วันที่ จันทร์ พฤษภาคม 2552

พิมพ์หน้านี้  |  ดูบล๊อกอื่นๆ ที่ OKnation

 

กลอน ศิลปะ-สาธารณะ-รัก


    ศิลปะนั้นหนามาแต่ไหน         จากฟากฟ้าสุลาลัยกระนั้นหรือ

ฤ ว่าเป็นสาวรีย์แห่งฝีมือ            ของผู้ที่ได้ชื่อว่า "ศิลปิน"

ถ้าเช่นนั้นฉันคงเป็นผู้บังอาจ       ถือโอกาส ปั้น วาด ในท้องถิ่น

ประดิษฐ์มั่วไปทั่วในแผ่นดิน        แม้มิใช่ศิลปิน ศิลแปง

    มิใช่ใดเกินกว่าคำว่า "รัก"      ที่มันผลักกระชากจิตให้คิดแผลง

รักจะสรรค์ รักจะสร้าง รักแสดง    รักจะแต่ง รักจะต่อ ก็เพราะรัก  

รักนั่นแหละคือแรงบันดาลใจ        รักจะนำเราไปให้ประจักษ์

รักจะถูก รักจะแท้ แน่นอนนัก       คือ สาธารณะ รัก ของทุกคน

                                                              ประพันธ์โดย

                                                              วัชรวุฒิ เรือนคำ

                                                              14 ก.พ. 2552           

โดย แฝดนรก

 

กลับไปที่ www.oknation.net