วันที่ อาทิตย์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

เยี่ยมค่ายนาง(ม้า)งาม 2


      ตระกูล  MOUNTNEY  ได้อพยพมาจากอังกฤษ  มาตั้งรกรากบุกเบิกทำฟาร์มใหญ่ในแถบเหนือของทัสมาเนียตั้งแต่รุ่นทวดของแอนโธนี  มีความผูกพันกับม้ามาตั้งแต่ยุคแรกเริ่มที่ใช้ม้าในการลากไถ  ลากรถ บรรทุกสิ่งของเดินทางไกล  และต้อนฝูงสัตว์

     ปัจจุบัน  ลูกหลานแตกหน่อก่อแนวออกไปประกอบอาชีพอื่น ๆ ตามยุคสมัย  แต่หลายคนยังคงมีม้า  ขี่ม้า  แข่งม้า เป็นงานอดิเรก  มีแต่แอนโธนีที่มีอาชีพเป็นนักขี่ม้า  ครูฝึกม้า  และเป็นครูนักขี่ม้าที่มีชื่อเสียง  เคยเดินทางไปกับม้าเกือบทั่วโลก  ทั้งยุโรป  อเมริกา  คว้าตำแหน่งแชมเปียนมากมายจนจำชื่อรางวัลแทบไม่หมด  เคยไปเป็นครูฝึกม้าที่ลอนดอนระยะหนึ่ง  ก่อนกลับมาปักหลักที่วูลลองกองนี้  เป็นเจ้าของ  stable  สองแห่ง  ทำหน้าที่คล้ายเป็นค่าย  หรือโรงเรียนฝึกม้า  มีทั้งม้า   และนักอยากขี่ม้าหมุนเวียนเข้าออกมาเรียนไม่ขาดสาย

      เฉพาะส่วนที่เป็นม้า  จะมีอยู่ประจำไม่ต่ำกว่าสามสิบตัว   ทีมงานผู้ช่วยส่วนมากเป็นเด็กสาวๆ  หน้าใสๆมากกว่าหนุ่มหน้ามน

      อันว่า  stable  ที่ผู้เขียนเรียกว่าค่ายนางม้างามนี้  ไม่ผิดความหมายหรอก  เพราะมันคือโรงเรือนขนาดใหญ่  มีสนามกว้างอยู่ด้านหน้า  แบ่งเนื้อที่เป็นสัดส่วน  มีสระว่ายน้ำสำหรับม้า  อยู่ด้านหลัง  ภายในโรงเรือนมีห้องพักสะดวกสบายทั้งม้า  และคน ภารกิจของคนงานในแต่ละวันล้วนเป็นไปเพื่อปฏิบัติการบำรุง ปรุงแต่ง คุณม้าทั้งหลาย  การฝีกให้เจ้าสี่ขา  หางพวง  คอเป็นแผงนี้มีตั้งแต่การสอนเดิน  สอนให้ทำตามคำสั่ง  หันซ้าย  หันขวา  การเข้าใจพลังของขาของผู้กำลังขี่ที่กระทบสีข้างว่าต้องทำอย่างไร  เหยาะย่าง  วิ่งเหย่าๆ  หรือยืนเชิดหน้าอยู่เฉยๆ  ต้องสง่างาม  ตามกติกา อะไรทำนองนั้น 

     แต่ละวันม้าจะได้กินอาหารเสริม  ยาบำรุงกระดูก  กล้ามเนื้อตามเวลา  หากเจ็บป่วย  ปวดหัว ตัวร้อน จะมีแพทย์มาดูแลทันด่วน

     แต่ละวันม้าต้องได้ออกกำลังกายตามตารางเวลาอย่างเคร่งครัด  เช่น การเดิน  วิ่ง  ว่ายน้ำ  เสร็จแล้วอาบน้ำประแป้งแต่งตัวหวีผมแปรงขน  เปียหาง    ก่อนห่มคลุมเสื้อไว้  เพื่อรักษาผิวหนัง  และขนให้เป็นเงางาม  โดยเฉพาะก่อนออกงานโชว์แต่ละครั้งการแต่งตัวใช้เวลาเป็นชั่วโมงเลยเชียว  เครื่องใช้  เครื่องสำอาง  เครื่องประทินโฉมของนางม้างาม  ไม่ว่าจะเป็นเสื้อคลุม  ผ้าเช็ดตัว  หวี  แปรง  สบู่  แชมพู  เปรย์  เจล  ล้วนเป็นของมียี่ห้อ  เห็นแล้วคนผู้ชอบทำตัวเป็นยายเพิ้งออกจะเขินน่ะ

    กิจกรรมแข่งม้า  โชว์ม้า  ในออสเตรเลียนั้นจะมีกันอยู่เป็นประจำแทบไม่เว้นแต่ละสัปดาห์  ม้าบางตัวไปโชว์คว้าแชมป์มาครอง ราคาก็พุ่งปรูดปราดเป็นปรอทในทะเลทรายเลยแหละค่า  ยิ่งได้คนขี่ที่มีฝีมือฝีเท้าด้วยแล้ว  ก็เหมือนมีใบประกันคุณภาพให้คับแก้วไม่มีผิด

