล่อยห้วงอารมณ์

โลกใบนี้กว้างใหญ่ไพศาล

มวลสรรพสัตว์แตกต่าง

สรรพสิ่งแปรเปลี่ยน

โลกหมุนตามวัฎจักร..!

     ณ ตรงนี้

มีความสุขอย่างล้นเหลือ

สุขทั้งกาย,ใจ ทุกอณู

ได้พบเธอ, แล้วพรากจาก

เพียงเศษเสี้ยวเวลา

ดั่งจาก ครึ่งเสี้ยวชีวิต

   โหมกอดเนื้อแนบแน่น

      ความรู้สึกที่ซ่อนเร้น

แม้น, กอดแนบ เพียงใด

ไม่ซึมลึก หยั่งถึง  

        ความห่วงหา

        ที่พึงมีแด่เธอ..!

      น้ำใสๆ ซึมลึก

เริ่มเอ่อรินไหล พร่ามัว

อยากร้อง  ก้องห้วงฟ้า

หากมีสิทธิ์..?

       ครานี้….

คงเก็บสุข ที่ดื่มด่ำ

ซึมลึก แผ่ซ่านอณูผิว

แรงตะวันแผ่รังสี

สรรพสิ่ง ,ให้ดำรง

เบื้องลึก..

แม้น  ตะวันร้อนแรงปานใด

ยังไม่รุมเร้า เร่งร้อน เท่าห้วงใจ

ที่กาลเวลา แห่งการจาก

คืบคลานทุกขณะ..

     พรุ่งนี้ ! อยากมา ณ ที่นี้อีก

ณ ที่ มีเธอ 

อิจฉา ดวงแห่งตะวัน

พรุ่งนี้ ..ได้ฉายแสงอีกครา

แล้วฉันล่ะ..จะพบเธอ

ดั่งตะวัน

พรุ่งนี้ หรือ เปล่าหนอ ..??

 

โดย พลอลี่

 

กลับไปที่ www.oknation.net