   นั่นเป็นเรื่องของคนผู้นิยมชมชื่นม้า  แต่ทว่าม้าทั้งหลายนั้นอาจมีแต่ความขมขื่น กล้ำกลืน ฝืนใจอยู่ก็ได้   ใครจะไปรู้ใจ(ม้า) ว่าไหมคะ 

     ดั่งม้าหนุ่มตัวนี้  ในค่ายนี้  ที่เจ้าของเลี้ยงเธอไว้เป็นพ่อพันธุ์  ไม่ถูกจับตอนทำหมันเหมือนเขาอื่น  เจ้านี่มาเข้าค่ายเป็นช่วง ๆ โดยเฉพาะช่วงนี้ที่เธอดื้อดึงและแผลงฤทธิ์  เธอเป็นตัวเดียวที่ส่งเสียงกู่ร้องก้องดังอยู่แทบทั้งวัน  ยิ่งวันใดที่มีม้าสาวๆหน้าใหม่เข้าค่ายมา  ให้เห็น  ให้ได้กลิ่นเธอจะยิ่งคร่ำครวญโหยหวนเสียงดังเป็นพิเศษ  พลางวิ่งและกระโดดโฉงเฉงอยู่ในห้องส่วนตัว  บางครั้งยื่นคอยาวๆ  โผล่ข้ามหน้าต่างออกมาเขย่ากลอนโครมคราม

   ม้าหนุ่มพันธุ์ผสม  IRISH  DRAUGHT  ตัวนี้ชื่อยาวเฟื้อยจำยาก  คนทั้งหลายในสำนักนี้เรียกคุณเธอว่า  เจ้าบิ๊กเกรย์ฮอร์ส (ที่จริงชาวออสเตรเลียออกเสียงฮอร์ส  ว่า โฮส)

ตามสีขนและร่างกายใหญ่โตพ่วงพีของเธอ  บรรพบุรุษของเจ้าบิ๊กเป็นแชมป์นับขึ้นไปได้หลายชั่วม้า  ตั้งแต่ พ่อ แม่ และพ่อของพ่อ ของพ่อ ของพ่อ โน่นแล้ว  ตัวบิ๊กเองก็ใช่ย่อย นอกจากจะมีตำแหน่งแชมเปียนจากหลายสนามแล้วยังเป็นดาราในหนังสือ  Stallions Book ด้วย  ราคาน้ำเชื้อแต่ละครั้ง สูงถึง 1,000 - 2,000  ดอลลาร์

    ในช่วงที่ผู้เขียนมาคอยคุณแรชอยู่ที่นี่นั้น  ใครๆก็ว่าเจ้าบิ๊กออกจะเปลี่ยนไป  ดูเธอสงบเรียบร้อยจนออกจะซึมเซา เหงาง่วม  ทำอะไรก็งุ่มง่าม  แม้แต่เสียงที่เคยทำโครมๆครามๆ ขู่ขวัญม้าตัวอื่นๆก็เพลาลงไปเยอะ  ในยามเข้าครอสฝึกเธอก็ทำงุ่มง่ามงกเงิ่นเดินเหม่อ มีอาการคร้านจะเคลื่อนไหวทำอะไรไม่ถูกต้องตามคำสั่ง  บางครั้งดื้อรั้น ไม่ฟังคำ จึงได้รับฉายาใหม่ว่า  เจ้าคลัมซี่   clumsy  horse    อาการนี้เป็นเอามาก แม้นางม้างามสาวๆที่คลัมซี่เคยต้องตา ต้องใจ บัดนี้คลัมซี่ไม่แม้แต่จะชายตาแล  บรรยากาศในค่ายจึงสงบขึ้นเยอะ  ใครๆ ก็วางใจ  ในยามค่ำคืน ก็ปิดไฟใส่กลอนกลับไปนอนกันตาหลับ

    แต่แล้วในเช้าวันหนึ่ง      คลัมซี่ฮอร์สก็แผลงฤทธิ์  เมื่อครูฝึกทั้งหลายเปิดประตูโรงเรือนเข้าไปตอนเช้า  พบสิ่งของในห้องโถงกระจายเกลื่อน  กองหญ้า  ถุงอาหารเกลื่อนกลาด  ขี้ม้ามาเรี่ยราดอยู่ทางเดินนอกห้องของม้า  ส่วนคลัมซี่  กับม้าสาวสองตัววิ่งไล่หยอกล้อกันอยู่อย่างแสนเพลิดเพลิน ไม่สนใจว่าใครจะเข้ามาหรือไม่  ประตูห้องของแต่ละตัวเปิดอ้า  ไม่รู้ว่าคนงานเผลอเรอ  หรือว่าม้าเปิดได้เอง

     แต่ที่แน่ๆ คือ  เจ้าของม้าสาวทั้งสอง  ไม่ต้องจ่ายค่าน้ำเชื้อจากเจ้าบิ๊กที่แสนแพงแม้แต่บาทเดียวค่ะ

                                                           000000

โดย เอื้อยนาง

 

กลับไปที่ www.oknation.net